Daawit Dibamaa Abbaa Hin Ajjeesne

Saaʼol holqa Daawit itti dhokate sanatti seena. Namoonni Daawit kennaa jedhu; inni garuu qarqara uffata isaa irraa mura, wanti kun iyyuu qalbii isaa ni hidda. Alatti baʼee Saaʼolin abbaa koo jedhee waama, Abbaan keenyas gidduu isaanii akka murteessu dhiisa.

Boqonnaa 24.

Erga Saa'ol Filisxeemota ari'ee deebi'ee booda, «Daawit lafa onaa Eenigedii keessa jira» jedhamee itti himame. Saa'ol Israa'el hundumaa keessaa dhiirota filataman kuma sadii fudhatee, Daawitii fi namoota isaa kattaa Re'ee Bosonaa dura barbaaduuf ba'e. Inni karaa cinaa golee hoolotaa bira ga'e; achittis holqa tokko ture. Saa'ol bobba'uuf achi seene; Daawitii fi namoonni isaa holqicha keessa gadi fageenyatti taa'anii turan. Namoonni Daawit, «Kun guyyaa Abbaan keenya, ‹Ani diina kee harka keetti kenna; akka feetetti isa irratti godhi› jedhee sitti hime sana dha» jedhan. Daawit ka'ee golee uffata Saa'ol callisee cite. Booda immoo qalbiin Daawit isa komate, sababii golee uffata Saa'ol cite. Inni namoota isaatiin, «Abbaan keenya akka ani waan kana gooftaa koo isa dibame irratti hin goone, harka koo isa irratti hin kaasne na haa dhoorku; sababii inni dibamaa Abbaa keenya dha» jedhe. Daawit dubbii kanaan namoota isaa Saa'ol irratti ka'uu irraa dhoorke. Ergasii Saa'ol holqicha keessaa ba'ee karaa isaa deeme. Daawit ka'ee holqicha keessaa ba'ee, Saa'olin duubaan waamee, «Gooftaa koo, mootichaa!» jedhe. Saa'ol duubatti yommuu ilaalu, Daawit fuula isaa lafatti gombisee sagade.

Daawit Saa'olin, «Maaliif namoota, ‹Kunoo, Daawit si miidhuu barbaada› jedhan dhaggeeffatta? Har'a ija kee keetiin akkamitti Abbaan keenya holqicha keessatti harka koo keessa si kenne argite. Namoonni tokko tokko si ajjeessuuf na kakaasan; ani garuu si hambiseera, ‹Ani gooftaa koo isa Abbaan keenya dibe irratti harka koo hin kaasu› jedheera. Abbaa koo, kunoo ilaali—golee uffata kee harka koo keessa jira! Ani isa cite; si garuu hin ajjeesne. Hammeenyi yookaan fincilli harka koo keessa akka hin jirre beeki, ilaallis. Ani sin yakkine; ati garuu lubbuu koo fudhachuuf na ari'ita. Abbaan keenya ana fi si gidduutti haa murteessu, Abbaan keenyas sitti haa haaloo naaf bahu; harki koo garuu si hin tuqu. Akkuma mammaaksi durii, ‹Hammeenyi hamaa irraa ba'a› jedhu, harki koo si irratti hin ta'u. Mootiin Israa'el eenyu irratti ba'e? Eenyuun ari'ita? Saree du'e? Buutii tokko? Abbaan keenya ana fi si gidduutti haa murteessu, kana haa argu, dhimma koo haa falmu, harka kee keessaas na haa baasu.»

Daawit dubbii kana Saa'olitti dubbatee yommuu xumuru, Saa'ol, «Yaa ilma koo Daawit, sagaleen kee kun moo?» jedhee sagalee ol fudhatee booye. Daawitiin, «Ati na caalaa qajeeltuu dha; ati na irratti gaarii goote, ani garuu si irratti hamaa goone. Har'a gaarummaa ati naaf goote mul'iste: Abbaan keenya harka kee keessa na kenne; ati garuu na hin ajjeessine. Namni tokko diina isaa yoo argate, miidhaa malee gadi dhiisaa? Abbaan keenya waan har'a ati naaf goote sanaaf gaarii siif haa deebisu. Amma ati dhugumaan mootii akka taatu, mootummaan Israa'el illee harka kee keessatti jabaatee akka dhaabatu beeka. Kanaaf Abbaa keenyaan natti kakadhu: sanyii koo na booda hin balleessitu, maqaa koos mana abbaa kootii irraa hin balleessitu» jedhe.

Daawit Saa'olitti kakate. Saa'ol mana isaatti deebi'e; Daawitii fi namoonni isaa iddoo jabaa tokkitti ol ba'an.