Israa'el Saamu'el-f boo'e

Naabaal namoota Daawit, tiksitoota isaa erga eeganii booddee, arrabsa; Daawitis dhiira mana sanaa hundumaa ajjeesuuf goraadee isaa hidhata. Abiigaayil nyaata qabattee yaabbattee baatee isa tasgabbeessiti: Abbaan keenya karaa teessoo irratti yakka dhiigaa irraa isa eegaa jira. Naabaal ni duʼa.

Boqonnaa 25.

Saamu'el du'e; Israa'el hundinuu walitti qabamee isaaf boo'e, mana isaa Raamaa keessattis isa awwaale. Yommus Daawit ka'ee gara lafa onaa Faaraan gad bu'e.

Namichi tokko Maa'on keessa ture; qabeenyi isaa Qarmeel irra ture. Inni nama baay'ee qabeessa ture: hoolota kuma sadii fi re'ootni kuma tokko qaba ture. Inni Qarmeel irratti hoolota isaa rarraasaa ture. Maqaan namichaa Naabaal, maqaan niitii isaa immoo Abiigaayil ture. Isheen ogeettii fi bareedduu turte; inni garuu gochaa isaa keessatti hamaa fi gara jabeessa ture—sanyii Kaaleb ture. Daawit lafa onaa keessa jiruu, Naabaal hoolota isaa rarraasaa akka jiru dhaga'e. Daawit dargaggoota kudhan ergee akkana jedhee isaanitti hime, «Qarmeel ol ba'aa. Naabaal bira dhaqaatii maqaa kootiin nagaa isa gaafadhaa. Akkana isaan jedhaa: ‹Umriin kee dheeraa haa ta'u. Nagaan siif haa ta'u, nagaan mana keetiif haa ta'u, nagaan waan ati qabdu hundumaaf haa ta'u.› Rarraasitoonni si bira akka jiran dhaga'eera. Tiksitoonni kee nu wajjin turan; nuti waan tokkoyyuu isaan hin miinne, yeroo isaan Qarmeel turan hundumaa waan tokkoyyuu hin dhabne. Dargaggoota kee gaafadhu, isaan sitti in himu. Kanaaf dargaggoonni koo ija kee duratti ayyaana haa argatan, sababii nuti guyyaa ayyaanaa dhufneef. Maaloo waan dandeessu hundumaa tajaajiltoota kee fi ilma kee Daawitiif kenni.»

Dargaggoonni Daawit dhufanii dubbii kana hundumaa maqaa Daawitiin Naabaalitti himanii, eegan.

Naabaal tajaajiltoota Daawitiif deebisee, «Daawit eenyu? Ilmi Yesse kun eenyu? Har'a tajaajiltoonni baay'een gooftaawwan isaanii irraa of baasaa jiru. Maaliif buddeena koo, bishaan koo fi foon rarraasitoota kootiif ani qale fuudhee, namoota ani eessaa akka dhufan hin beekneef kenna?»

Kanaaf dargaggoonni Daawit deebi'anii, yeroo ga'an dubbii hundumaa isatti himan.

Daawit namoota isaatiin, «Tokkoon tokkoon keessan billaa keessan hidhadhaa!» jedhe. Tokkoon tokkoon isaanii billaa isaa hidhate; Daawitis billaa isaa hidhate. Namoonni dhibba afur ta'an Daawit duukaa ol ba'an; dhibba lamni immoo meeshaa bira turan.

Dargaggoota keessaa tokko Abiigaayil niitii Naabaalitti akkana jedhee hime, «Daawit gooftaa keenya nagaa gaafachiisuuf lafa onaa irraa ergamoota ergee, inni garuu isaan arrabse. Namoonni kunneen nuuf baay'ee gaarii turan. Isaan nu hin miinne, yeroo nuti isaan wajjin lafa qonnaa irra naanna'aa turre hundumaa waan tokkoyyuu hin dhabne. Yeroo nuti isaan wajjin hoolota tiksaa turre hundumaa halkanii fi guyyaa nuuf dallaa turan. Egaa amma waan ati gochuu qabdu beeki, ilaalis; sababii balaan gooftaa keenya fi mana isaa hundumaa irratti murtaa'eera. Inni nama gatii hin qabne waan ta'eef namni tokko illee isatti dubbachuu hin danda'u.»

Abiigaayil ariifattee buddeena dhibba lama, mancaa wayinii lama, hoolota qophaa'an shan, midhaan gubame liitira soddomii shanitti dhiyaatu, cuunfaa ija wayinii gogaa dhibba tokko, fi cuunfaa harbuu gogaa dhibba lama fuudhee, harree irra feete. Tajaajiltoota ishee, «Anaan dursaa deemaa; ani isin duukaa nan dhufa» jette. Abbaa manaa ishee Naabaalitti garuu waan tokkoyyuu hin himne. Isheen harree ishee yaabbattee karaa tuullaa dhoksaa irra gad bu'aa turtee, Daawit fi namoota isaa gara ishee gad bu'aa jiran wajjin wal arge.

Daawit immoo, «Waan namichi kun lafa onaa keessa qabu hundumaa akkasumaan eegeera—waan isaa tokkollee hin dhabamne—inni garuu gaarummaa mara hamaa naa deebisa. Abbaan keenya diinota Daawitiin kana haa godhu, kana caalaas haa godhu, yoo ani dhiira waan isaa ta'an hundumaa keessaa tokko illee hanga ganamaatti lubbuun hambisee dhiise» jedhee ture.

Abiigaayil Daawit yommuu argitu ariifattee harree irraa gad bu'ite; fuula ishee gad deebistee fuula isaa duratti kufte, lafatti sagadde. Miila isaa bira kuftee akkana jette, «Yaa gooftaa koo, yakkichi ana qofa irratti haa ta'u. Maaloo tajaajiltuun kee si dura haa dubbattu; dubbii tajaajiltuu kee dhaggeeffadhu. Yaa gooftaa koo, maaloo nama gatii hin qabne kana Naabaal hin ilaalin; inni akkuma maqaa isaa ti—maqaan isaa Naabaal jechuun Gowwaa jechuu dha, gowwummaanis isa bira jira. Ani tajaajiltuun kee dargaggoota gooftaan koo erge hin argine. Egaa yaa gooftaa koo, akkuma Abbaan keenya jiraatu fi akkuma ati jiraattu: Abbaan keenya dhiiga dhangalaasuu irraa fi harka kee dhuunfaatiin of haaluu irraa si eegeef, diinonni kee fi warri gooftaa koo miidhuu barbaadan hundinuu akka Naabaal haa ta'an. Egaa kennaan tajaajiltuun kee gooftaa kootiif fide kun dargaggoota gooftaa koo duukaa deeman haa kennamu. Yakka tajaajiltuu kee dhiisi, sababii Abbaan keenya dhugumatti gooftaa kootiif mana mootummaa bara baraa in dhaaba; gooftaan koo lolawwan Abbaa keenyaa waan lolluufi. Bara jireenya kee hundumaa keessatti yakkii si keessatti hin argamin. Yoo namni tokko si ari'uuf fi lubbuu kee barbaaduuf ka'e, lubbuun gooftaa koo Abbaa kee bira, ujummoo warra jiraatanii keessatti jabeessaan in hidhama; lubbuu diinota kee garuu akka kiisii fidiilaa keessaa in darbata. Abbaan keenya waan gaarii waa'ee kee gooftaa kootiif waadaa gale hundumaa yommuu raawwatee, Israa'el irrattis bulchaa si godhe, gooftaan koo sababii dhiiga sababii malee dhangalaasuu fi of haaluu isaatiif gadda yookaan yakka hin qabaatu. Abbaan keenya gooftaa kootiif yommuu gaarii godhu, tajaajiltuu kee yaadadhu.»

Daawit Abiigaayiliin, «Abbaan keenya, Waaqayyo Israa'el, isa har'a na simachuuf si erge, haa eebbifamu. Ogummaan kee haa eebbifamu, atis haa eebbifamtu, isa har'a dhiiga dhangalaasuu irraa fi harka koo dhuunfaatiin of haaluu irraa na eegde. Akkuma Abbaan keenya, Waaqayyo Israa'el, isa si miidhuu irraa na eegee jiraatu—yoo ati ariifattee na simachuuf hin dhufin ta'e, dhiirri Naabaal tokko illee hanga ganamaatti hin hafu ture» jedhe.

Daawit waan isheen fidde harka ishee irraa fuudhee, isheenitti, «Nagaadhaan mana kee deemi. Ilaali, ani sagalee kee dhaga'eera, gaaffii kees fudhadheera» jedhe.

Abiigaayil Naabaal bira yommuu ga'u, inni mana isaa keessatti akka ayyaana mootiitti ayyaana qopheessaa ture. Onneen isaa gammadaa, baay'ees machaa'eera ture; kanaaf hanga ganamaatti waan tokkoyyuu isatti hin himne. Ganama yeroo wayiniin Naabaal irraa dhumetti, niitiin isaa waan hundumaa itti himte. Onneen isaa isa keessatti du'e, inni akka dhagaa ta'e. Guyyaa kudhan booda Abbaan keenya Naabaalin rukute, inni du'e.

Daawit Naabaal akka du'e yommuu dhaga'u, «Abbaan keenya, isa dhimma koo arrabsoo ani Naabaal irraa ba'e irratti falmee, tajaajilaa isaa hamaa irraa eegee, haa eebbifamu. Abbaan keenya hammeenya Naabaal mataa isaa irratti deebise» jedhe. Ergasii Daawit Abiigaayil niitii isaa akka taatuuf ergaa ergate.

Tajaajiltoonni Daawit Qarmeel Abiigaayil bira dhufanii, «Daawit akka niitii isaa godhatuuf si fudhannuuf nu erge» jedhaniin.

Isheen ka'ee, fuula ishee gad deebistee lafatti sagadde, «Kunoo tajaajiltuun kee, tajaajiltoota gooftaa koo miila dhiqachuuf fi tajaajiluuf qophooftee jirti» jette. Abiigaayil ariifattee qophaa'ee, harree ishee yaabbatte, ijoollee durbaa shan ishee wajjin ergamoota Daawit duukaa deemte; niitii isaas taate. Daawit Ahiinoo'am isa Yezre'el irraas fuudhee ture; kanaaf lamaanuu niitota isaa turan. Saa'ol intala isaa Mikaal niitii Daawit Palti'el ilma Laayish isa Galiim irraa kenneeti ture.