1 Shohlar 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Ziflik odamlar Givadagi Shoulning oldiga kelib: “Dovud Yeshimon roʻparasidagi Xakila tepaligida yashirinib yurgani yoʻqmi?” — deyishdi. ²Shoul oʻsha yerda Dovudni qidirish uchun Isroilning uch ming saralangan jangchisi bilan Zif choʻliga tushib bordi. ³Shoul yoʻl boʻyida, Yeshimon roʻparasidagi Xakila tepaligida qoʻnim qildi. Dovud esa choʻlda qolgan edi. Dovud Shoulning choʻlga uning ortidan kelganini koʻrib, ⁴josuslar yubordi va Shoulning haqiqatan ham kelganini bilib oldi. ⁵Dovud Shoul qoʻnim qilgan joyga bordi va Shoulning oʻz lashkarboshisi — Ner oʻgʻli Abner bilan yotgan joyini koʻrdi. Shoul qarorgoh ichida yotar, askarlar esa uning atrofida edi. ⁶Dovud xetlik Ahimalek bilan Yoabning akasi, Zeruya oʻgʻli Abishaydan soʻradi: “Shoulning qarorgohiga men bilan kim tushib boradi?” Abishay: “Men siz bilan tushaman”, — dedi.

⁷Dovud bilan Abishay kechasi askarlar oldiga kelishdi. Shoul qarorgohda uxlab yotar, nayzasi bosh tomonida yerga sanchilgan, Abner bilan askarlar esa uning atrofida edi. ⁸Abishay Dovudga dedi: “Bugun Otamiz dushmaningizni qoʻlingizga topshirdi. Endi menga ruxsat bering, uni bitta nayza bilan yerga mixlab tashlay — ikkinchi zarbaning hojati ham boʻlmaydi”.

⁹Lekin Dovud Abishayga: “Uni halok qilma! Otamiz moylagan odamga qoʻl koʻtarib, aybsiz qoladigan kim bor?” — dedi. ¹⁰Dovud dedi: “Barhayot Otamiz haqqi, Otamizning Oʻzi uni uradi; yo uning ajali yetib oʻladi, yo jangga kirib halok boʻladi. ¹¹Otamiz saqlasin! Otamiz moylagan odamga qoʻl koʻtarishdan Otamizning Oʻzi meni asrasin. Endi uning bosh tomonidagi nayza bilan suv koʻzasini ol, keyin ketaylik”.

¹²Dovud Shoulning bosh tomonidagi nayza bilan suv koʻzasini olib, ketishdi. Ularni hech kim koʻrmadi, hech kim sezmadi, hech kim uygʻonmadi ham, chunki Otamiz yuborgan qattiq uyqu ularning hammasini bosib olgan edi.

¹³Soʻngra Dovud narigi tomonga oʻtib, uzoqdagi bir tepalik ustida toʻxtadi. Ular oʻrtasida katta masofa bor edi. ¹⁴U askarlarga va Ner oʻgʻli Abnerga qarab baqirdi: “Javob bermaysanmi, Abner?” Abner: “Shohni chaqirayotgan sen kimsan?” — deb javob berdi.

¹⁵Dovud Abnerga dedi: “Sen bir erkak emasmisan? Isroilda senga teng keladigan kim bor? Nega xoʻjayining — shohni qoʻriqlamading? Kimdir shohni, xoʻjayiningni halok qilgani kelibdi-ku. ¹⁶Sen yomon ish qilibsan. Barhayot Otamiz haqqi, xoʻjayiningizni, Otamiz moylagan odamni qoʻriqlamaganlaringiz uchun hammangiz oʻlimga loyiqsizlar. Mana, qara — shohning bosh tomonidagi nayza bilan suv koʻzasi qani?”

¹⁷Shoul Dovudning ovozini tanib: “Bu sening ovozingmi, oʻgʻlim Dovud?” — dedi. Dovud: “Shu, mening ovozim, shoh hazratim”, — dedi.

¹⁸Soʻng dedi: “Nega hazratim oʻz qulini quvib yuribdi? Men nima qildim, qoʻlimda qanday yomonlik bor? ¹⁹Shoh hazratim oʻz qulining soʻzlarini eshitsin: agar Otamiz sizni menga qarshi qoʻzgʻagan boʻlsa, U qurbonlik qabul qilsin; lekin buni odamlar qilgan boʻlsa, ular Otamiz oldida laʼnatlansin. Zero, ular bugun meni Otamizning merosidagi ulushimdan quvib, «Bor, begona xudolarga xizmat qil!» deyishmoqda. ²⁰Qonim Otamiz huzuridan yiroqda yerga toʻkilmasin. Axir, Isroil shohi xuddi togʻlarda kaklik quvgandek, bitta burgani ovlagani chiqibdi”.

²¹Shoul: “Men gunoh qildim. Qaytib kel, oʻgʻlim Dovud. Endi senga hech qachon yomonlik qilmayman, chunki bugun jonim sening nazaringda qadrli boʻldi. Men ahmoqlik qilib, qattiq yanglishibman”, — dedi.

²²Dovud javob berdi: “Mana, shohning nayzasi. Yigitlaringizdan biri kelib, uni olib ketsin. ²³Otamiz har bir insonga oʻz solihligi va sadoqatiga koʻra qaytaradi. Bugun U sizni mening qoʻlimga topshirdi, lekin men Uning moylagan odamiga qoʻl koʻtarishni istamadim. ²⁴Bugun men sizning joningizni qanchalik qadrlagan boʻlsam, Otamiz ham mening jonimni shunchalik qadrlasin va meni har qanday balodan qutqarsin”.

²⁵Shoul Dovudga: “Barakali boʻlgin, oʻgʻlim Dovud. Sen buyuk ishlar qilasan va, shubhasiz, gʻolib chiqasan”, — dedi. Soʻng Dovud oʻz yoʻliga ketdi, Shoul esa uyiga qaytdi.