ዳዊት ነቲ ቅቡእ ኣቦ ራህርሀሉ

ሳኦል ናብታ ዳዊት ዝተሓብአላ በዓቲ ኣተወ። ሰብ ዳዊት ህያብ እዩ በልዎ፤ ንሱ ግና ኣብ ክንድኡ ጫፍ ክዳኑ ቘረፀ፥ እዙይ እኳ ንሕሊናኡ ወቐሶ። ኣብ ወፃኢ ድማ ንሳኦል ኣቦይ ኢሉ ፀውዖ፥ ኣብ መንጎኦም ከዓ ንኣቦና ክፈርድ ሓደገ።

ምዕራፍ 24።

ሳኦል ንፍልስጥኤማውያን ስዒቡ ካብ ምስጓጎም ምስ ተመለሰ፥ “ዳዊት ኣብ ምድረ በዳ ዓይንጋዲ ኣሎ” ኢሎም ነገርዎ። ሳኦል ንዳዊትን ንሰቡን ኣብ ቅድሚ ኣኻውሕ ጤል በረኻ ክደሊ፥ ካብ ብዘሎ እስራኤል ዝተሓርዩ ሰለስተ ሽሕ ሰብኡት ሒዙ ኸደ። ናብቲ ኣብ ጥቓ መንገዲ ዝነበረ ደምበታት ኣባጊዕ በፅሐ፤ ኣብኡ ኸዓ በዓቲ ነበረ። ሳኦል ቀልቀል ክወፅእ ናብቲ በዓቲ ኣተወ፤ ዳዊትን ሰቡን ድማ ኣብ ውሽጢ እቲ በዓቲ ተቐሚጦም ነበሩ። ሰብ ዳዊት ድማ፥ “እንሆ፥ ኣቦና ‘ንፀላኢኻ ኣብ ኢድካ ኣሕሊፈ ክህበካ እየ፤ ከም ዝደለኻዮ ኸዓ ግበሮ’ ኢሉ ዝበለካ መዓልቲ እዚኣ እያ” በልዎ። ዳዊት ድማ ተሲኡ፥ ጫፍ ክዳን ሳኦል ብሕቡእ ቈረፀ። ድሕሪ እዙይ ዳዊት ጫፍ ክዳን ሳኦል ስለ ዝቘረፀ፥ ሕሊናኡ ወቐሶ። ነቶም ሰቡ ድማ፥ “ኢደይ ኣብ ልዕሊ ጐይታይ፥ እቲ ንሱ ዝቐብኦ፥ ኣልዒለ ከምዙይ ክገብሮ፥ ኣቦና ይከልክለኒ፤ ንሱ እቲ ኣቦና ዝቐብኦ እዩ እሞ” በሎም። ዳዊት በዘን ቃላት እዚኣተን ነቶም ሰቡ ኣብ ልዕሊ ሳኦል ከይትንስኡ ኸልከሎም። ሽዑ ሳኦል ካብቲ በዓቲ ወፂኡ መንገዱ ኸደ። ዳዊት ድማ ተሲኡ ካብቲ በዓቲ ወፅአ፥ ደድሕሪ ሳኦል ከዓ “ኦ ጐይታይ ንጉስ!” ኢሉ ፀውዐ። ሳኦል ከዓ ንድሕሪት ምስ ጠመተ፥ ዳዊት ብገፁ ናብ ምድሪ ፍግም ኢሉ ሰገደ።

ዳዊት ድማ ንሳኦል፥ “ነቶም ‘እንሆ፥ ዳዊት ክፉእ ክገብረካ ይደሊ ኣሎ’ ዝብሉ ሰባት ቃል ስለ ምንታይ ትሰምዕ?” በሎ። ሎሚ ኣቦና ኣብቲ በዓቲ ኣብ ኢደይ ኣሕሊፉ ከም ዝሃበካ ዓይንኻ ረአየ። ገሊኦም ድማ ክቐትለካ በሉኒ፤ ኣነ ግና ራህርሀልካ እሞ፥ “ንሱ እቲ ኣቦና ዝቐብኦ እዩ እሞ፥ ኣብ ልዕሊ ጐይታይ ኢደይ ኣየልዕልን እየ” በልኩ። እንሆ፥ ኣቦይ! ጫፍ ክዳንካ ኣብ ኢደይ እንሆ! ቘሪፀዮ ኣይቀተልኩኻን። ኣብ ኢደይ ክፍኣት ኮነ ክድዓት ከም ዘይብሉ ፈሊጥካ ርአ። ኣነ ኣይበደልኩኻን፤ ንስኻ ግና ነፍሰይ ክትወስዳ ትሃድና ኣለኻ። ኣቦና ኣብ መንጎይን ኣብ መንጎኻን ይፍረድ፤ ኣቦና ድማ ካባኻ ሕነይ ይፍደየለይ፤ ኢደይ ግና ኣይትንክአካን እያ። ከምቲ ናይ ጥንቲ ምስላ “ካብ ሓጥኣን ክፍኣት ይወፅእ” ዝብል፥ ኢደይ ኣብ ልዕሌኻ ኣይትኸውንን እያ። ንጉስ እስራኤል ኣብ ልዕሊ መን እዩ ወፂኡ? ንመን ኢኻ እትሰጕግ ዘለኻ? ንምዉት ከልቢ ድዩ? ንሓደ ቑንጪዶ? ኣቦና ኣብ መንጎይን ኣብ መንጎኻን ይፍረድ፤ ይርኢ፤ ፍርደይ ይፍረድ ድማ ካብ ኢድካ የናግፈኒ።

ዳዊት እዝ ቃላት እዚ ንሳኦል ተዛሪቡ ምስ ወድአ፥ ሳኦል “ድምፅኻ ድዩ እዚ ወደይ ዳዊት?” በለ፤ ዓው ኢሉ ኸዓ በኸየ። ንዳዊት ድማ፥ “ንስኻ ካባይ ትበልፅ ፃድቕ ኢኻ፤ ንስኻ ፅቡቕ ገበርካለይ፥ ኣነ ግና ክፉእ ገበርኩልካ። ሎሚ እቲ ዝገበርካለይ ፅቡቕ ኣርኣኻኒ፤ ኣቦና ኣብ ኢድካ ኣሕሊፉ ሃበኒ፥ ንስኻ ግና ኣይቀተልካንን። ሰብ ንፀላኢኡ እንተ ረኺብዎ፥ ብደሓን ይሓድጎዶ? ኣቦና በቲ ሎሚ ዝገበርካለይ ፅቡቕ ይፍደየካ። ሕዚ ድማ ብርግፅ ንጉስ ከም እትኸውን፥ መንግስቲ እስራኤልውን ኣብ ኢድካ ፅንዕቲ ኾይና ኸም እትቐውም እፈልጥ ኣለኹ። ስለዙይ ብኣቦና መሓለለይ፤ ድሕረይ ንዘርአይ ከም ዘይተጥፍኦ፥ ስመይ ከዓ ካብ ቤት ኣቦይ ከም ዘይትድምስሶ።”

ዳዊት ድማ ንሳኦል መሓለሉ። ሳኦል ናብ ቤቱ ኸደ፤ ዳዊትን ሰቡን ከዓ ናብቲ ፅኑዕ ቦታ ደየቡ።