ದಾವೀದನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನನ್ನು ಉಳಿಸಿದನು

ದಾವೀದನು ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅದೇ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಸೌಲನು ಕಾಲಿಡುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನ ಜನರು ಇದನ್ನು ಒಂದು ವರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವನಾದರೋ ಮೇಲಂಗಿಯ ಒಂದು ಅಂಚನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅವನು ಸೌಲನನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯೆಂದು ಕರೆದು, ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲಿ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 24.

ಸೌಲನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, “ದಾವೀದನು ಏಂಗೆದಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಸೌಲನು ಸಮಸ್ತ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಿಂದ ಆರಿಸಿದ 3,000 ಜನರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಕಾಡುಮೇಕೆಗಳ ಬಂಡೆಗಳ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ದಾವೀದನನ್ನೂ ಅವನ ಜನರನ್ನೂ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟನು. ದಾರಿಯ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕುರಿದೊಡ್ಡಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಅವನು ಬಂದನು; ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗವಿ ಇತ್ತು. ಸೌಲನು ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಗಾಗಿ ಒಳಗೆ ಹೋದನು; ದಾವೀದನೂ ಅವನ ಜನರೂ ಗವಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ದಾವೀದನ ಜನರು ಅವನಿಗೆ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೆ, ‘ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾಡಬಹುದು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ದಿನ ಇದೇ” ಎಂದರು. ದಾವೀದನು ಎದ್ದು ಸೌಲನ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ತಾನು ಸೌಲನ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆಮೇಲೆ ದಾವೀದನ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕೈ ಎತ್ತಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದೂರಮಾಡಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನು” ಎಂದನು. ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಮೇಲೆ ಬೀಳದಂತೆ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ತಡೆದನು. ಆಗ ಸೌಲನು ಗವಿಯಿಂದ ಹೊರಟು ತನ್ನ ದಾರಿ ಹಿಡಿದನು. ದಾವೀದನು ಎದ್ದು ಗವಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸೌಲನ ಹಿಂದೆ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನೇ, ಅರಸನೇ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಸೌಲನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ದಾವೀದನು ಮೊಗವನ್ನು ನೆಲದ ತನಕ ಬಾಗಿಸಿ ಅಡ್ಡಬಿದ್ದನು.

ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “‘ಇಗೋ, ದಾವೀದನು ನಿನಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಎನ್ನುವ ಜನರ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಕೇಳುತ್ತೀ? ಈ ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಕಂಡವು. ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಕೆಲವರು ನನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು; ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ‘ನನ್ನ ಒಡೆಯನ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕೈ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದೆನು. ನೋಡು, ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ—ನಿನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ! ನಾನು ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದೆನೇ ಹೊರತು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟತನವಾಗಲಿ ದ್ರೋಹವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ನೋಡು. ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಅದನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದೀ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೂ ನನಗೂ ನಡುವೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲಿ; ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ತೀರಿಸಲಿ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೈ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟದು. ಹಳೆಯ ಗಾದೆ ಹೇಳುವಂತೆ, ‘ದುಷ್ಟರಿಂದ ದುಷ್ಟತನ ಹೊರಡುತ್ತದೆ.’ ನನ್ನ ಕೈ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇರದು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಟುಬಂದಿದ್ದಾನೆ? ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೀ? ಸತ್ತ ನಾಯಿಯನ್ನೋ? ಒಂದೇ ಚಿಗಟವನ್ನೋ? ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೂ ನನಗೂ ನಡುವೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿ, ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ವಾದಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.”

ದಾವೀದನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಸೌಲನು, “ನನ್ನ ಮಗನಾದ ದಾವೀದನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯೋ?” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅತ್ತನು. ಅವನು ದಾವೀದನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನನಗಿಂತ ನೀನು ಹೆಚ್ಚು ನೀತಿವಂತನು; ನೀನು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ, ನಾನಾದರೋ ನಿನಗೆ ಕೇಡನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು. ಈ ಹೊತ್ತು ನೀನು ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ: ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೂ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಅವನನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗಗೊಡಿಸುವನೇ? ಈ ಹೊತ್ತು ನೀನು ನನಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ಕೊಡಲಿ. ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅರಸನಾಗುವೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜ್ಯವು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಬಲ್ಲೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ತರುವಾಯ ನನ್ನ ಸಂತಾನವನ್ನು ನೀನು ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಅಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡು.”

ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿದನು. ಸೌಲನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ದಾವೀದನೂ ಅವನ ಜನರೂ ಕೋಟೆಗೆ ಹತ್ತಿಹೋದರು.