اول سموئيل 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹سموئيل مړ شو، او ټول اِسرائيل راغونډ شو چې د هغۀ ماتم وکړى، او په رامه کښې يې د هغۀ په کور کښې دفن کړو. بيا داؤد روان شو او د فاران صحرا ته ښکته شو.

²په معون کښې يو سړے وو چې په کرمل کښې يې مال و ملکيت وو. هغه ډېر دولتمند وو: درې زره ګډې او يو زر بزې. هغه په کرمل کښې د خپلو ګډو وړۍ خرېيلې. ³د دې سړي نوم نابال وو، او د هغۀ د ښځې نوم ابيجيل وو. هغه هوښياره او ښائسته وه، خو هغه په خپلو معاملو کښې سخت او بې‌رحمه وو، او هغه د کالب د نسل نه وو. ⁴کله چې داؤد په صحرا کښې وو، نو هغۀ واورېدل چې نابال د خپلو ګډو وړۍ خرېيلې. ⁵داؤد لس ځوانان ولېږل او هغوئ ته يې ووئيل چې، ”کرمل ته وختئ. نابال سره وګورئ او زما په نوم ورته سلام ووايئ. ⁶هغۀ ته ووايئ چې، ’اوږد عُمر دې وى. پر تا دې سلامتى وى، ستا په کور دې سلامتى وى، او څۀ چې تا سره دى په هغو ټولو دې سلامتى وى.‘ ⁷ما اورېدلى دى چې تا سره د وړو خرېيونکى شته. ستا شپانۀ زمونږ سره وو؛ مونږ هغوئ سره په هيڅ شي کښې بد سلوک ونۀ کړو، او څومره موده چې هغوئ په کرمل کښې وو، هيڅ شے ترې ورک نۀ شو. ⁸خپلو ځوانانو نه پوښتنه وکړه، نو هغوئ به درته ووايى. نو زما ځوانان دې ستا په نظر کښې مِهربانى ومومى، ځکه چې مونږ د عيد په ورځ راغلى يُو. مهربانى وکړه چې څۀ هم چې تۀ ورکولے شې، خپلو نوکرانو او خپل زوئ داؤد ته يې ورکړه.“

⁹د داؤد ځوانان راغلل او د داؤد په نوم يې دا ټولې خبرې نابال ته وکړې، بيا منتظر شول.

¹⁰نابال د داؤد نوکرانو ته جواب ورکړو چې، ”داؤد څوک دے؟ د يسى دا زوئ څوک دے؟ نن ورځ ډېر نوکران د خپلو مالِکانو نه بغاوت کوى. ¹¹زۀ ولې خپله ډوډۍ، خپلې اوبۀ او هغه غوښه چې ما د خپلو د وړو خرېيونکو دپاره حلاله کړې ده واخلم او هغو کسانو ته يې ورکړم چې زۀ نۀ پوهېږم چرته راغلى دى؟“

¹²نو د داؤد ځوانان بېرته راواپس شول، او کله چې راورسېدل، نو هره خبره يې هغۀ ته وکړه.

¹³داؤد خپلو سړو ته ووئيل چې، ”هر يو خپله تُوره وتړئ!“ نو هر يو خپله تُوره وتړله، او داؤد هم. نژدې څلور سوه کسان د داؤد پسې روان شول؛ دوه سوه کسان د سامان سره پاتې شول.

¹⁴د ځوانانو نه يو تن د نابال ښځې ابيجيل ته ووئيل چې، ”داؤد د صحرا نه قاصدان راولېږل چې زمونږ مالِک ته سلام ووايى، خو هغۀ پرې کنځلې وکړې. ¹⁵دا کسان زمونږ سره ډېر ښۀ وو. هغوئ مونږ ته هيڅ نقصان ونۀ رساوو، او څومره موده چې مونږ د هغوئ سره په پټو کښې ګرځېدو، هيڅ شے مو ورک نۀ شو. ¹⁶څومره موده چې مونږ د هغوئ سره د ګډو په څرولو کښې وو، هغوئ شپه او ورځ زمونږ چار چاپېره د دېوال په شان وو. ¹⁷نو اوس پوه شه او وګوره چې تا ته څۀ کول په کار دى، ځکه چې زمونږ د مالِک او د هغۀ د ټول کورنۍ خلاف آفت ټاکلے شوے دے. هغه دومره بدکار دے چې هيڅوک ورسره خبرې نۀ شى کولے.“

¹⁸ابيجيل په تلوار دوه سوه ډوډۍ، د شرابو دوه مشکونه، پنځۀ تيارې کړې شوې ګډې، نژدې پنځه دېرش کيلو وريتې غله، سل مڼې کشمش او دوه سوه د انځر ټيکۍ واخستلې او په خرو يې بار کړلې. ¹⁹هغې خپلو نوکرانو ته ووئيل چې، ”زما نه مخکښې لاړ شئ؛ زۀ به پسې راځم.“ خو هغې خپل خاوند نابال ته هيڅ ونۀ وئيل. ²⁰کله چې هغه په خپل خر سپره د غرۀ په يوه پټه لاره ښکته کېدله، نو داؤد او د هغۀ سړو سره مخامخ شوه چې د هغې په لور ښکته راتلل.

²¹داؤد وئيلى وو چې، ”ما د دې سړي ټول مال چې په صحرا کښې وو بې‌فائدې وساتو — د هغۀ هيڅ شے ورک نۀ شو — او هغۀ زما د نيکۍ بدله په بدۍ راکړه. ²²کۀ زۀ د سبا پورې د هغۀ د ټولو خلقو نه يو نارينه هم ژوندے پرېږدم، نو زمونږ پلار دې د داؤد دښمنانو سره داسې او د دې نه هم زيات وکړى.“

²³کله چې ابيجيل داؤد وليدو، نو هغه په تلوار د خپل خر نه ښکته شوه او د هغۀ په وړاندې په مخ پرېوته او زمکې ته يې سر ټيټ کړو. ²⁴هغه د هغۀ په پښو پرېوته او ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، دا ګناه دې يواځې زما وى. مهربانى وکړه چې ستا وينځه تا سره خبرې وکړى؛ د خپلې وينځې خبرې واوره. ²⁵اے زما مالِکه، مهربانى وکړه چې دې بدکاره سړي نابال ته پاملرنه مۀ کوه، ځکه چې هغه د خپل نوم په شان دے — د نابال معنىٰ احمق ده، او حماقت ورسره دے. ما، ستا وينځې، هغه ځوانان ونۀ ليدل چې زما مالِک راولېږلى وو. ²⁶اے زما مالِکه، اوس څنګه چې زمونږ پلار ژوندے دے او تۀ ژوندے يې: ځکه چې زمونږ پلار تۀ د وينو تويولو نه او د خپل لاس په وسيله د خپل بدله اخستلو نه وساتلې، نو ستا دښمنان او هغه ټول چې زما مالِک ته د نقصان رسولو په لټه کښې دى د نابال په شان دې شى. ²⁷اوس دا سوغات چې ستا وينځې زما مالِک ته راوړے دے هغو ځوانانو ته دې ورکړے شى چې زما مالِک پسې روان دى. ²⁸د خپلې وينځې ګناه معاف کړه، ځکه چې زمونږ پلار به خامخا زما مالِک ته يوه پايداره بادشاهى ورکړى، ولې چې زما مالِک د زمونږ پلار جنګونه کوى. تر څو چې تۀ ژوندے يې، په تا کښې دې هيڅ بدى ونۀ موندلے شى. ²⁹کۀ څوک پاڅى چې تا پسې شى او ستا د جان په لټه کښې شى، نو د زما مالِک جان به ستا د پلار سره د ژوندو په بنډل کښې خوندى وتړلے شى؛ خو د ستا د دښمنانو جانونه به هغه د غُلېل د خريطې نه د ويشتلو په شان لرې وغورزوى. ³⁰کله چې زمونږ پلار زما مالِک دپاره هغه ټوله نيکى وکړى چې ستا په حقله يې وعده کړې ده، او تۀ د اِسرائيل حاکِم کړى، ³¹نو زما مالِک به د بې‌سببه وينو تويولو يا د خپل بدله اخستلو په وجه هيڅ غم يا پښيمانى احساس نۀ کړى. او کله چې زمونږ پلار زما مالِک سره ښۀ سلوک وکړى، نو خپله وينځه دې په ياد کړې.“

³²داؤد ابيجيل ته ووئيل چې، ”مبارک دے زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، چې نن يې تۀ راولېږلې چې ما سره مخامخ شې. ³³ستا ښۀ عقل دې مبارک وى، او تۀ دې مبارکه يې، چې نن دې زۀ د وينو تويولو نه او د خپل لاس په وسيله د خپل بدله اخستلو نه وساتلم. ³⁴زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، چې زۀ يې تا ته د نقصان رسولو نه وساتلم، څنګه چې هغه ژوندے دے — کۀ تۀ په تلوار ما ته راغلې نۀ وَے، نو د نابال د خلقو نه به تر سبا پورې يو نارينه هم ژوندے نۀ وو پاتې.“

³⁵داؤد د هغې د لاس نه هغه څۀ واخستل چې هغې راوړى وو، او هغې ته يې ووئيل چې، ”په سلامتۍ سره خپل کور ته لاړه شه. وګوره، ما ستا آواز واورېدو او ستا غوښتنه مې قبوله کړه.“

³⁶کله چې ابيجيل نابال ته ورسېدله، نو هغۀ په خپل کور کښې د بادشاه د شان يوه دعوت کړے وو. د هغۀ زړۀ خوشحاله وو او هغه ډېر نشه وو، نو هغې تر سبا پورې هغۀ ته هيڅ ونۀ وئيل. ³⁷سحر وختې، کله چې د نابال نشه خلاصه شوه، نو د هغۀ ښځې ټول څۀ هغۀ ته ووئيل. د هغۀ زړۀ د هغۀ په اندر مړ شو، او هغه د کاڼى په شان شو. ³⁸نژدې لس ورځې وروستو، زمونږ پلار نابال ووهلو، او هغه مړ شو.

³⁹کله چې داؤد واورېدل چې نابال مړ شوے دے، نو هغۀ ووئيل چې، ”مبارک دے زمونږ پلار، چې زما د هغې سپکاوى په مقابله کښې چې ما د نابال نه وليدو زما طرفدارى وکړه او خپل نوکر يې د بدۍ نه وساتلو. زمونږ پلار د نابال بدى بېرته د هغۀ په سر راوګرځوله.“ بيا داؤد خبر ولېږلو چې ابيجيل دې د هغۀ ښځه شى.

⁴⁰د داؤد نوکران په کرمل کښې ابيجيل ته راغلل او هغې ته يې ووئيل چې، ”داؤد مونږ راولېږلى يُو چې تۀ د هغۀ د ښځې په توګه بوځو.“

⁴¹هغه پاڅېده، زمکې ته يې په مخ سر ټيټ کړو او ووئيل چې، ”دا ستا وينځه، چې خدمت کولو او زما د مالِک د نوکرانو د پښو مينځلو ته تياره ده.“ ⁴²ابيجيل په تلوار تياره شوه، په خپل خر سپره شوه، او د خپلو پنځو وينځو سره د داؤد د قاصدانو پسې روانه شوه او د هغۀ ښځه شوه. ⁴³داؤد د يزرعيل اَخِينوعم سره هم واده کړے وو، نو دا دواړه د هغۀ ښځې وې. ⁴⁴ساؤل خپله لور مِيکَل، د داؤد ښځه، د جليم د لائِش زوئ پلطيئل ته ورکړې وه.