Saiki wis dicithak

1 Samuel 24 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Dawud Ngeman Jebadane Sang Rama

Saul mlebu ing guwa sing dienggo ndhelik Dawud. Wong-wongé Dawud nyebut iku peparing; Dawud malah mung ngethok pinggiré jubahé, lan sanajan mengkono atiné kegugah. Ing njaba dhèwèké nyebut Saul bapakné lan masrahaké marang Rama kita supaya ngadili antarané wong loro mau.

Pasal 24.

Bareng Prabu Saul wis kondur saka anggone mburu wong Filistin, banjur ana wong kang ngaturi uninga: “Dawud ana ing ara-ara samun En-Gedi.” Prabu Saul banjur mundhut wong pilihan telung ewu saka satanah Israel kabeh, prelu nggoleki Dawud lan para wonge ing sangarepe Parang Wedhus Alasan. Panjenengane banjur tekan ing kandhang-kandhang wedhus ing pinggir dalan, ing kono ana guwane. Prabu Saul banjur lumebu arep bebuwang; dene Dawud lan para wonge padha linggih ing jero guwa. Para prajurite Dawud padha matur: “Punika dinten ingkang kadhawuhaken dening Rama kita nalika ngandika dhateng panjenengan: ‘Aku bakal masrahake mungsuhmu ing tanganmu, supaya koktindakake marang dheweke sakarepmu.’” Dawud banjur ngadeg lan kanthi sidheman ngethok pojoking jubahe Prabu Saul. Nanging sawuse iku atine Dawud dadi ora kepenak, awit wis ngethok pojoking jubahe Prabu Saul. Dawud banjur kandha marang para wonge: “Muga-muga Rama kita ora marengake aku nindakake kang mangkono marang bendaraku, jebadane Rama kita, nganti ngagagake tanganku marang panjenengane, awit panjenengane iku jebadane Rama kita.” Kanthi tetembungan mau Dawud nyegah para wonge aja nganti nempuh Prabu Saul. Prabu Saul banjur miyos saka ing guwa lan nerusake tindake. Dawud iya banjur ngadeg, metu saka ing guwa, lan nguwuh ngetutake Prabu Saul: “Dhuh gusti kawula, Sang Prabu!” Prabu Saul banjur noleh, lan Dawud tumungkul sumungkem nganti raine konjem ing bumi.

Ature Dawud marang Prabu Saul: “Kenging punapa panjenengan dalem miyarsakaken tembungipun tiyang ingkang criyos: ‘Lah, Dawud ngudi damel cilaka dhateng panjenengan dalem’? Ing dinten punika mripat panjenengan dalem sampun nyipati, bilih Rama kita masrahaken panjenengan dalem wonten ing tangan kawula ing salebeting guwa. Wonten ingkang ngojok-ojoki supados kawula nyedani panjenengan dalem, nanging kawula ngeman, saha matur: ‘Kawula boten badhe ngangkat tangan nglawan bendara kawula, jebadanipun Rama kita.’ Lah priksanana, dhuh bapak kawula, pojoking jubah panjenengan dalem wonten ing tangan kawula! Kawula namung ngethok punika, nanging boten mejahi panjenengan dalem. Mugi panjenengan dalem priksa saha nyumurupi, bilih ing tangan kawula boten wonten piawon utawi pambalela. Kawula boten damel dosa dhateng panjenengan dalem, ewadene panjenengan dalem mbujung nyawa kawula badhe karebat. Mugi Rama kita ngadili antawisipun panjenengan dalem kaliyan kawula, saha mugi Rama kita males dhateng panjenengan dalem minangka panuntut kawula; nanging tangan kawula boten badhe nggepok panjenengan dalem. Kados ingkang kawrat ing bebasan kina: ‘Saking tiyang awon badhe medal piawon.’ Pramila tangan kawula boten badhe nglawan panjenengan dalem. Ratuning Israel punika medal nglawan sinten? Panjenengan dalem mbujung sinten? Segawon pejah? Tuma satunggal? Mugi Rama kita dados hakim, ingkang ngadili antawisipun panjenengan dalem kaliyan kawula; mugi Panjenengane nggalih saha mbelani prakawis kawula, sarta ngluwari kawula saking tangan panjenengan dalem.”

Bareng Dawud wis rampung anggone matur mangkono marang Prabu Saul, Prabu Saul banjur ngandika: “Apa iku swaramu, anakku Dawud?” Nuli nangis kelara-lara. Panjenengane ngandika marang Dawud: “Kowe luwih bener tinimbang aku; kowe wis nindakake becik marang aku, nanging aku males ala marang kowe. Ing dina iki kowe wis nduduhake kabecikan kang koktindakake marang aku: Rama kita wis masrahake aku ing tanganmu, nanging kowe ora mateni aku. Manawa ana wong ketemu karo mungsuhe, apa dheweke bakal nglilani mungsuhe mau lunga kanthi slamet? Muga-muga Rama kita males becik marang kowe, marga saka apa kang koktindakake marang aku ing dina iki. Saiki aku ngerti, yen kowe mesthi bakal dadi ratu, lan kraton Israel bakal santosa ing tanganmu. Mulane saiki sumpaha marang aku demi Rama kita: yen kowe ora bakal numpes turunku sapungkurku, lan ora bakal ngilangake jenengku saka ing brayate bapakku.”

Dawud banjur sumpah marang Prabu Saul. Prabu Saul tumuli kondur menyang daleme; dene Dawud lan para wonge padha munggah menyang kutha beteng.