ദാവീദ് പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ വെറുതെവിടുന്നു

ദാവീദ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന അതേ ഗുഹയിലേക്കു തന്നേ ശൗൽ കടന്നുവരുന്നു. ദാവീദിന്റെ ആളുകൾ അതിനെ ഒരു ദാനം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അവനോ മേലങ്കിയുടെ ഒരു അറ്റം മാത്രം മുറിച്ചെടുക്കുന്നു, അതുപോലും അവന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ കുത്തുന്നു. പുറത്തു അവൻ ശൗലിനെ അപ്പാ എന്നു വിളിക്കുന്നു, തങ്ങൾക്കു മദ്ധ്യേ ന്യായം വിധിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.

അധ്യായം 24.

ശൗൽ ഫെലിസ്ത്യരെ പിന്തുടർന്നതിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ, “ദാവീദ് ഏൻ-ഗെദി മരുഭൂമിയിൽ ഉണ്ട്” എന്ന് അവനോട് അറിയിച്ചു. ദാവീദിനെയും അവന്റെ ആളുകളെയും അന്വേഷിക്കാൻ ശൗൽ എല്ലാ ഇസ്രായേലിൽനിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത മൂവായിരം പേരെ കൂട്ടി കാട്ടാടുകളുടെ പാറകൾക്ക് മുമ്പിലേക്ക് പോയി. വഴിയരികിലുള്ള ആട്ടിൻതൊഴുത്തുകൾക്കരികെ അവൻ എത്തി; അവിടെ ഒരു ഗുഹ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശൗൽ തന്റെ ആവശ്യം സാധിക്കാൻ അതിൽ കയറി; ദാവീദും അവന്റെ ആളുകളും ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ദാവീദിന്റെ ആളുകൾ പറഞ്ഞു: “‘നിന്റെ ശത്രുവിനെ ഞാൻ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും; നിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ അവനോട് ചെയ്യുക’ എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നോട് അരുളിച്ചെയ്ത ദിവസം ഇതാകുന്നു.” ദാവീദ് എഴുന്നേറ്റ് ശൗലിന്റെ മേലങ്കിയുടെ ഒരു അറ്റം പതുക്കെ മുറിച്ചെടുത്തു. പിന്നീട്, ശൗലിന്റെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം മുറിച്ചതുകൊണ്ട് ദാവീദിന്റെ മനസ്സാക്ഷി അവനെ കുത്തി. അവൻ തന്റെ ആളുകളോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനോട്, അവിടുത്തെ അഭിഷിക്തനോട്, ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നതിൽനിന്ന് - അവന്റെ നേരെ കൈ ഉയർത്തുന്നതിൽനിന്ന് - നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ തടയുമാറാകട്ടെ; എന്തെന്നാൽ അവൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തനാകുന്നു.” ഈ വാക്കുകളാൽ ദാവീദ് തന്റെ ആളുകളെ ശൗലിനെ ആക്രമിക്കുന്നതിൽനിന്ന് തടഞ്ഞു. പിന്നീട് ശൗൽ ഗുഹവിട്ട് തന്റെ വഴിക്കുപോയി. ദാവീദ് എഴുന്നേറ്റ് ഗുഹവിട്ട് ശൗലിന്റെ പിന്നാലെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനായ രാജാവേ!” ശൗൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കി; ദാവീദ് നിലത്തോളം മുഖം കുനിച്ച് വണങ്ങി.

ദാവീദ് ശൗലിനോട് പറഞ്ഞു: “‘ഇതാ, ദാവീദ് അങ്ങയെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കുന്നു’ എന്ന് പറയുന്ന ആളുകളുടെ വാക്ക് അങ്ങ് കേൾക്കുന്നത് എന്തിന്? ഇന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങയെ ഗുഹയിൽ എന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചത് അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുവല്ലോ. അങ്ങയെ കൊല്ലാൻ ചിലർ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു; എങ്കിലും ഞാൻ അങ്ങയെ ഒഴിവാക്കി, ‘എന്റെ യജമാനന്റെ - നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തന്റെ - നേരെ ഞാൻ കൈ ഉയർത്തുകയില്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇതാ, എന്റെ പിതാവേ - അങ്ങയുടെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം എന്റെ കൈയിൽ! ഞാൻ അത് മുറിച്ചു, എന്നാൽ അങ്ങയെ കൊന്നില്ല. എന്റെ കൈയിൽ ദോഷമോ മത്സരമോ ഇല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞു കാണുക. ഞാൻ അങ്ങയോട് പാപം ചെയ്തിട്ടില്ല; എന്നിട്ടും അങ്ങ് എന്റെ ജീവൻ എടുക്കാൻ അതിനെ വേട്ടയാടുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങേക്കും എനിക്കും മധ്യേ ന്യായം വിധിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങയോട് എനിക്കുവേണ്ടി പ്രതികാരം ചെയ്യട്ടെ; എന്നാൽ എന്റെ കൈ അങ്ങയെ തൊടുകയില്ല. ‘ദുഷ്ടരിൽനിന്ന് ദുഷ്ടത പുറപ്പെടുന്നു’ എന്ന് പഴയ പഴഞ്ചൊല്ല് പറയുന്നതുപോലെ; എന്റെ കൈ അങ്ങയുടെ നേരെ ആയിരിക്കുകയില്ല. ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവ് ആർക്കെതിരെയാണ് പുറപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്? അങ്ങ് ആരെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്? ചത്ത ഒരു നായെയോ? ഒരൊറ്റ ചെള്ളിനെയോ? നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങേക്കും എനിക്കും മധ്യേ ന്യായം വിധിക്കട്ടെ; അവിടുന്ന് ഇത് കണ്ട്, എന്റെ വ്യവഹാരം വാദിച്ച്, അങ്ങയുടെ കൈയിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.”

ദാവീദ് ഇത് ശൗലിനോട് പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ, ശൗൽ പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകനേ ദാവീദേ, ഇത് നിന്റെ ശബ്ദമോ?” എന്നിട്ട് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അവൻ ദാവീദിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെക്കാൾ നീതിമാനാകുന്നു; നീ എനിക്ക് നന്മ ചെയ്തു, ഞാൻ നിനക്ക് തിന്മ ചെയ്തു. നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിട്ടും നീ എന്നെ കൊന്നില്ല; ഇങ്ങനെ നീ എനിക്ക് ചെയ്ത നന്മ ഇന്ന് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരുവൻ തന്റെ ശത്രുവിനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, ഉപദ്രവമൊന്നുമില്ലാതെ അവനെ വിട്ടയയ്ക്കുമോ? ഇന്ന് നീ എനിക്ക് ചെയ്തതിന് നമ്മുടെ പിതാവ് നിനക്ക് നന്മ പകരം നൽകട്ടെ. നീ നിശ്ചയമായും രാജാവാകുമെന്നും ഇസ്രായേലിന്റെ രാജത്വം നിന്റെ കൈയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമെന്നും ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എനിക്കുശേഷം എന്റെ സന്തതിയെ നീ ഛേദിച്ചുകളയുകയില്ലെന്നും എന്റെ പിതൃഭവനത്തിൽനിന്ന് എന്റെ പേര് മായിച്ചുകളയുകയില്ലെന്നും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ എന്നോട് ശപഥം ചെയ്യുക.”

ദാവീദ് ശൗലിനോട് ശപഥം ചെയ്തു. ശൗൽ തന്റെ വീട്ടിലേക്കുപോയി; ദാവീദും അവന്റെ ആളുകളും കോട്ടയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.