Ο Δαβίδ χαρίζει τη ζωή στον χρισμένο του Πατέρα μας

Ο Σαούλ μπαίνει ακριβώς στη σπηλιά όπου κρύβεται ο Δαβίδ. Οι άνδρες του Δαβίδ το ονομάζουν δώρο· εκείνος αντί γι' αυτό κόβει μια άκρη του μανδύα, κι ακόμη κι αυτό τσούζει τη συνείδησή του. Έξω αποκαλεί τον Σαούλ πατέρα του κι αφήνει τον Πατέρα μας να κρίνει ανάμεσά τους.

Κεφάλαιο 24.

Αφού ο Σαούλ γύρισε από την καταδίωξη των Φιλισταίων, του είπαν: «Ο Δαβίδ βρίσκεται στην έρημο της Εν-Γαδί». Πήρε τότε ο Σαούλ τρεις χιλιάδες διαλεγμένους άντρες απ’ όλον τον Ισραήλ και ξεκίνησε να αναζητήσει τον Δαβίδ και τους άντρες του μπροστά στα Βράχια των Αγριοκάτσικων. Έφτασε στα μαντριά δίπλα στον δρόμο, όπου υπήρχε μια σπηλιά. Ο Σαούλ μπήκε μέσα για την ανάγκη του· ο Δαβίδ και οι άντρες του κάθονταν βαθιά μέσα στη σπηλιά. Οι άντρες του Δαβίδ τού είπαν: «Αυτή είναι η μέρα που εννοούσε ο Πατέρας μας όταν σου είπε: “Παραδίνω τον εχθρό σου στα χέρια σου, για να του κάνεις ό,τι θέλεις”». Σηκώθηκε ο Δαβίδ και έκοψε αθόρυβα μια άκρη από τον μανδύα του Σαούλ. Ύστερα τον έτυψε η συνείδησή του, επειδή είχε κόψει την άκρη από τον μανδύα του Σαούλ. Είπε στους άντρες του: «Ο Πατέρας μας να με φυλάξει από το να κάνω τέτοιο πράγμα στον κύριό μου, τον χρισμένο του — να σηκώσω το χέρι μου εναντίον του, γιατί είναι ο χρισμένος του Πατέρα μας». Με τα λόγια αυτά ο Δαβίδ συγκράτησε τους άντρες του και δεν τους άφησε να επιτεθούν στον Σαούλ. Τότε ο Σαούλ βγήκε από τη σπηλιά και συνέχισε τον δρόμο του. Σηκώθηκε ο Δαβίδ, βγήκε από τη σπηλιά και φώναξε πίσω από τον Σαούλ: «Κύριέ μου βασιλιά!» Ο Σαούλ κοίταξε πίσω, και ο Δαβίδ έσκυψε με το πρόσωπο ως τη γη.

Είπε ο Δαβίδ στον Σαούλ: «Γιατί να ακούς τους ανθρώπους που λένε: “Κοίτα, ο Δαβίδ ζητάει να σε βλάψει”; Σήμερα τα μάτια σου είδαν πώς ο Πατέρας μας σε παρέδωσε στα χέρια μου μέσα στη σπηλιά. Κάποιοι με παρακίνησαν να σε σκοτώσω, εγώ όμως σε λυπήθηκα και είπα: “Δε θα σηκώσω το χέρι μου εναντίον του κυρίου μου — είναι ο χρισμένος του Πατέρα μας”. Δες, πατέρα μου — η άκρη του μανδύα σου είναι στο χέρι μου! Την έκοψα, αλλά δε σε σκότωσα. Μάθε και δες πως δεν υπάρχει κακό ούτε αποστασία στο χέρι μου. Δεν αμάρτησα εναντίον σου, κι όμως εσύ κυνηγάς τη ζωή μου για να μου την πάρεις. Ας κρίνει ο Πατέρας μας ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσένα, και ας με εκδικήσει ο Πατέρας μας από σένα — όμως το χέρι μου δε θα σε αγγίξει. Όπως λέει η παλιά παροιμία: “Από τους κακούς βγαίνει κακία”. Το χέρι μου δε θα στραφεί εναντίον σου. Εναντίον ποιου βγήκε ο βασιλιάς του Ισραήλ; Ποιον κυνηγάς; Έναν ψόφιο σκύλο; Έναν ψύλλο; Ας γίνει ο Πατέρας μας κριτής ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσένα, ας το δει, ας υπερασπιστεί την υπόθεσή μου και ας με γλιτώσει από το χέρι σου».

Όταν ο Δαβίδ τελείωσε να λέει αυτά στον Σαούλ, ο Σαούλ είπε: «Η φωνή σου είναι αυτή, γιε μου Δαβίδ;» και έκλαψε με δυνατή φωνή. Είπε στον Δαβίδ: «Εσύ είσαι πιο δίκαιος από μένα· εσύ μου έκανες καλό, εγώ σου έκανα κακό. Σήμερα έδειξες το καλό που μου έκανες: ο Πατέρας μας με παρέδωσε στο χέρι σου, κι όμως δε με σκότωσες. Αν κάποιος βρει τον εχθρό του, θα τον αφήσει να φύγει ανέγγιχτος; Ας σε ανταμείψει ο Πατέρας μας πλούσια για ό,τι μου έκανες σήμερα. Τώρα ξέρω πως σίγουρα θα γίνεις βασιλιάς, και η βασιλεία του Ισραήλ θα στεριώσει στο χέρι σου. Γι’ αυτό ορκίσου μου στον Πατέρα μας: δε θα εξολοθρεύσεις τους απογόνους μου μετά από μένα ούτε θα σβήσεις το όνομά μου από το σπίτι του πατέρα μου».

Ορκίστηκε ο Δαβίδ στον Σαούλ. Ο Σαούλ πήγε στο σπίτι του· ο Δαβίδ και οι άντρες του ανέβηκαν στο οχυρό.