Dovud Otaning moyi surtilgan kishisini ayaydi

Shoul aynan Dovud yashirinib turgan g'orga kiradi. Dovudning odamlari buni sovg'a deb atashadi; u esa buning o'rniga to'nning bir chetini kesib oladi, hatto bu ham vijdonini qiynaydi. Tashqarida u Shoulni otam deb chaqiradi va ular o'rtasida Otamiz hukm qilishiga yo'l qo'yadi.

24-bob.

Shoul filistlarni quvib qaytgach, unga: “Dovud En-Gedi sahrosida”, deb xabar berishdi. Shoul butun Isroildan uch ming saralangan kishini olib, Dovud bilan uning odamlarini Yovvoyi echkilar qoyalari oldida qidirgani bordi. U yoʻl boʻyidagi qoʻy qoʻralariga yetib keldi, u yerda bir gʻor bor edi. Shoul hojatini chiqargani ichkariga kirdi; Dovud bilan uning odamlari esa gʻorning tub tomonida oʻtirishardi. Dovudning odamlari unga dedilar: “Otamiz senga: «Men dushmaningni qoʻlingga beraman, unga xohlaganingni qilasan», deb aytgan kun mana shu kundir.” Dovud oʻrnidan turib, Shoulning choponi etagidan bir boʻlakni sekingina kesib oldi. Shundan soʻng Dovud Shoulning choponi etagini kesgani uchun vijdoni uni qiynadi. U odamlariga dedi: “Xoʻjayinimga, Otamizning moyi surtilgan kishisiga bunday qilishdan, unga qarshi qoʻl koʻtarishdan Otamiz meni saqlasin, chunki u Otamizning moyi surtilganidir.” Dovud bu soʻzlar bilan odamlarini Shoulga hujum qilishdan toʻxtatib qoldi. Shundan soʻng Shoul gʻordan chiqib, oʻz yoʻliga ravona boʻldi. Dovud oʻrnidan turib, gʻordan chiqdi va Shoulning orqasidan: “Ey shoh hazratim!”, deb chaqirdi. Shoul orqasiga qaradi, Dovud esa yuzini yerga qoʻyib taʼzim qildi.

Dovud Shoulga dedi: “Nega: «Mana, Dovud senga yomonlik qilmoqchi», deydigan odamlarning gapiga quloq solasan? Bugun Otamiz seni gʻorda qoʻlimga qanday berib qoʻyganini koʻzlaring koʻrdi. Baʼzilar meni seni oʻldirishga undashdi, lekin men seni ayadim va: «Xoʻjayinimga — Otamizning moyi surtilgan kishisiga qarshi qoʻl koʻtarmayman», dedim. Qara, otam — choponingning etagi mening qoʻlimda! Men uni kesdim, lekin seni oʻldirmadim. Buni bilib ol va koʻr: qoʻlimda na yomonlik, na isyon bor. Men senga qarshi gunoh qilmaganman, sen esa jonimni olish uchun uni ovlab yuribsan. Otamiz sen bilan mening oramizda hukm qilsin, Otamiz mening uchun sendan oʻch olsin — lekin mening qoʻlim senga tegmaydi. Qadimgi maqolda aytilganidek: «Yomondan yomonlik chiqadi». Mening qoʻlim senga qarshi boʻlmaydi. Isroil shohi kimga qarshi yoʻlga chiqdi? Sen kimni quvyapsan? Oʻlgan itnimi? Bir burganimi? Otamiz sen bilan mening oramizda hukm qilsin, buni koʻrsin, mening daʼvomni yoqlasin va meni qoʻlingdan qutqarsin.”

Dovud bu soʻzlarni Shoulga aytib boʻlgach, Shoul: “Bu sening ovozingmi, oʻgʻlim Dovud?”, dedi va ovozini koʻtarib yigʻladi. U Dovudga dedi: “Sen mendan koʻra adolatliroqsan; sen menga yaxshilik qilding, men esa senga yomonlik qildim. Bugun sen menga qilgan yaxshiligingni koʻrsatding: Otamiz meni qoʻlingga topshirdi, sen esa meni oʻldirmading. Agar bir kishi dushmanini topsa, uni eson-omon qoʻyib yuborarmidi? Bugun menga qilgan ishing uchun Otamiz senga yaxshilik bilan mukofot bersin. Endi bilaman, sen albatta shoh boʻlasan va Isroil shohligi sening qoʻlingda mustahkam turadi. Shunday ekan, Otamiz nomi bilan menga qasam ich: mendan keyin naslimni qirib tashlamaysan va otamning xonadonidan nomimni oʻchirmaysan.”

Dovud Shoulga qasam ichdi. Shoul oʻz uyiga ketdi; Dovud bilan uning odamlari esa qoʻrgʻonga chiqib ketishdi.