1 Samoela 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Maty i Samoela, ary nivory ny Israely rehetra ka nitomany azy sy nandevina azy tao an-tranony tao Rama. Dia niainga i Davida ka nmidina nankany amin’ny efitra Parana.

²Nisy lehilahy tao Maona, ary nanana fananana tao Karmela izy. Be harena indrindra izy: nanana ondry telo arivo sy osy arivo. Ary tao Karmela izy no nanety ny ondriny. ³Nabala no anaran’ilay lehilahy, ary Abigaila no anaran’ny vadiny. Hendry sy tsara tarehy ilay vehivavy, fa ilay lehilahy kosa mahery setra sy ratsy fanao—Kalebita izy. ⁴Raha tany an’efitra i Davida, dia nandre fa nanety ny ondriny i Nabala. ⁵Dia naniraka tovolahy folo i Davida ka nanome baiko azy hoe: « Miakara any Karmela; vangio i Nabala ary miarahabà aminy amin’ny anarako. ⁶Ary lazao azy hoe: “Ho ela velona anie ianao. Fiadanana ho anao, fiadanana ho an’ny ankohonanao, ary fiadanana ho an’izay rehetra ananao.” ⁷Renako fa manana mpanety ianao. Niaraka taminay ny mpiandry ondrinao; tsy nanisy ratsy azy izahay, ary tsy nisy very taminy mandritra ny fotoana rehetra tao Karmela. ⁸Anontanio ny tovolahinao dia holazainy aminao izany. Koa aoka hahita fahasoavana eo imasonao ny tovolahiko, fa andro firavoravoana no tonga izahay. Masìna ianao, omeo ny mpanomponao sy i Davida zanakao izay azonao omena.»

⁹Dia tonga ny tovolahin’i Davida ka nilaza izany teny rehetra izany tamin’i Nabala tamin’ny anaran’i Davida, dia niandry.

¹⁰Namaly ny mpanompon’i Davida i Nabala hoe: « Iza moa i Davida? Ary iza moa izao zanak’i Jese izao? Maro ny mpanompo amin’izao andro izao no mivadika amin’ny tompony. ¹¹Moa haka ny mofoko sy ny ranoko ary ny hena novonoiko ho an’ny mpanety ahy va aho, ka homeko olona tsy fantatro izay niaviany?»

¹²Dia nitodika ny tovolahin’i Davida ka niverina, ary rehefa tonga izy dia nanambara taminy ny teny rehetra.

¹³Hoy i Davida tamin’ny olony: « Samia mamehy ny sabany ianareo!» Dia samy namehy ny sabany izy, ary i Davida koa namehy ny sabany. Ary nisy efa-jato lahy teo ho eo no niakatra nanaraka an’i Davida; ary roan-jato kosa no nitoetra teo amin’ny entana.

¹⁴Ary nisy tovolahy anankiray nilaza tamin’i Abigaila, vadin’i Nabala, hoe: « Naniraka iraka avy any an’efitra i Davida hiarahaba ny tompontsika, fa nandatsa azy ireo izy. ¹⁵Tsara fanahy taminay indrindra ireo lehilahy ireo. Tsy nanisy ratsy anay mihitsy izy, ary tsy nisy very taminay mandritra ny fotoana rehetra nandehanandehananay tany an-tsaha niaraka taminy. ¹⁶Rindrina manodidina anay izy ireo, alina sy andro, mandritra ny fotoana rehetra niarahanay taminy niandry ondry. ¹⁷Koa fantaro izao ary jereo izay tokony hataonao, fa voatoritorina ny loza ho amin’ny tompontsika sy ny ankohonany rehetra. Tena ratsy fanahy sy tsy misy dikany izy ka tsy misy mahazo miteny aminy.»

¹⁸Dia faingana nanao i Abigaila: naka mofo roan-jato, tavy divay roa, ondry dimy voaomana, bary nendasina ho eo amin’ny litatra telo-polo sy dimy, voaloboka maina iray hetsy, ary mofon’aviavy roan-jato, ka nasiany teo ambonin’ny boriky izany. ¹⁹Hoy izy tamin’ny mpanompony: « Mialoha ahy ianareo, fa hanaraka ahy aho.» Fa tsy nilaza na inona na inona tamin’i Nabala vadiny izy. ²⁰Rehefa nitaingina ny borikiny izy ka nidina tamin’ny lalan-tendrombohitra miafina, dia nihaona tamin’i Davida sy ny olony izay midina manatona azy izy.

²¹Ary i Davida moa efa nanao hoe: « Zava-poana ihany no niambenako ny fananan’ity lehilahy ity rehetra tany an’efitra, ka tsy nisy very na dia iray aza tamin’izay azy, nefa ratsy no avaliny ahy ho solon’ny tsara. ²²Aoka hataon’i Raintsika izany sy mihoatra noho izany ny fahavalon’i Davida, raha mamela lehilahy iray velona amin’izay rehetra azy aho hatramin’ny maraina.»

²³Rehefa nahita an’i Davida i Abigaila, dia nidina faingana tamin’ny boriky ka niankohoka teo anatrehany, niondrika hatramin’ny tany. ²⁴Dia niankohoka teo an-tongotr’i Davida izy ary hoy izy: « Ahy irery, tompoko, ny heloka. Masìna ianao, avelao hiteny aminao ny mpanomponao, ary henoy ny tenin’ny mpanomponao. ²⁵Masìna ianao, tompoko, aza tandremana io lehilahy tsy misy dikany io, Nabala, fa araka ny anarany no toetrany: Nabala no anarany, dia Adala ny dikany, ary ny hadalana no momba azy. Fa izaho mpanomponao tsy nahita ny tovolahy nirahin’ny tompoko. ²⁶Ary ankehitriny, tompoko, raha velona i Raintsika sy ianao: satria nisaron’i Raintsika tamin’ny fandatsahan-dra ianao sy tamin’ny famaliana ny tenanao amin’ny tananao, dia aoka ho tahaka an’i Nabala ny fahavalonao sy izay rehetra mitady hanisy ratsy ny tompoko. ²⁷Ary ankehitriny, ity fanomezana nentin’ny mpanomponao ho an’ny tompoko ity dia aoka homena ny tovolahy izay manaraka ny tompoko. ²⁸Mamelà ny fahadisoan’ny mpanomponao, fa i Raintsika dia hanorina fianakaviana maharitra ho an’ny tompoko tokoa, satria ny adin’i Raintsika no ady ataon’ny tompoko. Aoka tsy hisy faharatsiana hita aminao raha mbola velona ianao. ²⁹Raha misy olona mitsangana manenjika anao sy mitady ny ainao, dia ho voafehy tsara ao anatin’ny fehezin’ny velona any amin’i Rainao ny ain’ny tompoko; fa ny ain’ny fahavalonao kosa dia hatsipy Izy toy ny vato avy ao amin’ny antsamotady. ³⁰Rehefa efa nanao ho an’ny tompoko ny soa rehetra nolazain’i Raintsika momba anao i Raintsika, sady efa nanendry anao ho mpanapaka ny Israely, ³¹dia tsy hanana alahelo na tsiny ny tompoko noho ny fandatsahana ra tsy misy antony na ny famaliana ny tenany. Ary rehefa hanao soa amin’ny tompoko i Raintsika, dia tsarovy ny mpanomponao.»

³²Hoy i Davida tamin’i Abigaila: « Isaorana anie i Raintsika, Andriamanitry ny Israely, Izay naniraka anao androany hitsena ahy. ³³Isaorana anie ny fahendrenao, ary hotahina anie ianao, izay nisaron’ny fandatsahan-dra ahy androany sy ny famaliako ny tenako tamin’ny tanako. ³⁴Fa raha velona i Raintsika, Andriamanitry ny Israely, Izay nanakana ahy tsy hanisy ratsy anao—raha tsy nandeha haingana nitsena ahy ianao, dia tsy nisy lehilahy na iray aza an’i Nabala ho velona mandra-pimaraina.»

³⁵Dia nandray tamin’ny tànany ny entiny i Davida, ary hoy izy taminy: « Mandehana soa aman-tsara ho any an-tranonao. Jereo, efa nihaino ny feonao aho ka nanaiky ny fangatahanao.»

³⁶Rehefa tonga tamin’i Nabala i Abigaila, dia nanao fanasana tao an-tranony toy ny fanasan’ny mpanjaka izy. Nifaly ny fony ary mamo indrindra izy, koa tsy nilaza na inona na inona taminy i Abigaila mandra-pimaraina. ³⁷Nony maraina, rehefa afaka tamin’i Nabala ny divay, dia nilaza taminy ny zavatra rehetra ny vadiny. Dia maty tao anatiny ny fony, ka tonga toy ny vato izy. ³⁸Nony afaka andro folo teo ho eo, dia namely an’i Nabala i Raintsika ka maty izy.

³⁹Nony ren’i Davida fa maty i Nabala, dia hoy izy: « Isaorana anie i Raintsika, Izay niady ny adiko tamin’ny fanalam-baraka nataon’i Nabala tamiko ary nanakana ny mpanompony tsy hanao ratsy. I Raintsika no nampiverina tamin’ny lohany ny faharatsian’i Nabala.» Dia naniraka i Davida mba hangataka an’i Abigaila ho vadiny.

⁴⁰Tonga tao amin’i Abigaila tao Karmela ny mpanompon’i Davida ka nilaza taminy hoe: « Naniraka anay i Davida haka anao ho vadiny.»

⁴¹Dia nitsangana izy ka niankohoka hatrany amin’ny tany, ary hoy izy: « Indro ny mpanomponao, vonona hanompo sy hanasa ny tongotry ny mpanompon’ny tompoko.» ⁴²Dia nanomana faingana i Abigaila ka nitaingina ny borikiny, ary niaraka tamin’ny ankizivavy dimy mpanompony dia nanaraka ny irakin’i Davida ka tonga vadiny. ⁴³Ary efa naka an’i Ahinoama avy any Jezreely koa i Davida, ka samy vadiny izy roa. ⁴⁴Fa i Saoly kosa efa nanome an’i Mikala zanany vavy, vadin’i Davida, ho an’i Palty zanak’i Laisa, avy any Galima.