1.سموئيل 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹سموئيل وفات ڪئي. سڀ اسرائيلي گڏ ٿيا ۽ هن لاءِ ماتم ڪري کيس رامه ۾ سندس گهر ۾ دفن ڪيائون. پوءِ دائود روانو ٿي فاران جي بيابان ڏانهن هيٺ لهي ويو.

²معون جي هڪڙي ماڻهوءَ جي ملڪيت ڪرمل ۾ هئي. هو ڏاڍو مالدار هو: هن وٽ ٽي هزار رڍون ۽ هڪ هزار ٻڪريون هيون. هو ڪرمل ۾ پنهنجين رڍن جي اُن ڪتري رهيو هو. ³انهيءَ ماڻهوءَ جو نالو نابال ۽ سندس زال جو نالو ابيجيل هو. هوءَ سمجهدار ۽ سهڻي هئي، پر هو پنهنجن ڪمن ۾ سخت ۽ ظالم هو؛ هو ڪالب جي نسل مان هو. ⁴جڏهن دائود بيابان ۾ هو، تڏهن کيس خبر پئي تہ نابال پنهنجين رڍن جي اُن ڪتري رهيو هو. ⁵دائود ڏهه جوان موڪليا ۽ کين چيائين تہ ”ڪرمل ڏانهن مٿي وڃو. نابال وٽ وڃي منهنجي نالي سان کيس سلام ڏيو. ⁶کيس چئجو تہ ’تو کي ڊگهي حياتي هجي. تو کي سلامتي هجي، تنهنجي گهراڻي کي سلامتي هجي، ۽ تنهنجي سڀني مال متاع کي سلامتي هجي.‘ ⁷مون ٻڌو آهي تہ تو وٽ اُن ڪترڻ وارا آهن. تنهنجا ريڍار اسان وٽ هئا؛ اسان هنن سان ڪابہ برائي نہ ڪئي، ۽ ڪرمل ۾ سڄي وقت هنن جو ڪجهه بہ گم نہ ٿيو. ⁸پنهنجن جوانن کان پڇ تہ اهي تو کي ٻڌائيندا. تنهنڪري منهنجن جوانن تي تنهنجي نظر مهربان هجي، ڇاڪاڻ تہ اسين عيد جي ڏينهن تي آيا آهيون. مهرباني ڪري جيڪو تو کان بچي سگهي، سو پنهنجن نوڪرن ۽ پنهنجي پٽ دائود کي ڏي.“

⁹دائود جا جوان آيا ۽ نابال کي دائود جي نالي سان اهي سڀ ڳالهيون ٻڌائي ترسي رهيا.

¹⁰نابال دائود جي نوڪرن کي وراڻيو تہ ”دائود ڪير آهي؟ هي يسي جو پٽ ڪير آهي؟ اڄڪلهه گهڻا نوڪر پنهنجن مالڪن کان ڀڄي نڪري رهيا آهن. ¹¹منهنجي ماني، منهنجو پاڻي ۽ مون پنهنجي اُن ڪترڻ وارن لاءِ جيڪو گوشت ذبح ڪيو آهي، سو کڻي انهن ماڻهن کي ڇو ڏيان جن بابت مون کي خبر ئي ناهي تہ ڪٿان آيا آهن؟“

¹²تنهنڪري دائود جا جوان موٽي ويا ۽ جڏهن پهتا، تڏهن کيس هر ڳالهه ٻڌايائون.

¹³دائود پنهنجن ماڻهن کي چيو تہ ”اوهان مان هر هڪ پنهنجي تلوار ٻڌو!“ سو هر ڪنهن پنهنجي تلوار ٻڌي، دائود بہ ٻڌي. اٽڪل چار سؤ ماڻهو دائود جي پٺيان مٿي ويا؛ ٻہ سؤ سامان وٽ رهيا.

¹⁴هڪڙي جوان نابال جي زال ابيجيل کي ٻڌايو تہ ”دائود بيابان مان اسان جي مالڪ کي سلام ڏيڻ لاءِ قاصد موڪليا هئا، پر هن کين بدزباني ڪري ڌتاريو. ¹⁵اهي ماڻهو اسان سان ڏاڍا چڱا هئا. هنن اسان کي ڪڏهن بہ ڏک نہ ڏنو، ۽ جيستائين اسين هنن سان گڏ ٻنين ۾ گهمندا رهياسين، اسان جو ڪجهه بہ گم نہ ٿيو. ¹⁶رات ڏينهن اهي اسان جي چوڌاري ڀت وانگر هئا، جيستائين اسين هنن سان گڏ رڍون چاريندا رهياسين. ¹⁷تنهنڪري هاڻي ڄاڻو ۽ ڏسو تہ اوهان کي ڇا ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي مالڪ ۽ سندس سڄي گهراڻي جي خلاف آفت مقرر ٿي چڪي آهي. هو ايترو نڪمو آهي جو ڪو ساڻس ڳالهائي ئي نہ ٿو سگهي.“

¹⁸ابيجيل تڪڙ ۾ ٻہ سؤ روٽيون، شراب جا ٻہ مشڪيزا، پنج تيار ڪيل رڍون، اٽڪل پنجٽيهه ڪوارٽ ڀُڃيل اناج، کشمش جا هڪ سؤ ڳچ ۽ ٻہ سؤ انجير جون ٽڪيون کڻي گڏهن تي لادي ڇڏيائين. ¹⁹پنهنجن نوڪرن کي چيائين تہ ”مون کان اڳتي هلو؛ آءٌ پٺيان ٿي اچان.“ پر پنهنجي مڙس نابال کي ڪجهه بہ نہ ٻڌايائين. ²⁰پنهنجي گڏهه تي سوار ٿي جبل جي هڪ لڪل واٽ تان هيٺ لهندي، هوءَ دائود ۽ سندس ماڻهن کي مليس، جيڪي سندس ڏانهن هيٺ ٿي آيا.

²¹اڃا دائود چئي رهيو هو تہ ”مون بيابان ۾ هن ماڻهوءَ جي سڄي ملڪيت بي ڪار ئي سنڀالي—سندس ڪجهه بہ گم نہ ٿيو—۽ هو مون کي چڱائيءَ جي بدلي ۾ بڇڙائي ٿو موٽائي. ²²جيڪڏهن آءٌ صبح تائين هن جي سڀني مان هڪ بہ مرد جيئرو ڇڏيان، تہ اسان جو پيءُ دائود جي دشمنن سان ائين ئي ڪري، بلڪ ان کان بہ وڌيڪ.“

²³ابيجيل دائود کي ڏسي تڪڙ ۾ گڏهه تان لهي آئي ۽ سندس اڳيان منهن ڀر ڪري زمين تائين جهڪي وئي. ²⁴هوءَ سندس پيرن تي ڪري چيائينس تہ ”اي منهنجا سائين، سڄو الزام رڳو مون تي هجي. مهرباني ڪري پنهنجي ٻانهيءَ کي اوهان سان ڳالهائڻ ڏيو؛ پنهنجي ٻانهيءَ جون ڳالهيون ٻڌو. ²⁵مهرباني ڪري اي منهنجا سائين، هن نڪمي ماڻهو نابال تي ڌيان نہ ڏجو، ڇاڪاڻ تہ هو پنهنجي نالي جهڙو ئي آهي—نابال جو مطلب بيوقوف آهي، ۽ بيوقوفي هن سان گڏ آهي. مون اوهان جي ٻانهيءَ منهنجي سائين جا موڪليل جوان ڏٺا ئي نہ هئا. ²⁶هاڻي اي منهنجا سائين، اسان جي پيءُ جي حياتيءَ ۽ اوهان جي حياتيءَ جو قسم، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اوهان کي رت وهائڻ کان ۽ پنهنجي هٿ سان بدلو وٺڻ کان روڪي رکيو آهي، تنهنڪري اوهان جا دشمن ۽ منهنجي سائين جو نقصان ڳولڻ وارا سڀ نابال جهڙا ٿي وڃن. ²⁷هاڻي هي تحفو جيڪو اوهان جي ٻانهيءَ منهنجي سائين لاءِ آندو آهي، سو انهن جوانن کي ڏنو وڃي جيڪي منهنجي سائين جي پٺيان هلن ٿا. ²⁸پنهنجي ٻانهيءَ جو ڏوهه معاف ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ضرور منهنجي سائين لاءِ هڪ پائيدار گهراڻو قائم ڪندو، ڇو تہ منهنجو سائين اسان جي پيءُ جون جنگيون وڙهي ٿو. جيستائين اوهان جيئرا آهيو، تيستائين اوهان ۾ ڪابہ برائي نہ لڀي. ²⁹جيڪڏهن ڪو اوهان جو پيڇو ڪرڻ ۽ اوهان جي جان وٺڻ لاءِ اُٿي، تہ منهنجي سائين جي جان اوهان جي پيءُ وٽ جيئرن جي ڳنڍ ۾ مضبوطيءَ سان ٻڌل هوندي؛ پر اوهان جي دشمنن جون جانيون هو گوفڻ جي کيسي مان پٿر وانگر اڇلائي ڇڏيندو. ³⁰جڏهن اسان جي پيءُ اوهان بابت جيڪي سڀ چڱايون ڪرڻ جو واعدو ڪيو هو، سي منهنجي سائين سان ڪيون، ۽ اوهان کي اسرائيل تي حاڪم بڻايو، ³¹تڏهن منهنجي سائين کي بي سبب رت وهائڻ يا پنهنجو بدلو وٺڻ جي ڪري نہ ڏک ٿيندو نہ ڏوهہ جو احساس. ۽ جڏهن اسان جو پيءُ منهنجي سائين سان چڱائي ڪري، تڏهن پنهنجي ٻانهيءَ کي ياد ڪجو.“

³²دائود ابيجيل کي چيو تہ ”اسان جو پيءُ، جيڪو اسرائيل جو خدا آهي، مبارڪ هجي، جنهن اڄ تو کي مون سان ملڻ لاءِ موڪليو. ³³تنهنجي سمجهه مبارڪ هجي، ۽ تون پاڻ بہ مبارڪ هجين، جنهن اڄ مون کي رت وهائڻ کان ۽ پنهنجي هٿ سان بدلو وٺڻ کان روڪيو. ³⁴اسان جي پيءُ جي حياتيءَ جو قسم، جيڪو اسرائيل جو خدا آهي ۽ جنهن مون کي تو کي نقصان رسائڻ کان روڪيو؛ جيڪڏهن تون تڪڙ ڪري مون سان ملڻ نہ اچين ها، تہ صبح تائين نابال جو هڪ بہ مرد نہ بچي ها.“

³⁵دائود هن جي هٿان جيڪو ڪجهه هن آندو هو، سو وٺي چيائينس تہ ”سلامتيءَ سان پنهنجي گهر وڃ. ڏس، مون تنهنجو آواز ٻڌو آهي ۽ تنهنجي گذارش مڃي ورتي آهي.“

³⁶جڏهن ابيجيل نابال وٽ پهتي، تڏهن هو پنهنجي گهر ۾ بادشاهن جهڙي دعوت ڪري رهيو هو. سندس دل خوش هئي ۽ هو شراب ۾ ڌت هو، تنهنڪري هن صبح تائين کيس ڪجهه بہ نہ ٻڌايو. ³⁷صبح جو، جڏهن شراب نابال کان لهي ويو، تڏهن سندس زال کيس سڀ ڪجهه ٻڌايو. سندس دل سندس اندر ۾ مري وئي، ۽ هو پٿر وانگر ٿي ويو. ³⁸اٽڪل ڏهن ڏينهن پوءِ اسان جي پيءُ نابال کي ڌڪ هنيو، ۽ هو مري ويو.

³⁹جڏهن دائود ٻڌو تہ نابال مري ويو آهي، تڏهن چيائين تہ ”اسان جو پيءُ مبارڪ هجي، جنهن نابال جي هٿان مون کي پهتل بي عزتيءَ جي خلاف منهنجو ڪيس وڙهيو ۽ پنهنجي نوڪر کي برائيءَ کان بچائي رکيو. اسان جي پيءُ نابال جي برائي هن جي پنهنجي مٿي تي موٽائي ڇڏي آهي.“ پوءِ دائود ابيجيل ڏانهن پيغام موڪليو تہ هوءَ سندس زال بڻجي.

⁴⁰دائود جا نوڪر ڪرمل ۾ ابيجيل وٽ آيا ۽ کيس چيائون تہ ”دائود اسان کي موڪليو آهي تہ اوهان کي سندس زال بڻائڻ لاءِ وٺي هلون.“

⁴¹هوءَ اُٿي ۽ زمين تي منهن ڀر جهڪي چيائين تہ ”ڏسو، هيءَ اوهان جي ٻانهي حاضر آهي، منهنجي سائين جي نوڪرن جا پير ڌوئڻ ۽ خدمت ڪرڻ لاءِ تيار.“ ⁴²ابيجيل تڪڙ ۾ تيار ٿي، گڏهه تي چڙهي، پنهنجين پنجن ٻانهين سان گڏ دائود جي قاصدن جي پٺيان هلي وئي ۽ سندس زال ٿي وئي. ⁴³دائود يزرعيل جي اخينوعم سان بہ شادي ڪئي هئي، تنهنڪري هي ٻئي سندس زالون هيون. ⁴⁴شائول پنهنجي ڌيءُ ميڪل، جيڪا دائود جي زال هئي، گليم جي رهاڪو لايس جي پٽ فلطي ايل کي ڏني هئي.