1.سموئيل 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹جڏهن شاؤل فلستين جو پيڇو ڪري موٽيو، تڏهن کيس ٻڌايو ويو تہ ”داؤد عين جدي جي بيابان ۾ آهي.“ ²شاؤل سڄي اسرائيل مان ٽي هزار چونڊيل ماڻهو کڻي، داؤد ۽ سندس ماڻهن کي ڳولڻ لاءِ جهنگلي ٻڪرين جي پٿرن جي سامهون ويو. ³رستي جي ڪناري وارين رڍن جي واڙن تي پهتو، جتي هڪ غار هئي. شاؤل رفع حاجت لاءِ اندر ويو؛ داؤد ۽ سندس ماڻهو غار جي گهرائيءَ ۾ ويٺا هئا. ⁴داؤد جي ماڻهن چيو تہ ”هي اهو ڏينهن آهي جنهن بابت اسان جي پيءُ تو کي چيو هو تہ ’آءٌ تنهنجي دشمن کي تنهنجي هٿ ۾ ڏيان ٿو، تہ جيئن تون ساڻس جيئن چاهين تيئن ڪرين.‘“ تڏهن داؤد اُٿي شاؤل جي چوغي جو هڪ ڪنارو چپ چاپ ڪپي ورتو. ⁵پوءِ داؤد جي ضمير کيس ملامت ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هن شاؤل جي چوغي جو ڪنارو ڪپيو هو. ⁶پنهنجن ماڻهن کي چيائين تہ ”اسان جو پيءُ مون کي روڪي جو آءٌ پنهنجي مالڪ سان، جيڪو اسان جي پيءُ جو مسح ڪيل آهي، اهڙو ڪم ڪريان ۽ ان تي هٿ کڻان، ڇاڪاڻ تہ هو اسان جي پيءُ جو مسح ڪيل آهي.“ ⁷انهن لفظن سان داؤد پنهنجن ماڻهن کي شاؤل تي حملو ڪرڻ کان روڪي ڇڏيو. پوءِ شاؤل غار مان نڪري پنهنجي واٽ تي هليو ويو. ⁸داؤد اُٿي، غار مان نڪري شاؤل جي پٺيان سڏ ڪيو تہ ”اي منهنجا مالڪ بادشاهه!“ شاؤل پٺتي مڙي ڏٺو، تڏهن داؤد پنهنجو منهن زمين تائين جهڪائي سجدو ڪيو.

⁹داؤد شاؤل کي چيو تہ ”تون انهن ماڻهن جي ڳالهه ڇو ٿو ٻڌين، جيڪي چون ٿا تہ ’ڏس، داؤد تنهنجو نقصان ڪرڻ جي ڳولا ۾ آهي‘؟ ¹⁰اڄ تنهنجين اکين ڏٺو تہ اسان جي پيءُ ڪيئن تو کي غار ۾ منهنجي هٿ ۾ ڏنو. ڪن ماڻهن مون کي چيو تہ توکي ماري ڇڏيان، پر مون تو تي رحم ڪيو ۽ چيو تہ ’آءٌ پنهنجي مالڪ تي هٿ نہ کڻندس، ڇاڪاڻ تہ هو اسان جي پيءُ جو مسح ڪيل آهي.‘ ¹¹ڏس، اي منهنجا ابا، تنهنجي چوغي جو ڪنارو منهنجي هٿ ۾ آهي! مون اهو ڪپيو پر توکي نہ ماريو. ڄاڻ ۽ ڏس تہ منهنجي هٿ ۾ نہ ڪا بڇڙائي آهي نہ بغاوت. مون تو خلاف گناه ڪيو ناهي، تڏهن بہ تون منهنجي جان وٺڻ لاءِ ان جو پيڇو ٿو ڪرين. ¹²اسان جو پيءُ منهنجي ۽ تنهنجي وچ ۾ انصاف ڪري، ۽ اسان جو پيءُ تو کان منهنجو بدلو وٺي، پر منهنجو هٿ تو کي هرگز نہ لڳندو. ¹³جيئن پراڻي چوڻيءَ ۾ چيو ويو آهي تہ ’بڇڙن مان بڇڙائي نڪري ٿي،‘ تيئن منهنجو هٿ تو تي نہ ٿيندو. ¹⁴اسرائيل جو بادشاهه ڪنهن جي پٺيان نڪتو آهي؟ تون ڪنهن جو پيڇو ٿو ڪرين؟ هڪ مئل ڪتي جو؟ هڪ پسوءَ جو؟ ¹⁵اسان جو پيءُ منهنجي ۽ تنهنجي وچ ۾ انصاف ڪري، اهو ڏسي، منهنجو مقدمو وڙهي، ۽ مون کي تنهنجي هٿان ڇڏائي.“

¹⁶جڏهن داؤد شاؤل کي اهي ڳالهيون چئي پورو ڪيو، تڏهن شاؤل چيو تہ ”اي منهنجا پٽ داؤد، ڇا اهو تنهنجو آواز آهي؟“ پوءِ وڏي آواز سان روئي پيو. ¹⁷داؤد کي چيائين تہ ”تون مون کان وڌيڪ سچار آهين؛ تو مون سان چڱائي ڪئي، ۽ مون تو سان بڇڙائي ڪئي. ¹⁸اڄ تو ظاهر ڪيو تہ مون سان ڪهڙي چڱائي ڪئي اٿئي: اسان جي پيءُ مون کي تنهنجي هٿ ۾ ڏنو، تڏهن بہ تو مون کي نہ ماريو. ¹⁹جيڪڏهن ڪنهن ماڻهوءَ کي پنهنجو دشمن لڀي، تہ ڇا هو کيس بنا نقصان وڃڻ ڏيندو؟ اڄ تو مون سان جيڪو ڪيو، ان جي بدلي ۾ اسان جو پيءُ توکي چڱو بدلو ڏي. ²⁰هاڻي مون کي خبر آهي تہ تون ضرور بادشاهه ٿيندين، ۽ اسرائيل جي بادشاهي تنهنجي هٿ ۾ قائم رهندي. ²¹تنهنڪري مون سان اسان جي پيءُ جو قسم کڻ تہ تون مون کان پوءِ منهنجي اولاد کي ڪٽي نہ ڇڏيندين، ۽ منهنجي ابي جي گهراڻي مان منهنجو نالو مٽائي نہ ڇڏيندين.“

²²داؤد شاؤل سان قسم کنيو. شاؤل گهر هليو ويو؛ داؤد ۽ سندس ماڻهو قلعي ڏانهن چڙهي ويا.