1 ሳሙኤል 25

25 ¹ሳሙኤል ሞተ፤ እስራኤልም ሁሉ ተሰብስበው አለቀሱለት፤ በራማም በቤቱ ቀበሩት። ዳዊትም ተነሥቶ ወደ ፋራን ምድረ በዳ ወረደ።

²በማዖን አንድ ሰው ነበረ፤ በቀርሜሎስም ንብረት ነበረው። እርሱም እጅግ ባለጠጋ ነበር፤ ሦስት ሺህ በግና አንድ ሺህ ፍየል ነበረው። በቀርሜሎስም በጎቹን ይሸልት ነበር። ³የሰውዬውም ስም ናባል፣ የሚስቱም ስም አቢግያ ነበር። እርሷም አስተዋይና መልከ መልካም ነበረች፤ እርሱ ግን በሥራው ጨካኝና ክፉ ነበር፤ የካሌብ ዘርም ነበር። ⁴ዳዊትም በምድረ በዳ ሳለ ናባል በጎቹን እንደሚሸልት ሰማ። ⁵ዳዊትም ዐሥር ጐበዛዝት ላከ፤ እንዲህም አላቸው፤ “ወደ ቀርሜሎስ ውጡ፤ ወደ ናባልም ሄዳችሁ በስሜ ሰላምታ አቅርቡለት። ⁶እንዲህም በሉት፤ ‘ዕድሜ ይስጥህ፤ ሰላም ለአንተ ይሁን፤ ለቤተ ሰብህም ሰላም ይሁን፤ ላለህም ሁሉ ሰላም ይሁን።’ ⁷በጎች ሸላቾች እንዳሉህ ሰምቻለሁ። እረኞችህ ከእኛ ጋራ ነበሩ፤ በምንም አልበደልናቸውም፤ በቀርሜሎስ በቈዩበትም ዘመን ሁሉ ምንም አልጐደለባቸውም። ⁸ጐበዛዝትህን ጠይቅ፤ እነርሱም ይነግሩሃል። ስለዚህ ጐበዛዝቴ በፊትህ ሞገስ ያግኙ፤ በበዓል ቀን መጥተናልና። እባክህ በእጅህ ያለውን ሁሉ ለባሪያዎችህና ለልጅህ ለዳዊት ስጥ።”

⁹የዳዊትም ጐበዛዝት መጥተው ይህን ቃል ሁሉ በዳዊት ስም ለናባል ተናገሩ፤ ከዚያም ጠበቁ።

¹⁰ናባልም ለዳዊት ባሪያዎች መልሶ እንዲህ አለ፤ “ዳዊት ማን ነው? ይህ የእሴይ ልጅስ ማን ነው? ዛሬ ከጌቶቻቸው የሚሸሹ ባሪያዎች ብዙ ናቸው። ¹¹እንጀራዬን፣ ውኃዬን፣ ለሸላቾቼም ያረድኩትን ሥጋ ወስጄ ከየት እንደ መጡ ለማላውቃቸው ሰዎች ለምን እሰጣለሁ?”

¹²የዳዊትም ጐበዛዝት ተመልሰው ሄዱ፤ በደረሱም ጊዜ ይህን ቃል ሁሉ ነገሩት።

¹³ዳዊትም ሰዎቹን “እያንዳንዳችሁ ሰይፋችሁን ታጠቁ!” አላቸው። እያንዳንዱም ሰይፉን ታጠቀ፤ ዳዊትም ደግሞ ሰይፉን ታጠቀ። አራት መቶ የሚያህሉም ዳዊትን ተከትለው ወጡ፤ ሁለት መቶ ግን ከዕቃው ዘንድ ቀሩ።

¹⁴ከጐበዛዝቱም አንዱ የናባልን ሚስት አቢግያን እንዲህ አላት፤ “ዳዊት ጌታችንን ሰላምታ ያቀርቡለት ዘንድ ከምድረ በዳ መልእክተኞችን ላከ፤ እርሱ ግን ተሳደበባቸው። ¹⁵እነዚህ ሰዎች ለእኛ እጅግ መልካም ነበሩ። ከእነርሱ ጋራ በሜዳ በተዘዋወርንበት ዘመን ሁሉ ምንም አልጐዱንም፤ ምንም አልጐደለብንም። ¹⁶ከእነርሱ ጋራ በጎች ስንጠብቅ በነበርንበት ዘመን ሁሉ ሌሊትና ቀን በዙሪያችን ቅጥር ነበሩ። ¹⁷አሁንም ምን ማድረግ እንዳለብሽ ዕወቂና ተመልከቺ፤ በጌታችንና በቤተ ሰቡ ሁሉ ላይ መዓት ተወስኗልና። እርሱም ማንም ሊናገረው የማይችል እጅግ ምናምንቴ ነው።”

¹⁸አቢግያም ፈጥና ሁለት መቶ እንጀራ፣ ሁለት አቍማዳ የወይን ጠጅ፣ አምስት የተዘጋጁ በጎች፣ ሠላሳ አምስት ሊትር የሚያህል የተቈላ እህል፣ መቶ ዘለላ ዘቢብ፣ ሁለት መቶ የበለስ ጥፍጥፍ ወስዳ በአህዮች ላይ ጫነች። ¹⁹ባሪያዎቿንም “ቀድማችሁኝ ሂዱ፤ እኔ እከተላችኋለሁ” አለቻቸው። ለባሏ ለናባል ግን ምንም አልነገረችም። ²⁰አህያዋን ተቀምጣ በተራራው ስውር መንገድ ስትወርድ፣ ወደ እርሷ ሲወርዱ ከነበሩት ከዳዊትና ከሰዎቹ ጋራ ተገናኘች።

²¹ዳዊትም እንዲህ ብሎ ነበር፤ “የዚህን ሰው ያለውን ሁሉ በምድረ በዳ በከንቱ ጠበቅሁ፤ ከእርሱም ምንም አልጐደለም፤ እርሱ ግን ስለ መልካም ክፉ መለሰልኝ። ²²እስኪነጋ ድረስ ከእርሱ ወገን ከሆኑት ሁሉ አንድ ወንድ በሕይወት ብተውስ፣ አባታችን ለዳዊት ጠላቶች ይህን ያድርግ፤ ከዚህም የባሰ ያምጣ።”

²³አቢግያም ዳዊትን ባየች ጊዜ ፈጥና ከአህያዋ ወረደች፤ በፊቱም በግንባሯ ተደፍታ መሬት ላይ ሰገደች። ²⁴በእግሩም ላይ ወድቃ እንዲህ አለች፤ “ጌታዬ ሆይ፣ በደሉ በእኔ ብቻ ይሁን። እባክህ ባሪያህ ትናገርህ ዘንድ ፍቀድ፤ የባሪያህንም ቃል ስማ። ²⁵ጌታዬ ሆይ፣ እባክህ ይህን ምናምንቴ ሰው ናባልን ቸል በለው፤ እንደ ስሙ ነውና፤ ናባል ማለት ሰነፍ ማለት ነው፤ ስንፍናም ከእርሱ ጋራ ነው። እኔም ባሪያህ ጌታዬ የላካቸውን ጐበዛዝት አላየሁም። ²⁶አሁንም ጌታዬ ሆይ፣ አባታችን በሕይወት እንዳለ፣ አንተም በሕይወት እንዳለህ እውነት ነው፤ አባታችን ደም ከማፍሰስና በገዛ እጅህ ከመበቀል ስለ ከለከለህ፣ ጠላቶችህና ጌታዬን ለመጕዳት የሚፈልጉ ሁሉ እንደ ናባል ይሁኑ። ²⁷አሁንም ባሪያህ ለጌታዬ ያመጣችው ይህ ስጦታ ጌታዬን ለሚከተሉት ጐበዛዝት ይሰጥ። ²⁸የባሪያህን በደል ይቅር በል፤ ጌታዬ የአባታችንን ሰልፍ ይዋጋልና፣ አባታችን ለጌታዬ ጽኑ ቤት በእርግጥ ያደርግለታል። በሕይወትህ ዘመን ሁሉ በአንተ ክፋት አይገኝብህ። ²⁹ማንም ሊያሳድድህና ነፍስህን ሊሻ ቢነሣ፣ የጌታዬ ነፍስ ከአባትህ ዘንድ በሕያዋን ጥቅል ውስጥ በጥብቅ ትታሰራለች፤ የጠላቶችህን ነፍስ ግን ከወንጭፍ ኪስ እንደሚወረወር ይጥላቸዋል። ³⁰አባታችን ስለ አንተ የተናገረውን መልካም ሁሉ ለጌታዬ ባደረገ ጊዜ፣ በእስራኤልም ላይ ገዥ ባደረገህ ጊዜ፣ ³¹ጌታዬ ያለ ምክንያት ደም ስላፈሰሰ ወይም ራሱን ስለ በቀለ ሐዘንም ሆነ የኅሊና ጸጸት አይኖርበትም። አባታችንም ለጌታዬ መልካም ባደረገ ጊዜ ባሪያህን አስብ።”

³²ዳዊትም አቢግያን እንዲህ አላት፤ “ዛሬ ትገናኝኝ ዘንድ የላከሽ የእስራኤል አምላክ አባታችን ይባረክ። ³³ጥበብሽም የተባረከ ይሁን፤ ዛሬ ደም ከማፍሰስና በገዛ እጄ ራሴን ከመበቀል የከለከልሽኝ አንቺም የተባረክሽ ሁኚ። ³⁴እንዳልጐዳሽ የከለከለኝ የእስራኤል አምላክ አባታችን በሕይወት እንዳለ እውነት ነው፤ ልትገናኝኝ ባልቸኰልሽ ኖሮ፣ እስኪነጋ ድረስ ከናባል ወገን አንድ ወንድ ስንኳ ባልተረፈ ነበር።”

³⁵ዳዊትም ያመጣችውን ከእጇ ተቀበለ፤ እንዲህም አላት፤ “በሰላም ወደ ቤትሽ ሂጂ። እነሆ ድምፅሽን ሰምቻለሁ፤ ልመናሽንም ተቀብያለሁ።”

³⁶አቢግያም ወደ ናባል በደረሰች ጊዜ፣ እነሆ በቤቱ እንደ ንጉሥ ግብዣ አድርጎ ነበር። ልቡም ተደስቶ ነበር፤ እጅግም ሰክሮ ነበር፤ ስለዚህ እስኪነጋ ድረስ ምንም አልነገረችውም። ³⁷በነጋም ጊዜ የወይን ጠጁ ከናባል ከወጣ በኋላ፣ ሚስቱ ነገሩን ሁሉ ነገረችው። ልቡም በውስጡ ሞተ፤ እንደ ድንጋይም ሆነ። ³⁸ከዐሥር ቀን ያህል በኋላ፣ አባታችን ናባልን መታው፤ እርሱም ሞተ።

³⁹ዳዊትም ናባል እንደ ሞተ በሰማ ጊዜ እንዲህ አለ፤ “ከናባል የደረሰብኝን ስድብ የተከራከረልኝና ባሪያውን ከክፋት የጠበቀ አባታችን ይባረክ። አባታችን የናባልን ክፋት በራሱ ራስ ላይ መልሶታል።” ከዚያም ዳዊት አቢግያ ሚስቱ እንድትሆን ልኮ ለመናት።

⁴⁰የዳዊትም ባሪያዎች በቀርሜሎስ ወዳለችው ወደ አቢግያ መጥተው እንዲህ አሏት፤ “ዳዊት ሚስቱ አድርጎ ይወስድሽ ዘንድ ወደ አንቺ ልኮናል።”

⁴¹እርሷም ተነሥታ በግንባሯ መሬት ላይ ሰገደች፤ እንዲህም አለች፤ “እነሆ ባሪያህ የጌታዬን ባሪያዎች እግር ለማጠብ ልታገለግል ተዘጋጅታለች።” ⁴²አቢግያም ፈጥና ተዘጋጅታ አህያዋን ተቀመጠች፤ ከአምስቱ አገልጋዮቿም ጋራ የዳዊትን መልእክተኞች ተከትላ ሄደች፤ ሚስቱም ሆነች። ⁴³ዳዊትም የኢይዝራኤሏን አኪኖዓምን ደግሞ አግብቶ ነበር፤ ስለዚህ ሁለቱም ሚስቶቹ ሆኑ። ⁴⁴ሳኦል ግን ልጁን ሚልካልን፣ የዳዊትን ሚስት፣ ከገሊም ለሆነው ለላይሽ ልጅ ለፓልቲኤል ሰጥቶ ነበር።