ပုံနှိပ်စာအုပ်

၁ ရာ 25 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ဣသရေလအမျိုးက ရှမွေလအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း

နာဗလ၏ သိုးထိန်းတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သော ဒါဝိဒ်၏လူတို့ကို နာဗလက စော်ကားသဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် အိမ်ရှိ ယောက်ျားအားလုံးကို သတ်ရန် ဓားကို ချည်လေ၏။ အဘိဂဲလသည် စားစရာများနှင့် စီးလာ၍ သူ့ကို ဖျောင်းဖျ၏။ ရာဇပလ္လင်သို့ သွားရာလမ်း၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့ကို အသွေးအပြစ်မှ ဆီးတားတော်မူနေ၏။ နာဗလ သေလေ၏။

အခန်း 25။

ရှမွေလ ကွယ်လွန်သောအခါ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် စုဝေး၍ သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြပြီးလျှင် ရာမမြို့ရှိ သူ၏အိမ်၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် ထ၍ ပါရန်တောကန္တာရသို့ ဆင်းသွား၏။

မောင်မြို့၌ နေထိုင်သူ လူတစ်ဦးသည် ကရမေလအရပ်တွင် ဥစ္စာပစ္စည်းရှိ၏။ ထိုသူသည် အလွန်ချမ်းသာ၍ သိုးသုံးထောင်နှင့် ဆိတ်တစ်ထောင်ရှိ၏။ ကရမေလအရပ်၌ မိမိ၏သိုးများကို အမွေးညှပ်လျက်ရှိ၏။ ထိုသူ၏အမည်မှာ နာဗလဖြစ်၍ သူ၏ဇနီးအမည်မှာ အဘိဂဲလဖြစ်၏။ ဇနီးဖြစ်သူသည် ဉာဏ်ပညာရှိ၍ အဆင်းလှ၏။ သို့ရာတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကား ကျင့်ကြံပြုမူရာတွင် ကြမ်းတမ်း၍ ရက်စက်၏။ သူသည် ကာလက်အမျိုးဖြစ်၏။ ဒါဝိဒ်သည် တောကန္တာရ၌ ရှိစဉ် နာဗလသည် မိမိ၏သိုးများကို အမွေးညှပ်လျက်ရှိကြောင်း ကြားသိရ၏။ ဒါဝိဒ်သည် လူငယ်တစ်ဆယ်ကို စေလွှတ်၍ သူတို့အား “ကရမေလအရပ်သို့ တက်သွားကြလော့။ နာဗလထံသို့ဝင်၍ ငါ့နာမဖြင့် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြလော့။ သူ့အား ‘သင်သည် အသက်ရှည်ပါစေ။ သင်၌လည်း ချမ်းသာရှိပါစေ၊ သင်၏အိမ်ထောင်၌လည်း ချမ်းသာရှိပါစေ၊ သင်ပိုင်သမျှအပေါင်း၌လည်း ချမ်းသာရှိပါစေ’ ဟု ပြောကြလော့။ ယခု သင့်ထံ၌ သိုးမွေးညှပ်သူများ ရှိကြောင်း ငါကြားသိရ၏။ သင်၏သိုးထိန်းတို့သည် ငါတို့နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြ၏။ ငါတို့သည် သူတို့ကို အဘယ်အရာ၌မျှ မညှဉ်းဆဲခဲ့။ ကရမေလအရပ်၌ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး သူတို့သည် အဘယ်အရာကိုမျှ မဆုံးရှုံးခဲ့ကြ။ သင်၏လူငယ်တို့ကို မေးမြန်းကြည့်လော့၊ သူတို့ပြောကြလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ ငါ၏လူငယ်တို့သည် သင်၏မျက်မှောက်၌ မျက်နှာသာရကြပါစေ။ အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ပွဲနေ့၌ ရောက်လာကြသောကြောင့်တည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ကျွန်တို့နှင့် သင်၏သား ဒါဝိဒ်အား သင်ပေးနိုင်သမျှကို ပေးသနားပါလော့” ဟု မှာထား၏။

ဒါဝိဒ်၏လူငယ်တို့သည် ရောက်လာ၍ ဤစကားအလုံးစုံကို ဒါဝိဒ်၏နာမဖြင့် နာဗလအား ပြောကြားပြီးလျှင် စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

နာဗလက ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့အား “ဒါဝိဒ်ဆိုသူကား အဘယ်သူနည်း။ ထိုယေရှဲ၏သားကား အဘယ်သူနည်း။ ယနေ့ကာလ၌ ကျွန်အများတို့သည် မိမိတို့သခင်များထံမှ ထွက်ပြေးလျက်ရှိကြ၏။ ငါသည် ငါ၏မုန့်၊ ငါ၏ရေနှင့် ငါ့သိုးမွေးညှပ်သူတို့အတွက် သတ်ထားသောအမဲသားကို ယူ၍ အဘယ်အရပ်ကလာသည်ကို ငါမသိသော လူတို့အား အဘယ်ကြောင့် ပေးရမည်နည်း” ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်၏လူငယ်တို့သည် ပြန်လှည့်သွား၍ ပြန်ရောက်သောအခါ ဤစကားအလုံးစုံကို ဒါဝိဒ်အား ပြန်ကြားကြ၏။

ဒါဝိဒ်က မိမိ၏လူတို့အား “အသီးသီး မိမိတို့ဓားကို ခါးပတ်၌ ချည်ကြလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ဓားကို ချည်ကြ၍ ဒါဝိဒ်သည်လည်း မိမိ၏ဓားကို ချည်၏။ လူလေးရာခန့်သည် ဒါဝိဒ်၏နောက်သို့ လိုက်တက်သွားကြ၍ လူနှစ်ရာသည် ရိက္ခာများနှင့်အတူ နေရစ်ကြ၏။

လူငယ်တစ်ဦးက နာဗလ၏ဇနီး အဘိဂဲလအား “ဒါဝိဒ်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ကို နှုတ်ဆက်ရန် တောကန္တာရမှ စေတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ပါ၏။ သို့ရာတွင် သခင်သည် သူတို့ကို ကဲ့ရဲ့ဆဲဆိုလိုက်ပါ၏။ ထိုသူတို့သည် အကျွန်ုပ်တို့အား အလွန်ကျေးဇူးပြုခဲ့ကြပါ၏။ သူတို့သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်အခါမျှ မညှဉ်းဆဲခဲ့ကြပါ။ သူတို့နှင့်အတူ လယ်ကွင်းများ၌ လှည့်လည်နေသမျှကာလပတ်လုံး အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်အရာကိုမျှ မဆုံးရှုံးခဲ့ကြပါ။ သိုးများကို ထိန်းကျောင်းရင်း သူတို့နှင့်အတူ နေသမျှကာလပတ်လုံး သူတို့သည် နေ့ညမပြတ် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဝိုင်းရံထားသော မြို့ရိုးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြပါ၏။ ယခု သခင်မ ပြုသင့်သည့်အမှုကို သိမြင်ဆင်ခြင်ပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်တို့၏သခင်နှင့် သူ၏အိမ်ထောင်တစ်ခုလုံးအပေါ် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်ပါ၏။ သခင်သည် အလွန်ယုတ်မာသဖြင့် မည်သူမျှ သူနှင့်စကားမပြောနိုင်ပါ” ဟု လျှောက်၏။

အဘိဂဲလသည် အလျင်အမြန် မုန့်နှစ်ရာ၊ စပျစ်ရည်ဘူးနှစ်လုံး၊ ပြင်ဆင်ပြီးသော သိုးငါးကောင်၊ ဖုတ်ထားသောဆန်စပါး ခွက်သုံးဆယ့်ငါးခန့်၊ စပျစ်သီးခြောက်အပြွတ် တစ်ရာနှင့် သင်္ဘောသဖန်းသီးလုံး နှစ်ရာကို ယူ၍ မြည်းများပေါ်တွင် တင်လေ၏။ သူမသည် မိမိ၏ကျွန်တို့အား “ငါ့ရှေ့မှ သွားနှင့်ကြလော့၊ ငါနောက်မှ လိုက်ခဲ့မည်” ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် မိမိ၏ခင်ပွန်း နာဗလအား အဘယ်အရာကိုမျှ မပြော။ သူမသည် မိမိ၏မြည်းကို စီး၍ တောင်၏ကွယ်ရာလမ်းအတိုင်း ဆင်းလာစဉ် မိမိဘက်သို့ ဆင်းလာကြသော ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့ကို တွေ့ဆုံ၏။

ဒါဝိဒ်က “ဤသူ၏ဥစ္စာရှိသမျှကို တောကန္တာရ၌ ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်၏။ သူ့ဥစ္စာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပျောက်ဆုံးခဲ့။ သို့ပါလျက် သူသည် ကျေးဇူးကို ကျေးဇူးကန်း၍ ငါ့အား မကောင်းမှုဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်၏။ နက်ဖြန်မိုးသောက်ချိန်အထိ သူပိုင်သမျှအထဲမှ ယောက်ျားတစ်ဦးကိုမျှ အသက်ရှင်စွာ ငါချန်ထားခဲ့လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒါဝိဒ်၏ရန်သူတို့အား ဤသို့သော ဘေးဒဏ်ကို၎င်း၊ ထိုထက်ပိုသော ဘေးဒဏ်ကို၎င်း စီရင်တော်မူပါစေ” ဟု ဆိုနှင့်ပြီ။

အဘိဂဲလသည် ဒါဝိဒ်ကိုမြင်လျှင် အလျင်အမြန် မြည်းပေါ်မှဆင်း၍ ဒါဝိဒ်၏ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်လျက် မြေသို့တိုင်အောင် ဦးညွှတ်ချ၏။ သူမသည် ဒါဝိဒ်၏ခြေရင်း၌ ပျပ်ဝပ်၍ “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ဤအပြစ်သည် အကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းအပေါ်၌သာ ကျပါစေ။ ကျေးဇူးပြု၍ အကျွန်ုပ်အား သခင့်ထံတွင် လျှောက်ထားခွင့်ပြုပါ။ အကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်ပါ။ အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ဤယုတ်မာသူ နာဗလကို ဂရုမစိုက်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူသည် မိမိ၏အမည်နှင့်အညီ ဖြစ်ပါ၏။ နာဗလ၏အနက်မှာ လူမိုက်ဟု ဆိုလို၍ သူ၌ မိုက်မဲမှုသာ ရှိပါ၏။ သခင်စေလွှတ်သော လူငယ်တို့ကိုလည်း အကျွန်ုပ်သည် မမြင်လိုက်ပါ။ ယခု အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သခင်လည်း အသက်ရှင်သည်အတိုင်း မှန်ပါ၏။ သွေးထွက်သံယိုပြုခြင်းမှ၎င်း၊ ကိုယ်တိုင်လက်စားချေခြင်းမှ၎င်း ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သခင့်ကို ဆီးတားတော်မူသောကြောင့် သခင်၏ရန်သူများနှင့် သခင့်အား အန္တရာယ်ပြုလိုသူအပေါင်းတို့သည် နာဗလကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပါစေ။ ယခု သခင့်အား အကျွန်ုပ် ယူဆောင်လာသော ဤလက်ဆောင်ကို သခင့်နောက်သို့ လိုက်ကြသော လူငယ်တို့အား ပေးပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ အကြောင်းမူကား သခင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စစ်ပွဲများကို တိုက်ခိုက်သောကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သခင့်အား တည်မြဲသောမင်းဆက်ကို ဧကန်အမှန် ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ သခင် အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သခင်၌ အဘယ်မကောင်းမှုကိုမျှ မတွေ့ရှိပါစေနှင့်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သခင့်ကို လိုက်လံ၍ သခင်၏အသက်ကို ရှာကြံရန် ထလျှင်လည်း သခင်၏အသက်သည် သခင်၏ခမည်းတော်ထံတော်၌ အသက်ရှင်သူတို့၏ထုံးထဲတွင် လုံခြုံစွာ စည်းနှောင်ထားခြင်းကို ခံရပါလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သခင်၏ရန်သူများ၏အသက်ကိုမူ လောက်လွှဲအိတ်မှ ပစ်လွှတ်သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် ပစ်လွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သခင့်အတွက် ဂတိထားတော်မူသော ကောင်းကျိုးအလုံးစုံကို ပြုတော်မူ၍ သခင့်အား ဣသရေလအမျိုးအပေါ်၌ အုပ်စိုးသူအဖြစ် ချီးမြှောက်တော်မူသောအခါ၊ အကြောင်းမဲ့ သွေးထွက်သံယိုပြုခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်လက်စားချေခြင်းတို့ကြောင့် သခင်သည် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ စိတ်နှလုံးနောင်တရခြင်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပါ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သခင့်အား ကျေးဇူးပြုတော်မူသောအခါ သခင့်ကျွန်ဖြစ်သော အကျွန်ုပ်ကို သတိရပါ” ဟု လျှောက်၏။

ဒါဝိဒ်က အဘိဂဲလအား “ယနေ့ သင့်ကို ငါနှင့်တွေ့ဆုံစေရန် စေလွှတ်တော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ သင်၏ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်တုံတရားသည်လည်း မင်္ဂလာရှိစေသတည်း။ ယနေ့ သွေးထွက်သံယိုပြုခြင်းနှင့် ကိုယ့်လက်ဖြင့် လက်စားချေခြင်းမှ ငါ့ကို ဆီးတားခဲ့သော သင်သည်လည်း မင်္ဂလာရှိစေသတည်း” ဟု ဆို၏။ ဒါဝိဒ်က ဆက်လက်၍ “သင့်ကို အန္တရာယ်မပြုစေရန် ငါ့ကို ဆီးတားတော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင် ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း အမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်သည် ငါနှင့်တွေ့ဆုံရန် အလျင်အမြန် မလာခဲ့လျှင် နက်ဖြန်မိုးသောက်ချိန်အထိ နာဗလ၏လူအပေါင်းတို့အထဲမှ ယောက်ျားတစ်ဦးကိုမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်” ဟု ဆို၏။

ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် သူမယူဆောင်လာသောအရာကို သူမ၏လက်မှ ခံယူ၍ “ငြိမ်သက်စွာ အိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ ကြည့်လော့၊ ငါသည် သင်၏စကားကို နားထောင်၍ သင်တောင်းလျှောက်ချက်ကို လက်ခံပြီ” ဟု သူမအား ဆို၏။

အဘိဂဲလသည် နာဗလထံ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် မိမိ၏အိမ်၌ ရှင်ဘုရင်၏ပွဲကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော ပွဲကို ကျင်းပလျက်ရှိ၏။ နာဗလ၏စိတ်နှလုံးသည် ရွှင်လန်းလျက် သူသည် အလွန်မူးယစ်နေသဖြင့် အဘိဂဲလသည် မိုးလင်းသည်အထိ သူ့အား အဘယ်အရာကိုမျှ မပြော။ နံနက်ချိန်၌ နာဗလ၏စပျစ်ရည်မူးရှိန် ပြေပျောက်သောအခါ သူ၏ဇနီးသည် အကြောင်းအလုံးစုံကို ပြော၏။ ထိုအခါ သူ၏နှလုံးသည် သူ့အတွင်း၌ သေ၍ သူသည် ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။ ထိုနောက် ဆယ်ရက်ခန့်ကြာသော် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် နာဗလကို ဒဏ်ခတ်တော်မူသဖြင့် သူသေလေ၏။

ဒါဝိဒ်သည် နာဗလသေကြောင်း ကြားသောအခါ “နာဗလထံမှ အကျွန်ုပ်ခံခဲ့ရသော ကဲ့ရဲ့ခြင်းအတွက် အကျွန်ုပ်၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူ၍ မိမိ၏ကျွန်ကို မကောင်းမှုမှ ဆီးတားတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် နာဗလ၏မကောင်းမှုကို သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်ရောက်စေတော်မူပြီ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် အဘိဂဲလအား မိမိ၏ဇနီးဖြစ်ရန် တောင်းရမ်းစေခြင်းငှာ စကားကြားလိုက်၏။

ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့သည် ကရမေလအရပ်ရှိ အဘိဂဲလထံ ရောက်လာ၍ “ဒါဝိဒ်သည် သင့်ကို မိမိ၏ဇနီးအဖြစ် သိမ်းယူရန် အကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်လိုက်ပါ၏” ဟု ပြော၏။

သူမသည် ထ၍ မြေသို့ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်လျက် “ကြည့်ပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် သခင်၏ကျွန်ဖြစ်ပါ၏။ သခင်၏ကျွန်တို့၏ခြေကို ဆေးကြော၍ အစေခံရန် အသင့်ရှိပါ၏” ဟု ဆို၏။ အဘိဂဲလသည် အလျင်အမြန် အသင့်ပြင်ဆင်၍ မိမိ၏မြည်းကိုစီးပြီးလျှင် မိမိ၏အခြွေအရံ ငါးဦးနှင့်အတူ ဒါဝိဒ်၏စေတမန်တို့နောက်သို့ လိုက်သွား၍ ဒါဝိဒ်၏ဇနီး ဖြစ်လေ၏။ ဒါဝိဒ်သည် ယေဇရေလမြို့သူ အဟိနောင်ကိုလည်း သိမ်းမြှားခဲ့သဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးသည် ဒါဝိဒ်၏ဇနီးများ ဖြစ်ကြ၏။ ရှောလုမူကား မိမိ၏သမီး၊ ဒါဝိဒ်၏ဇနီးဖြစ်သော မိခါလကို ဂလ္လိမ်မြို့သား လဲရှ၏သား ဖာလတိအား ပေးစားခဲ့ပြီ။