1 Samuel 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Samuel pupus, sarta sakabeh urang Israil karumpul pikeun mikasedih ka anjeunna, tuluy dikubur di bumina di Rama. Geus kitu Daud angkat, turun ka gurun keusik Paran.

²Di Maon aya hiji jalma anu boga pangabogaan di Karmel. Eta jalma kacida beungharna: boga domba 3.000 jeung embe 1.000. Harita manehna keur ngagunting bulu domba-dombana di Karmel. ³Eta jalma ngaranna Nabal, pamajikanana ngaranna Abigail. Abigail wanoja anu binangkit tur geulis, sabalikna Nabal mah jalma kasar jeung telenges dina lampahna — manehna ti turunan Kaleb. ⁴Sabot Daud di gurun keusik, anjeunna ngadangu yen Nabal keur ngagunting bulu dombana. ⁵Daud ngutus sapuluh jalma ngora, saurna ka maranehna, “Maraneh arindit ka Karmel. Tepungan Nabal, tepikeun salam ti kami ka manehna. ⁶Bejakeun ka manehna kieu: ‘Mugia panjang yuswa. Sing salamet anjeun, salamet saeusi imah anjeun, jeung salamet sagala rupa anu dipiboga ku anjeun.’ ⁷Kami ngadenge yen anjeun keur ngagunting bulu domba. Para pangangon anjeun kungsi babarengan jeung kami; maranehna henteu pisan dikaniaya ku kami, sarta teu aya nanaon anu leungit salila di Karmel. ⁸Taroskeun ka para gandek anjeun, tangtu bakal dibejaan. Mugia para utusan kami meunang kamurahan di soca anjeun, sabab kami datang dina poe pesta. Mangga paparin naon bae anu aya ka para abdi anjeun jeung ka putra anjeun, Daud.”

⁹Jalma-jalma ngora anu diutus ku Daud tuluy daratang, tuluy ngomongkeun sakabeh eta kecap ka Nabal kalawan ngaran Daud, geus kitu maranehna ngadago.

¹⁰Tembal Nabal ka para gandek Daud, “Saha eta Daud? Saha eta anak Isai? Ayeuna mah loba gandek anu ngalawan ka dunungannana. ¹¹Naha kami kudu mere roti kami, cai kami, jeung daging anu dipeuncit pikeun tukang nyukur domba kami, terus dibikeun ka jalma-jalma anu kami teu nyaho ti mana asalna?”

¹²Jalma-jalma ngora teh tuluy baralik, sarta sanggeus narepi ka Daud, kabeh omongan tadi dilaporkeun ka anjeunna.

¹³Daud ngadawuh ka anak buahna, “Masing-masing nyoren pedang!” Tuluy masing-masing nyoren pedangna, kitu deui Daud. Kira-kira 400 urang milu ka Daud; 200 urang kari ngajaga babawaan.

¹⁴Salah saurang gandek ngabejaan Abigail, pamajikan Nabal, “Daud ngutus utusan ti gurun keusik pikeun mere salam ka dunungan urang, tapi dunungan nyentak-nyentak ka maranehna. ¹⁵Jalma-jalma eta kacida harade ka urang. Maranehna henteu kungsi nyilakakeun urang, sarta urang henteu kaleungitan nanaon salila ngider di tegalan bareng jeung maranehna. ¹⁶Maranehna jadi kuta pikeun urang beurang jeung peuting, salila urang bareng jeung maranehna ngangon domba. ¹⁷Ku sabab eta, mangga ayeuna geura terang sarta tingali naon anu kedah dipilampah ku anjeun, sabab balai geus ngancam ka dunungan urang katut saeusi imahna. Manehna kacida telengesna nepi ka taya nu wani nyarita ka manehna.”

¹⁸Abigail buru-buru nyokot 200 roti, dua kantong kulit anggur, lima domba anu geus diolah, kira-kira tilu puluh lima liter gandum sangan, saratus gagandengan kismis, jeung 200 kueh buah tin, tuluy dimuatkeun kana kalde. ¹⁹Pokna ka para gandekna, “Maraneh ti heula, kami nyusul.” Tapi ka salakina, Nabal, Abigail teu ngomong nanaon. ²⁰Sabot tumpak kalde turun ngaliwatan jalan gunung anu nyumput, Abigail papanggih jeung Daud katut anak buahna anu keur turun nyampeurkeun ka anjeunna.

²¹Memeh harita Daud geus ngadawuh, “Taya gunana kami ngajaga sakabeh pangabogaan jalma eta di gurun keusik — taya nanaon anu leungit ti manehna — ari manehna males kahadean ku kajahatan. ²²Mugia Rama urang nibankeun hal ieu ka musuh-musuh Daud, malah leuwih ti eta, lamun nepi ka isuk kami ngarah aya keneh hiji jalu anu hirup ti sakabeh nu jadi boga Nabal.”

²³Barang ningali Daud, Abigail buru-buru turun tina kaldena, tuluy nyuuh kana taneuh di payuneun anjeunna, sujud nepi ka taneuh. ²⁴Abigail nyuuh kana sampean Daud, pokna, “Nun Gusti, sadaya kalepatan mugi ditibankeun ka abdi wungkul. Mugi abdi diwidian unjukan ka Gusti; mangga dangukeun unjukan abdi. ²⁵Nun Gusti, mugi ulah dilebetkeun kana manah perkawis jalma telenges Nabal eta, sabab manehna persis sakumaha ngaranna — Nabal hartosna Gejul, sarta kagejulan ngancik dina dirina. Abdi, gandek Gusti, henteu ningali para utusan anu diutus ku Gusti. ²⁶Ayeuna, nun Gusti, demi Rama urang anu jumeneng sareng demi nyawa Gusti: ku sabab Rama urang anu ngahalangan Gusti tina ngucurkeun getih sareng tina ngabales ku panangan Gusti nyalira, mugia musuh-musuh Gusti sareng sakur anu ngarah cilaka ka Gusti jadi cara Nabal. ²⁷Ayeuna mugi ieu pamasihan anu dibantun ku abdi kanggo Gusti dipaparinkeun ka para anak buah anu ngiring ka Gusti. ²⁸Mugi hapunten kalepatan abdi, sabab Rama urang tangtos bakal ngadegkeun karajaan anu langgeng kanggo Gusti, margi Gusti merangan perang Rama urang. Mugia ulah aya kajahatan anu kapendak dina diri Gusti salami Gusti jumeneng. ²⁹Upami aya anu nagih sareng ngarah nyawa Gusti, nyawa Gusti bakal dibuntel pageuh dina buntelan jalma hirup sareng Rama anjeun; sabalikna nyawa musuh-musuh Gusti bakal dialungkeun ku Mantenna lir ti jero kantong bandring. ³⁰Dina waktos Rama urang parantos ngalaksanakeun sadaya kahadean anu dijangjikeun ka Gusti, sareng ngajadikeun Gusti pamarentah di Israil, ³¹Gusti moal ngaraos nalangsa atanapi salah lantaran ngucurkeun getih tanpa sabab atanapi ngabales ku panangan Gusti nyalira. Sareng dina waktos Rama urang ngaganjar kahadean ka Gusti, mugi emut ka abdi.”

³²Saur Daud ka Abigail, “Sagala puji kagungan Rama urang, Allah Israil, anu ngutus anjeun dinten ieu pikeun mendakan kami. ³³Diberkahan timbangan anjeun anu hade, sarta diberkahan anjeun, anu geus ngahalangan kami dina poe ieu tina ngucurkeun getih jeung tina males pati ku leungeun sorangan. ³⁴Demi Rama urang, Allah Israil, anu jumeneng, anu geus ngahalangan kami tina nyilakakeun anjeun — lamun anjeun henteu buru-buru mapag kami, tangtu taya hiji jalu ti pihak Nabal anu bakal hirup keneh nepi ka isuk.”

³⁵Daud nampi tina leungeun Abigail naon anu dibawana, tuluy saurna ka anjeunna, “Mulih sing salamet. Tah, kami geus ngadenge sora anjeun sarta geus ngabulkeun panuhun anjeun.”

³⁶Barang Abigail nepi ka Nabal, manehna keur ngayakeun pesta di imahna sakumaha pesta raja. Hatena keur suka bungah sarta manehna mabok pisan, nepi ka Abigail teu ngomong nanaon nepi ka isuk. ³⁷Isukna, sanggeus anggurna leungit tina diri Nabal, pamajikanana ngabejaan sagalana. Hatena paeh di jero dirina, sarta manehna jadi kawas batu. ³⁸Kira-kira sapuluh poe ti harita, Rama urang nibankeun hukuman ka Nabal, nepi ka manehna paeh.

³⁹Barang Daud ngadangu yen Nabal geus paeh, anjeunna ngadawuh, “Sagala puji kagungan Rama urang, anu geus ngabela perkara kami ngalawan panghina anu katarima ti Nabal, sarta anu geus ngajaga abdi-Na tina kajahatan. Rama urang geus malikkeun kajahatan Nabal kana sirahna sorangan.” Geus kitu Daud ngutus utusan menta supaya Abigail kersa jadi garwana.

⁴⁰Para gandek Daud daratang ka Abigail di Karmel, tuluy ngomong ka anjeunna, “Abdi sadaya diutus ku Daud pikeun ngajak anjeun supaya kersa jadi garwana.”

⁴¹Abigail cengkat, tuluy nyuuh nepi ka taneuh, pokna, “Ieu abdi, sayagi ngawula sarta ngumbah sampean para gandek Gusti.” ⁴²Abigail buru-buru tatan-tatan, tuluy tumpak kaldena, sarta jeung lima jalma nu ngiringanana, anjeunna ngiring ka para utusan Daud, tuluy jadi garwana. ⁴³Saacanna Daud oge geus nikah ka Ahinoam urang Yisreel, nepi ka duanana jadi garwana. ⁴⁴Saul geus mikeun putrina, Mikhal, garwa Daud, ka Palti anak Lais, urang Galim.