اول سموئيل 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹کله چې ساؤل د فلستيانو د تعاقب نه راستون شو، نو هغۀ ته ووئيل شول چې، ”داؤد د عين جدى په بيابان کښې دے.“ ²نو ساؤل د ټول اِسرائيل نه درې زره غوره سړى واخستل او د ځنګلى وزو د تيږو مخې ته د داؤد او د هغۀ د سړو په لټه کښې لاړو. ³هغه د لارې سره د ګډو شپول ته ورسېدو، چرته چې يو غار وو. ساؤل د قضائے حاجت دپاره دننه لاړو؛ خو داؤد او د هغۀ سړى د غار په ژوره کښې ناست وُو. ⁴د داؤد سړو ووئيل چې، ”دا هم هغه ورځ ده چې زمونږ پلار درته فرمائيلى وُو، ’زۀ ستا دُښمن ستا په لاس کښې درکوم چې څنګه دې خوښه وى هغسې ورسره وکړې.‘“ نو داؤد پاڅېدو او په چُپه خوله يې د ساؤل د څادر يوه څنډه پرې کړه. ⁵بيا د داؤد زړۀ پرې ملامته شو ځکه چې هغۀ د ساؤل د څادر څنډه پرې کړې وه. ⁶هغۀ خپلو سړو ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار دې نۀ کوى چې زۀ دا کار د خپل مالِک، د هغۀ د مسح شوى سره وکړم چې په هغۀ باندې لاس پورته کړم، ځکه چې هغه د زمونږ پلار مسح شوے دے.“ ⁷داؤد په دې خبرو سره خپل سړى ونۀ پرېښودل چې په ساؤل بريد وکړى. بيا ساؤل د غار نه ووتو او خپلې لارې ته لاړو. ⁸داؤد پاڅېدو، د غار نه ووتو او ساؤل ته يې غږ وکړو چې، ”اے زما مالِکه بادشاه!“ ساؤل شا ته وکتل، نو داؤد خپل مخ زمکې ته ټيټ کړو او سجده يې وکړه.

⁹داؤد ساؤل ته ووئيل چې، ”تۀ د هغو سړو خبرې ولې اورې چې وائى، ’وګوره، داؤد ستا د نقصان په لټه کښې دے‘؟ ¹⁰نن ستا سترګو وليدل چې زمونږ پلار څنګه تۀ په غار کښې زما په لاس کښې راکړې. ځنو سړو ما ته ووئيل چې تۀ ووژنم، خو ما تۀ بچ کړې او ما ووئيل چې، ’زۀ به په خپل مالِک باندې، چې د زمونږ پلار مسح شوے دے، لاس پورته نۀ کړم.‘ ¹¹وګوره، اے زما پلاره، ستا د څادر څنډه زما په لاس کښې ده! ما دا پرې کړه خو تۀ مې ونۀ وژلې. پوه شه او وګوره چې زما په لاس کښې نۀ کوم شر او نۀ کوم بغاوت شته. ما په تا باندې ګناه نۀ ده کړې، خو بيا هم تۀ زما د ژوند د اخستلو په لټه کښې يې. ¹²زمونږ پلار دې زما او ستا ترمنځه فيصله وکړى، او زمونږ پلار دې زما بدله له تا نه واخلى، خو زما لاس به تا ته نۀ رسيږى. ¹³لکه څنګه چې زوړ متل وائى چې، ’د بدکارو نه بدى پېدا کيږى.‘ زما لاس به ستا خلاف نۀ وى. ¹⁴د اِسرائيل بادشاه د چا خلاف راوتلے دے؟ تۀ د چا تعاقب کوې؟ د يو مړ سپى؟ د يو کيک؟ ¹⁵زمونږ پلار دې زما او ستا ترمنځه فيصله وکړى، دا دې وګورى، زما مقدمه دې وکړى، او ما دې ستا د لاس نه بچ کړى.“

¹⁶کله چې داؤد دا خبرې ساؤل ته ختمې کړې، نو ساؤل ووئيل چې، ”اے زما زويه داؤده، دا ستا غږ دے؟“ او په چغو يې ژړل. ¹⁷هغۀ داؤد ته ووئيل چې، ”تۀ زما نه ډېر صادق يې؛ تا زما سره نيکى وکړه، خو ما ستا سره بدى وکړه. ¹⁸نن تا هغه نيکى ښکاره کړه چې تا زما سره وکړه: زمونږ پلار زۀ ستا په لاس کښې کړم، خو بيا هم تا زۀ ونۀ وژلم. ¹⁹کۀ څوک خپل دُښمن ومومى، نو ايا به هغه بې زيانه پرېږدى؟ د هغه څۀ په بدله کښې چې تا نن زما دپاره وکړل، زمونږ پلار دې تا ته ښۀ اجر درکړى. ²⁰اوس زۀ پوهيږم چې تۀ به ضرور بادشاه شې، او د اِسرائيل بادشاهى به ستا په لاس کښې مضبوطه شى. ²¹نو ما ته د زمونږ پلار په نوم قسم وخوره چې تۀ به زما اولاد زما نه پس نۀ له منځه وړې او نۀ به زما نوم زما د پلار د کور نه ورک کوې.“

²²داؤد ساؤل ته قسم وخوړو. ساؤل خپل کور ته لاړو؛ خو داؤد او د هغۀ سړى قلعې ته وختل.