اول سموئیل 24

24 ¹پس از آنکه شائول از تعقیب فلسطینیان بازگشت، به او خبر دادند: «داوود در بیابان عین‌جدی است.» ²شائول سه هزار مرد برگزیده از تمامی اسرائیل برگرفت تا داوود و مردانش را در برابر صخره‌های بزهای کوهی بجوید. ³او به آغل‌های گوسفند کنار راه رسید، جایی که غاری بود. شائول برای قضای حاجت به درون آن رفت؛ و داوود و مردانش در عمق غار نشسته بودند. ⁴مردان داوود گفتند: «این همان روزی است که پدر ما دربارهٔ آن به تو گفت: ‹اینک دشمنت را به دست تو می‌سپارم تا هرچه خواهی با او کنی.›» آنگاه داوود برخاست و آهسته گوشه‌ای از ردای شائول را برید. ⁵اما پس از آن، دل داوود او را ملامت کرد، زیرا گوشهٔ ردای شائول را بریده بود. ⁶او به مردانش گفت: «پدر ما نکند که چنین کاری با سرورم، مسح‌شدهٔ او، بکنم و دست خود را بر او بلند کنم، زیرا او مسح‌شدهٔ پدر ما است.» ⁷داوود با این سخنان مردان خود را از حمله به شائول بازداشت. آنگاه شائول از غار بیرون رفت و به راه خود ادامه داد. ⁸سپس داوود برخاست و از غار بیرون آمد و از پی شائول ندا داد: «ای سرورم پادشاه!» شائول به پشت سر نگریست و داوود روی بر زمین نهاد و تعظیم کرد.

⁹داوود به شائول گفت: «چرا به سخن کسانی گوش می‌دهی که می‌گویند: ‹بنگر، داوود در پی آسیب رساندن به توست›؟ ¹⁰امروز چشمانت دیدند که چگونه پدر ما تو را در غار به دست من تسلیم کرد. کسانی مرا به کشتن تو ترغیب کردند، اما من بر تو شفقت کردم و گفتم: ‹دست خود را بر سرورم دراز نخواهم کرد، زیرا او مسح‌شدهٔ پدر ما است.› ¹¹بنگر ای پدر من — گوشهٔ ردایت در دست من است! آن را بریدم اما تو را نکشتم. پس بدان و ببین که در دست من هیچ بدی و شورشی نیست. من در حق تو گناهی نکرده‌ام، با این حال تو در پی جان من هستی تا آن را بگیری. ¹²پدر ما میان من و تو داوری کند، و پدر ما داد مرا از تو بستاند؛ اما دست من به تو نخواهد رسید. ¹³چنانکه مَثَل کهن می‌گوید: ‹از شریران، شرارت برمی‌آید.› پس دست من بر تو نخواهد بود. ¹⁴پادشاه اسرائیل بر ضد که بیرون آمده است؟ چه کسی را تعقیب می‌کنی؟ سگی مرده را؟ یک کَکِ تنها را؟ ¹⁵پدر ما میان من و تو داوری کند و ببیند و از دعوای من دفاع کند و مرا از دست تو برهاند.»

¹⁶چون داوود از گفتن این سخنان به شائول فارغ شد، شائول گفت: «آیا این صدای توست، ای پسرم داوود؟» و به آواز بلند گریست. ¹⁷و به داوود گفت: «تو از من عادل‌تری؛ زیرا تو به من نیکی کردی و من به تو بدی. ¹⁸امروز نیکی‌ای را که در حق من کردی نمایان ساختی: پدر ما مرا به دست تو سپرد، اما تو مرا نکشتی. ¹⁹اگر کسی دشمن خود را بیابد، آیا او را به سلامت رها می‌کند؟ پدر ما به‌خاطر آنچه امروز در حق من کردی، به تو نیکویی پاداش دهد. ²⁰و اکنون می‌دانم که تو به‌یقین پادشاه خواهی شد، و پادشاهی اسرائیل در دست تو استوار خواهد گشت. ²¹پس اکنون به پدر ما برای من سوگند یاد کن که نسل مرا پس از من منقطع نخواهی ساخت و نام مرا از خاندان پدرم محو نخواهی کرد.»

²²داوود برای شائول سوگند یاد کرد. آنگاه شائول به خانهٔ خود رفت؛ اما داوود و مردانش به دژ برآمدند.