1 சாமுவேல் 25

25 ¹சாமுவேல் மரித்தான்; இஸ்ரவேலர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி அவனுக்காகப் புலம்பி, ராமாவிலுள்ள அவனுடைய வீட்டிலே அவனை அடக்கம்பண்ணினார்கள். பின்பு தாவீது எழுந்து பாரான் வனாந்தரத்திற்குப் போனான்.

²மாகோனிலே ஒரு மனிதன் இருந்தான்; அவனுடைய சொத்து கர்மேலில் இருந்தது. அவன் மிகவும் ஐசுவரியவான்; அவனுக்கு 3,000 ஆடுகளும் 1,000 வெள்ளாடுகளும் இருந்தன. அவன் கர்மேலிலே தன் ஆடுகளின் மயிர்கத்தரித்துக்கொண்டிருந்தான். ³அந்த மனிதனுடைய பேர் நாபால், அவன் மனைவியின் பேர் அபிகாயில். அவள் விவேகமும் அழகும் உள்ளவள்; ஆனால் அவனோ கடினமும் தீமையும் நிறைந்த நடத்தையுள்ளவன்—காலேபின் வம்சத்தான். ⁴நாபால் தன் ஆடுகளின் மயிர்கத்தரிக்கிறான் என்று தாவீது வனாந்தரத்தில் இருக்கும்போது கேள்விப்பட்டான். ⁵அப்பொழுது தாவீது பத்து வாலிபரை அனுப்பி, அவர்களை நோக்கி: “கர்மேலுக்குப் போய், நாபாலிடம் சேர்ந்து, என் பேரால் அவனுக்கு வாழ்த்துச் சொல்லுங்கள். ⁶நீங்கள் அவனை நோக்கி: ‘நீர் நீடூழி வாழ்க. உமக்குச் சமாதானம்; உம் வீட்டாருக்குச் சமாதானம்; உமக்குள்ள எல்லாவற்றிற்கும் சமாதானம்.’ ⁷உம்மிடத்தில் மயிர்கத்தரிக்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன். உம்முடைய மேய்ப்பர்கள் எங்களோடிருந்தார்கள்; நாங்கள் அவர்களை ஒன்றிலும் தீங்கிழைக்கவில்லை; கர்மேலிலிருந்த நாட்களெல்லாம் அவர்களுக்கு ஒன்றும் காணாமற்போகவில்லை. ⁸உம்முடைய வாலிபரைக் கேளும், அவர்கள் உமக்குச் சொல்லுவார்கள். ஆகையால் என் வாலிபர் உம்முடைய கண்களில் தயவு பெறட்டும்; ஏனெனில் நாங்கள் ஒரு நல்ல நாளில் வந்திருக்கிறோம். உம்முடைய கையிலிருக்கிறதை உம்முடைய ஊழியர்களுக்கும், உம் குமாரனாகிய தாவீதுக்கும் தந்தருளும்” என்று சொல்லச்சொன்னான்.

⁹தாவீதின் வாலிபர் வந்து, தாவீதின் பேரால் இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் நாபாலுக்குச் சொல்லி, காத்திருந்தார்கள்.

¹⁰நாபால் தாவீதின் ஊழியர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “தாவீது யார்? ஈசாயின் மகன் யார்? இந்நாட்களில் தங்கள் எஜமான்களை விட்டு ஓடிப்போகிற ஊழியர் அநேகர் இருக்கிறார்கள். ¹¹நான் என் அப்பத்தையும், என் தண்ணீரையும், என் மயிர்கத்தரிக்கிறவர்களுக்காக நான் அடித்த இறைச்சியையும் எடுத்து, எங்கிருந்து வந்தவர்களென்று அறியாத மனிதருக்கு நான் கொடுப்பதேன்?” என்றான்.

¹²அப்பொழுது தாவீதின் வாலிபர் திரும்பி, தாங்கள் திரும்பிவந்ததும் இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் அவனுக்கு அறிவித்தார்கள்.

¹³தாவீது தன் மனிதரை நோக்கி: “அவனவன் தன் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொள்ளுங்கள்!” என்றான். அப்படியே அவனவன் தன் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொண்டான்; தாவீதும் தன் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொண்டான். ஏறக்குறைய 400 பேர் தாவீதைப் பின்தொடர்ந்து போனார்கள்; 200 பேர் தளவாடங்களண்டையில் தங்கினார்கள்.

¹⁴வாலிபரில் ஒருவன் நாபாலின் மனைவியாகிய அபிகாயிலுக்கு: “இதோ, தாவீது நம்முடைய எஜமானுக்கு வாழ்த்துச் சொல்ல வனாந்தரத்திலிருந்து ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பினான்; அவரோ அவர்கள்மேல் திட்டி எழுந்தார். ¹⁵ஆனாலும் அந்த மனிதர் எங்களுக்கு மிகவும் நல்லவர்களாயிருந்தார்கள்; நாங்கள் அவர்களோடு வெளியிலே திரிந்த நாட்களெல்லாம் அவர்கள் எங்களைத் தீங்கிழைக்கவில்லை; எங்களுக்கு ஒன்றும் காணாமற்போகவில்லை. ¹⁶நாங்கள் ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டு அவர்களோடிருந்த நாட்களெல்லாம் இரவும் பகலும் அவர்கள் எங்களைச் சுற்றிலும் மதிலாயிருந்தார்கள். ¹⁷ஆகையால் நீர் செய்யவேண்டியதை இப்பொழுது அறிந்து பாரும்; ஏனெனில் நம்முடைய எஜமான்மேலும், அவருடைய முழு வீட்டார்மேலும் தீங்கு தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர் ஒருவரும் பேசக்கூடாத பேலியாளின் மகன்” என்றான்.

¹⁸அப்பொழுது அபிகாயில் தீவிரமாய் 200 அப்பங்களையும், இரண்டு தோல்பை திராட்சரசத்தையும், சமைத்த ஐந்து ஆடுகளையும், ஏறக்குறைய முப்பத்தைந்து படி வறுத்த தானியத்தையும், நூறு திராட்சப்பழக் குலைகளையும், 200 அத்திப்பழ அடைகளையும் எடுத்து, கழுதைகள்மேல் ஏற்றி, ¹⁹தன் வேலைக்காரரை நோக்கி: “எனக்கு முன்னாலே போங்கள்; இதோ, நான் உங்களுக்குப் பின்னாலே வருகிறேன்” என்றாள். ஆனால் அவள் தன் கணவனாகிய நாபாலுக்கு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ²⁰அவள் தன் கழுதைமேல் ஏறி, மலையின் மறைவான பாதையிலே இறங்கிவரும்போது, இதோ, தாவீதும் அவன் மனிதரும் அவளுக்கு எதிராக இறங்கிவந்தார்கள்; அவள் அவர்களைச் சந்தித்தாள்.

²¹தாவீது: “இந்த மனிதனுக்கு வனாந்தரத்தில் உண்டானவைகளையெல்லாம் விருதாவாய்க் காத்தேன்—அவனுடையதில் ஒன்றும் காணாமற்போகவில்லை—அவனோ நன்மைக்குப் பதிலாக எனக்குத் தீமையைச் சரிக்கட்டுகிறான். ²²அவனுக்குள்ள யாவரிலும் ஒரு ஆண்மகனையாகிலும் நான் விடியற்காலமட்டும் உயிரோடே வைத்தால், எங்கள் பிதா தாவீதின் சத்துருக்களுக்கு அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் செய்யக்கடவர்” என்று சொல்லியிருந்தான்.

²³அபிகாயில் தாவீதைக் கண்டவுடனே, தீவிரமாய்த் தன் கழுதையைவிட்டு இறங்கி, தாவீதுக்கு முன்பாக முகங்குப்புற விழுந்து, தரைமட்டும் பணிந்து, ²⁴அவன் பாதத்தில் விழுந்து: “என் ஆண்டவனே, இந்தக் குற்றம் என்மேல் இருக்கட்டும்; உம்முடைய அடியாள் உம்முடன் பேசட்டும்; உம்முடைய அடியாளின் வார்த்தைகளைக் கேட்டருளும். ²⁵என் ஆண்டவனே, நாபால் என்னும் இந்தப் பேலியாளின் மனிதனை நீர் பொருட்படுத்தவேண்டாம்; ஏனெனில் அவனுடைய பேரே அவனைப்போலிருக்கிறது—நாபால் என்பதற்கு மூடன் என்று அர்த்தம்; மூடத்தனம் அவனிடத்தில் இருக்கிறது. அடியாளாகிய நான் என் ஆண்டவன் அனுப்பின வாலிபரைக் காணவில்லை. ²⁶இப்போதும் என் ஆண்டவனே, எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவர் என்பதும் உம்முடைய ஆத்துமா ஜீவனுள்ளது என்பதும் நிச்சயம்: இரத்தம் சிந்துவதிலிருந்தும், உம்முடைய கையினாலே பழிவாங்குவதிலிருந்தும் எங்கள் பிதா உம்மைத் தடுத்தார்; ஆகையால் உம்முடைய சத்துருக்களும், என் ஆண்டவனுக்குத் தீங்கு தேடுகிற யாவரும் நாபாலைப்போல் ஆகக்கடவர்கள். ²⁷இப்போதும் உம்முடைய அடியாள் என் ஆண்டவனுக்குக் கொண்டுவந்த இந்தக் காணிக்கை என் ஆண்டவனைப் பின்பற்றுகிற வாலிபருக்குக் கொடுக்கப்படட்டும். ²⁸உம்முடைய அடியாளின் குற்றத்தை மன்னியும்; ஏனெனில் என் ஆண்டவன் எங்கள் பிதாவின் யுத்தங்களை நடத்துகிறபடியால், எங்கள் பிதா என் ஆண்டவனுக்கு நிலைத்திருக்கிற ஒரு அரசவம்சத்தை நிச்சயமாய் உண்டாக்குவார். நீர் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் உம்மில் ஒரு தீமையும் காணப்படாதிருக்கட்டும். ²⁹ஒருவன் உம்மைத் துரத்தவும், உம்முடைய பிராணனை வாங்கத் தேடவும் எழும்பினாலும், என் ஆண்டவனுடைய ஆத்துமா உம்முடைய பிதாவினிடத்தில் ஜீவனுள்ளோரின் மூட்டையிலே பத்திரமாய்க் கட்டப்பட்டிருக்கும்; உம்முடைய சத்துருக்களின் ஆத்துமாக்களையோ அவர் கவணின் உறையிலிருந்து சுழற்றி எறிவதுபோல் எறிந்துவிடுவார். ³⁰எங்கள் பிதா என் ஆண்டவனைக்குறித்துச் சொன்ன நன்மையையெல்லாம் என் ஆண்டவனுக்குச் செய்து, உம்மை இஸ்ரவேலின்மேல் அதிபதியாக ஏற்படுத்தும்போது, ³¹காரணமில்லாமல் இரத்தம் சிந்தினதினாலோ, என் ஆண்டவன் தாமே பழிவாங்கினதினாலோ உண்டாகும் மனத்துயரமும் மனக்குத்தலும் என் ஆண்டவனுக்கு இராது. எங்கள் பிதா என் ஆண்டவனுக்கு நன்மைசெய்யும்போது, உம்முடைய அடியாளை நினைத்தருளும்” என்றாள்.

³²அப்பொழுது தாவீது அபிகாயிலை நோக்கி: “இன்று என்னைச் சந்திக்க உன்னை அனுப்பின இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம். ³³உன்னுடைய நல்ல விவேகத்திற்கு ஆசீர்வாதம்; இன்று இரத்தம் சிந்துவதிலிருந்தும், என் கையினாலே நான் பழிவாங்குவதிலிருந்தும் என்னைத் தடுத்த உனக்கும் ஆசீர்வாதம். ³⁴உனக்குத் தீங்குசெய்யாதபடி என்னைத் தடுத்த இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவர் என்பது நிச்சயம்—நீ தீவிரித்து என்னைச் சந்திக்க வராதிருந்தால், விடியற்காலமட்டும் நாபாலுக்கு ஒரு ஆண்மகனாகிலும் மீதியாயிருந்திரான்” என்றான்.

³⁵பின்பு தாவீது அவள் கொண்டுவந்ததை அவள் கையிலிருந்து வாங்கிக்கொண்டு, அவளை நோக்கி: “சமாதானத்தோடே உன் வீட்டிற்குப் போ; இதோ, நான் உன் சொல்லைக் கேட்டு, உன் விண்ணப்பத்திற்கு இணங்கினேன்” என்றான்.

³⁶அபிகாயில் நாபாலிடம் வந்தபோது, இதோ, அவன் தன் வீட்டிலே ராஜவிருந்துக்கொப்பான ஒரு விருந்து பண்ணிக்கொண்டிருந்தான்; நாபாலின் இருதயம் களித்திருந்தது, அவன் மிகவும் வெறிகொண்டிருந்தான்; ஆகையால் அவள் விடியற்காலமட்டும் அவனுக்கு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ³⁷விடியற்காலத்திலே, நாபாலின் வெறி தெளிந்தபின்பு, அவன் மனைவி இந்தச் சங்கதிகளையெல்லாம் அவனுக்குச் சொன்னாள்; அப்பொழுது அவன் இருதயம் அவனுக்குள்ளே செத்து, அவன் கல்லைப்போலானான். ³⁸ஏறக்குறைய பத்து நாட்களுக்குப்பின்பு, எங்கள் பிதா நாபாலை அடித்தார்; அவன் செத்தான்.

³⁹நாபால் செத்தான் என்று தாவீது கேள்விப்பட்டபோது, அவன்: “நாபாலால் நான் அடைந்த நிந்தையினிமித்தம் என் வழக்கை நடத்தி, தம்முடைய அடியானைத் தீமையினின்று விலக்கிக்காத்த எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம். எங்கள் பிதா நாபாலின் தீமையை அவனுடைய தலைமேலேயே திரும்பப்பண்ணினார்” என்றான். பின்பு தாவீது அபிகாயிலைத் தனக்கு மனைவியாக்கிக்கொள்ளும்படி அவளுக்குச் சொல்லியனுப்பினான்.

⁴⁰தாவீதின் ஊழியர் கர்மேலில் இருந்த அபிகாயிலிடம் வந்து, அவளை நோக்கி: “தாவீது உம்மைத் தமக்கு மனைவியாக்கிக்கொள்ளும்படி எங்களை உம்மிடத்தில் அனுப்பினார்” என்றார்கள்.

⁴¹அப்பொழுது அவள் எழுந்து, தரைமட்டும் முகங்குப்புற வணங்கி: “இதோ, உம்முடைய அடியாள் என் ஆண்டவனுடைய ஊழியரின் கால்களைக் கழுவும் பணிவிடைக்காரியாயிருப்பாள்” என்றாள். ⁴²பின்பு அபிகாயில் தீவிரமாய் எழுந்து, தன் கழுதைமேல் ஏறி, தன்னைப் பின்பற்றின ஐந்து பணிப்பெண்களோடே, தாவீதின் ஸ்தானாபதிகளுக்குப் பின்னாலே போய், அவனுக்கு மனைவியானாள். ⁴³தாவீது யெஸ்ரயேல் ஊராளாகிய அகிநோவாளையும் விவாகம்பண்ணியிருந்தான்; ஆகையால் அவர்கள் இருவரும் அவனுக்கு மனைவியராயிருந்தார்கள். ⁴⁴சவுல் தாவீதின் மனைவியாகிய தன் குமாரத்தி மீகாளை, கல்லீம் ஊரானாகிய லாயீசின் மகன் பல்த்தியேலுக்குக் கொடுத்திருந்தான்.