छापिएको

1 शमूएल 25 FHB Father's Heart Bible™

पितायेशूआत्मा
तपाईंको पहिलो अर्डरमा १५% छुट →
पुस्तक

इस्राएलले शमूएलको निम्ति शोक गर्छ

दाऊदका मानिसहरूले नाबालका गोठालाहरूको रखवाली गरेपछि पनि नाबालले तिनीहरूलाई अपमान गर्छ, र दाऊद घरका हरेक पुरुषलाई मार्न तरवार भिर्छन्। अबीगेल खानेकुरा लिएर निस्कन्छिन् र उनलाई सम्झाएर शान्त पार्छिन्: सिंहासनतिरको बाटोमा हाम्रा पिताले उनलाई रक्तपातको दोषबाट जोगाउँदै हुनुहुन्छ। नाबाल मर्छ।

अध्याय 25।

शमूएलको मृत्यु भयो, र सारा इस्राएल तिनको शोक गर्न भेला भयो, र तिनलाई रामामा तिनकै घरमा गाडियो। त्यसपछि दाऊद हिँडेर पारानको उजाड-स्थानतिर झरे।

माओनमा एक जना मानिस थिए, जसको सम्पत्ति कर्मेलमा थियो। तिनी धेरै धनी थिए: 3,000 भेडा र 1,000 बाख्रा। तिनी कर्मेलमा आफ्ना भेडाको ऊन कत्रँदै थिए। ती मानिसको नाम नाबाल थियो, र तिनकी पत्नीको नाम अबीगेल। तिनी बुद्धिमती र सुन्दरी थिइन्, तर ती मानिस भने कठोर र आफ्नो व्यवहारमा निर्दयी थिए—तिनी कालेबवंशी थिए। दाऊद उजाड-स्थानमा हुँदा, नाबालले आफ्ना भेडाको ऊन कत्रँदै छन् भन्ने तिनले सुने। दाऊदले दस जना जवान पठाए, र तिनीहरूलाई भने, “कर्मेलमा जाओ। नाबालकहाँ पुगेर मेरो नाममा तिनलाई अभिवादन गर। तिनलाई यसो भन्नू: ‘तपाईं दीर्घायु हुनुहोस्। तपाईंलाई शान्ति, तपाईंको घरानालाई शान्ति, र तपाईंसँग भएका सबैलाई शान्ति होस्।’ मैले सुनेको छु, तपाईंकहाँ ऊन कत्रनेहरू छन्। तपाईंका गोठालाहरू हामीसँगै थिए; हामीले तिनीहरूलाई केहीमा पनि दुर्व्यवहार गरेनौँ, र कर्मेलमा भएको सबै समयभरि तिनीहरूको केही पनि हराएन। तपाईंका जवानहरूलाई सोध्नुहोस्, तिनीहरूले तपाईंलाई बताउनेछन्। त्यसैले मेरा जवानहरूले तपाईंको नजरमा निगाह पाऊन्, किनकि हामी भोजको दिनमा आएका छौँ। कृपया तपाईंले जे दिन सक्नुहुन्छ, त्यो आफ्ना सेवकहरू र आफ्ना छोरा दाऊदलाई दिनुहोस्।”

दाऊदका जवानहरू आएर दाऊदको नाममा नाबाललाई यी सबै कुरा भने, अनि पर्खेर बसे।

नाबालले दाऊदका सेवकहरूलाई जवाफ दिए, “दाऊद को हो? यिशैको यो छोरो को हो? आजकल धेरै सेवकहरू आआफ्ना मालिकबाट भाग्दै छन्। के म मेरो रोटी, मेरो पानी, र मेरा ऊन कत्रनेहरूका निम्ति मैले काटेको मासु लिएर, कहाँबाट आएका हुन् भन्ने मलाई थाहै नभएका मानिसहरूलाई दिऊँ?”

त्यसैले दाऊदका जवानहरू फर्के, र आइपुगेपछि तिनलाई सबै कुरा सुनाए।

दाऊदले आफ्ना मानिसहरूलाई भने, “तिमीहरू हरेकले आआफ्नो तरवार भिर!” त्यसैले हरेकले आफ्नो तरवार भिरे, दाऊदले पनि। करिब 400 जना दाऊदको पछि लागे; 200 जना सामानहरूसँग बसे।

जवानहरूमध्ये एक जनाले नाबालकी पत्नी अबीगेललाई भने, “दाऊदले हाम्रा मालिकलाई अभिवादन गर्न उजाड-स्थानबाट दूतहरू पठाए, तर मालिकले तिनीहरूमाथि अपमानका कुरा बर्साए। ती मानिसहरू हामीप्रति धेरै असल थिए। तिनीहरूले हामीलाई कहिल्यै हानि गरेनन्, र हामी तिनीहरूसँग मैदानहरूमा डुलेको सबै समयभरि हाम्रो केही पनि हराएन। हामी तिनीहरूसँग भेडा चराउँदै रहेको सबै समयभरि, दिनरात तिनीहरू हाम्रो चारैतिर पर्खालझैँ थिए। अब तपाईंले के गर्नुपर्छ, सो थाहा पाएर विचार गर्नुहोस्, किनकि हाम्रा मालिक र तिनका सारा घरानाविरुद्ध विपत्ति आइलागेको छ। तिनी यति नीच छन्, कि तिनीसँग कसैले बोल्नै सक्दैन।”

अबीगेलले हतारिएर 200 रोटी, दुई मशक दाखमद्य, पाँचवटा पकाइएका भेडा, करिब पैँतीस पाथी भुटेको अन्न, एक सय किशमिशका झुप्पा, र 200 अन्जीरका टिक्री लिइन्, र ती गधाहरूमाथि लादिन्। तिनले आफ्ना सेवकहरूलाई भनिन्, “तिमीहरू मभन्दा अगाडि जाओ; म पछि आउँछु।” तर तिनले आफ्ना पति नाबाललाई केही पनि भनिनन्। तिनी आफ्नो गधामा चढेर पहाडको गुप्त बाटो हुँदै झर्दै गर्दा, तिनीतिर ओर्लँदै आइरहेका दाऊद र तिनका मानिसहरूसँग तिनको भेट भयो।

दाऊद भन्दै आएका थिए, “मैले उजाड-स्थानमा यी मानिसका सबै थोकको व्यर्थैमा रक्षा गरेँ—तिनको केही पनि हराएन—र तिनले मलाई भलाइको सट्टा खराबीले बदला दिए। यदि तिनका सबैमध्ये एउटै पनि पुरुषलाई बिहानसम्म मैले जीवितै छोडेँ भने, हाम्रा पिताले दाऊदका शत्रुहरूलाई यस्तै, बरु योभन्दा बढी गरून्।”

दाऊदलाई देखेर अबीगेल हतारिएर आफ्नो गधाबाट ओर्लिन्, र तिनको अगाडि घोप्टो परी भुइँसम्म निहुरिएर दण्डवत् गरिन्। तिनी तिनका पाउमा घोप्टिइन् र भनिन्, “हे मेरा मालिक, यो दोष ममाथि मात्र आओस्। कृपया तपाईंकी दासीलाई तपाईंसँग बोल्न दिनुहोस्; तपाईंकी दासीका कुरा सुन्नुहोस्। हे मेरा मालिक, कृपया यस नीच मानिस नाबाललाई वास्ता नगर्नुहोस्, किनकि तिनी आफ्नो नाम अनुसारकै छन्—नाबालको अर्थ ‘मूर्ख’ हो, र मूर्खता तिनीसँगै छ। म, तपाईंकी दासीले, मेरा मालिकले पठाउनुभएका जवानहरूलाई देखिनँ। अब हे मेरा मालिक, हाम्रा पिता जीवित हुनुभएको, र तपाईं जीवित रहनुभएको जत्तिकै निश्चयका साथ म भन्छु: हाम्रा पिताले तपाईंलाई रगत बगाउनबाट र आफ्नै हातले बदला लिनबाट रोक्नुभएकोले, तपाईंका शत्रुहरू र मेरा मालिकको हानि गर्न खोज्ने सबै नाबालजस्तै होऊन्। अब तपाईंकी दासीले मेरा मालिककहाँ ल्याएको यो उपहार मेरा मालिकको पछि लाग्ने जवानहरूलाई दिइयोस्। तपाईंकी दासीको अपराध क्षमा गर्नुहोस्, किनकि हाम्रा पिताले मेरा मालिकको निम्ति निश्चय नै एउटा स्थायी राजवंश स्थापित गर्नुहुनेछ, किनभने मेरा मालिकले हाम्रा पिताका युद्धहरू लड्नुहुन्छ। तपाईं जीवित रहुन्जेल तपाईंमा कुनै खराबी नभेटियोस्। कसैले तपाईंलाई खेद्न र तपाईंको प्राण खोज्न उठ्यो भने, मेरा मालिकको प्राण तपाईंका पिताको साथमा जीवितहरूको पोकोमा सुरक्षितसाथ बाँधिनेछ; तर तपाईंका शत्रुहरूका प्राणलाई भने उहाँले घुयेँत्रोको खोल्साबाट झैँ फ्याँकिदिनुहुनेछ। जब हाम्रा पिताले मेरा मालिकको निम्ति तपाईंको विषयमा प्रतिज्ञा गर्नुभएका सबै भलाइ पूरा गर्नुहुनेछ, र तपाईंलाई इस्राएलमाथि शासक तुल्याउनुहुनेछ, तब विनाकारण रगत बगाएको वा आफ्नै बदला लिएको कारण मेरा मालिकलाई कुनै शोक वा दोषको बोझ हुनेछैन। अनि जब हाम्रा पिताले मेरा मालिकसँग भलाइ गर्नुहुनेछ, तब तपाईंकी दासीलाई सम्झनुहोस्।”

दाऊदले अबीगेललाई भने, “इस्राएलका परमेश्वर, हाम्रा पिता धन्यका होऊन्, जसले तिमीलाई आज मलाई भेट्न पठाउनुभयो। तिम्रो असल विवेक धन्यको होस्, र तिमी धन्यकी छ्यौ, जसले आज मलाई रगत बगाउनबाट र आफ्नै हातले बदला लिनबाट रोक्यौ। इस्राएलका परमेश्वर, हाम्रा पिता—जसले मलाई तिम्रो हानि गर्नबाट रोक्नुभयो—उहाँ जीवित हुनुभएको जत्तिकै निश्चयका साथ म भन्छु: तिमी मलाई भेट्न हतार गरेर आएकी नभएकी भए, बिहानसम्म नाबालका एउटै पनि पुरुष बाँच्ने थिएन।”

दाऊदले तिनले ल्याएको कुरा तिनको हातबाट लिए, र तिनलाई भने, “शान्तिसँग आफ्नो घर जाऊ। हेर, मैले तिम्रो कुरा सुनेको छु र तिम्रो बिन्ती स्वीकार गरेको छु।”

अबीगेल नाबालकहाँ पुग्दा, तिनी आफ्नो घरमा राजाको जस्तै भोज गर्दै थिए। तिनको हृदय मस्तीमा थियो, र तिनी असाध्यै मातेका थिए, त्यसैले तिनले बिहानसम्म तिनलाई केही पनि भनिनन्। बिहान, नाबालको मात उत्रेपछि, तिनकी पत्नीले तिनलाई सबै कुरा बताइन्। तिनको हृदय तिनीभित्रै मर्‍यो, र तिनी ढुङ्गाजस्तै भए। करिब दस दिनपछि, हाम्रा पिताले नाबाललाई प्रहार गर्नुभयो, र तिनी मरे।

नाबाल मरे भन्ने दाऊदले सुन्दा, तिनले भने, “हाम्रा पिता धन्यका होऊन्, जसले नाबालबाट मैले भोगेको अपमानविरुद्ध मेरो पक्षमा वकालत गर्नुभयो, र आफ्ना सेवकलाई खराबीबाट जोगाउनुभयो। हाम्रा पिताले नाबालको खराबी तिनकै शिरमा फर्काइदिनुभएको छ।” त्यसपछि दाऊदले अबीगेललाई आफ्नी पत्नी बन्न आग्रह गर्दै खबर पठाए।

दाऊदका सेवकहरू कर्मेलमा अबीगेलकहाँ आए, र तिनलाई भने, “दाऊदले तपाईंलाई आफ्नी पत्नी बनाउन लैजान हामीलाई पठाउनुभएको छ।”

तिनी उठिन्, भुइँसम्म घोप्टो परेर दण्डवत् गरिन्, र भनिन्, “यहाँ तपाईंकी दासी छे, जो मेरा मालिकका सेवकहरूको सेवा गर्न र तिनीहरूका पाउ पखाल्न तयार छे।” अबीगेल हतारिएर तयार भइन्, आफ्नो गधामा चढिन्, र आफ्ना पाँच जना परिचारिकासहित दाऊदका दूतहरूको पछि लागेर गइन्, र तिनकी पत्नी भइन्। दाऊदले यिज्रेलकी अहीनोअमलाई पनि विवाह गरेका थिए, त्यसैले ती दुवै तिनका पत्नीहरू थिए। शाऊलले आफ्नी छोरी मीकल, जो दाऊदकी पत्नी थिइन्, तिनलाई गल्लीमका लैशका छोरा पल्टीएललाई दिएका थिए।