اول سموئيل 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹زيفيان جبعه ته شاؤل ته راغلل او ورته يې ووئيل چې، ”آيا داؤد د حکيله په غونډۍ باندې چې د يشيمون مخې ته ده، پټ شوے نۀ دے؟“ ²نو شاؤل د اِسرائيلو درې زره غوره شوى سړى سره واخستل او د زيف بيابان ته ښکته شو چې هلته داؤد پسې لټون وکړى. ³شاؤل د يشيمون مخې ته د حکيله په غونډۍ باندې د لار سره سم خېمه ولګوله، خو داؤد په بيابان کښې اوسېدو. کله چې داؤد وليدل چې شاؤل په بيابان کښې د هغۀ پسې راغلے دے، ⁴نو هغۀ جاسوسان ولېږل او پوه شو چې شاؤل په رښتيا راغلے وو. ⁵داؤد هغه ځائ ته لاړو چرته چې شاؤل خېمه لګولې وه، او هغه ځائ يې وليدو چرته چې شاؤل او د هغۀ د لښکر سالار ابنير د نير زوئ پراتۀ وُو. شاؤل د خېمو په مينځ کښې ويدۀ وو، او فوجيان ترې چاپېره وُو. ⁶داؤد اخيمِلک حِتى او د يوآب ورور ابيشے د ضرويا زوئ ته ووئيل چې، ”زما سره شاؤل خېمې ته څوک به ښکته شى؟“ ابيشے ووئيل چې، ”زۀ به ستا سره ښکته شم.“

⁷نو داؤد او ابيشے د شپې فوجيانو ته راغلل. شاؤل د خېمو په مينځ کښې ويدۀ وو، او د هغۀ نېزه د هغۀ د سر خوا ته په زمکه کښې ټومبل شوې وه، او ابنير او فوجيان ترې چاپېره ويدۀ وُو. ⁸ابيشے داؤد ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار نن ستا دُښمن ستا په لاس کښې درکړے دے. نو اوس اجازت راکړه چې زۀ هغه په يوه نېزه سره زمکې پورې وتړم، دوېمه نېزه به په کار نۀ وى.“

⁹خو داؤد ابيشے ته ووئيل چې، ”هغه مۀ هلاکوه! ځکه چې څوک د زمونږ پلار په ممسوح باندې لاس اوچت کړى او بې‌ګناه پاتې شى؟“ ¹⁰داؤد ووئيل چې، ”په ژوندى زمونږ پلار قسم، زمونږ پلار به هغه په خپله ووهى، يا به د هغۀ ورځ راشى او هغه به مړ شى، يا به جنګ ته لاړ شى او هلاک به شى. ¹¹د زمونږ پلار په حضور کښې دا زما نه لرې وى چې د زمونږ پلار په ممسوح باندې خپل لاس اوچت کړم. نو اوس هغه نېزه چې د هغۀ د سر خوا ته ده او د اوبو کټورے واخله او راځه چې لاړ شُو.“

¹²نو داؤد هغه نېزه او د اوبو کټورے د شاؤل د سر د خوا نه واخستل او هغوئ لاړل. نۀ چا هغوئ وليدل، نۀ چا پوه شو، او نۀ څوک راويښ شو، ځکه چې د زمونږ پلار له طرفه يو ژور خوب په دوئ ټولو راغلے وو.

¹³بيا داؤد پورې واوړيدو او د يوې لرې غونډۍ په سر ودرېدو، او د دواړو تر مينځ ډېر واټن وو. ¹⁴هغۀ فوجيانو او ابنير د نير زوئ ته اواز وکړو چې، ”ابنيره، آيا تۀ جواب نۀ راکوې؟“ ابنير جواب ورکړو چې، ”تۀ څوک يې چې بادشاه ته اواز کوې؟“

¹⁵داؤد ابنير ته ووئيل چې، ”آيا تۀ سړے نۀ يې؟ په اِسرائيلو کښې ستا په شان څوک دے؟ نو بيا تا ولې د خپل مالِک بادشاه ساتنه ونۀ کړله؟ ځکه چې يو سړے راغے چې ستا د مالِک بادشاه هلاک کړى. ¹⁶تا کار ښۀ ونۀ کړو. په ژوندى زمونږ پلار قسم، تاسو ټول د مرګ لائق ياست، ځکه چې تاسو د خپل مالِک، د زمونږ پلار د ممسوح، ساتنه ونۀ کړله. نو اوس وګوره، د بادشاه نېزه او د اوبو کټورے چې د سر د خوا ته وُو، چرته دى؟“

¹⁷شاؤل د داؤد اواز وپېژندلو او ووئيل چې، ”اے زما زويه داؤده، آيا دا ستا اواز دے؟“ داؤد ووئيل چې، ”اے زما مالِکه بادشاه، دا زما اواز دے.“

¹⁸هغۀ ووئيل چې، ”زما مالِک د خپل مزدور شا ولې نيسى؟ ما څۀ کړى دى، او زما په لاس کښې څۀ بدى ده؟ ¹⁹نو اوس زما مالِک بادشاه دې د خپل مزدور خبرې واورى. کۀ چرې زمونږ پلار تۀ زما خلاف راپارولے يې، نو هغه دې يوه نذرانه قبوله کړى، خو کۀ خلقو دا کار کړے وى، نو هغوئ دې د هغۀ په حضور کښې لعنتى شى، ځکه چې هغوئ نن زۀ د زمونږ پلار د ميراث د برخې نه داسې وشړلم چې، ’لاړ شه او د نورو خُدايانو عبادت کوه.‘ ²⁰نو زما وينه دې د زمونږ پلار د حضور نه لرې په زمکه ونۀ ليږدى، ځکه چې د اِسرائيلو بادشاه يو ږيرک پسې راوتلے دے، لکه چا چې په غرونو کښې زرکه پسې شا نيولې وى.“

²¹شاؤل ووئيل چې، ”ما ګناه وکړله. اے زما زويه داؤده، بيا راشه. زۀ به نور تا ته هيڅکله تکليف در نۀ کړم، ځکه چې زما ژوند نن ستا په نظر کښې قيمتى وو. ما بې‌وقوفى وکړله او ډېره لويه غلطى مې وکړله.“

²²داؤد جواب ورکړو چې، ”دا د بادشاه نېزه ده. يو ځوان دې راشى او دا يوسى. ²³زمونږ پلار هر چا ته د هغۀ د صداقت او وفادارۍ مطابق بدله ورکوى، ځکه چې نن زمونږ پلار تۀ زما په لاس کښې درکړے وې، خو ما نۀ غوښتل چې د هغۀ په ممسوح باندې خپل لاس اوچت کړم. ²⁴نو لکه څنګه چې نن ستا ژوند زما په نظر کښې قيمتى وو، هم هغه شان دې زما ژوند د زمونږ پلار په نظر کښې قيمتى وى او هغه دې زۀ د هر تکليف نه خلاص کړى.“

²⁵شاؤل داؤد ته ووئيل چې، ”اے زما زويه داؤده، تۀ مبارک يې. تۀ به لوى کارونه کوې او خامخا به بريالے کېږې.“ نو داؤد په خپله لار روان شو، او شاؤل خپل کور ته واپس لاړو.