1 Samuel 26

26 ¹Zifliler Giva'ya, Saul'un yanına gelip, «Davut Yeşimon'un karşısındaki Hakila Tepesi'nde gizlenmiyor mu?» dediler. ²Bunun üzerine Saul, Davut'u aramak için İsrail'in üç bin seçme adamıyla birlikte Zif Çölü'ne indi. ³Saul, yol kenarında, Yeşimon'un karşısındaki Hakila Tepesi'nde ordugah kurdu. Davut ise çölde kalıyordu. Saul'un peşinden çöle geldiğini görünce, ⁴gözcüler gönderdi ve Saul'un gerçekten geldiğini öğrendi. ⁵Davut kalkıp Saul'un ordugah kurduğu yere gitti. Saul'un, ordu komutanı Ner oğlu Avner'le birlikte yattığı yeri gördü. Saul, çevresini saran askerlerle birlikte ordugahın ortasında yatıyordu. ⁶Davut, Hititli Ahimelek'e ve Yoav'ın kardeşi Seruya oğlu Avişay'a, «Benimle birlikte Saul'un ordugahına kim inecek?» diye sordu. Avişay, «Ben seninle inerim» dedi.

⁷Böylece Davut'la Avişay geceleyin askerlerin yanına vardılar. Saul, mızrağı başucunda yere saplanmış, uyuyordu. Avner ve askerler de çevresinde yatıyordu. ⁸Avişay Davut'a, «Babamız düşmanını bugün eline teslim etti. Bırak da onu tek mızrak darbesiyle yere sereyim; ikinci vuruşa gerek kalmayacak» dedi.

⁹Ama Davut Avişay'a, «Onu yok etme! Babamız'ın meshettiği kişiye el kaldırıp da suçsuz kalabilecek kim var?» dedi. ¹⁰Sonra Davut şöyle dedi: «Yaşayan Babamız'ın adıyla derim ki, ona Babamız'ın kendisi vuracak; ya günü gelip ölecek ya da savaşa gidip yok olacak. ¹¹Babamız'ın önünde, O'nun meshettiği kişiye el kaldırmak benden uzak olsun! Şimdi başucundaki mızrakla su testisini al da gidelim.»

¹²Davut, Saul'un başucundaki mızrakla su testisini aldı ve oradan uzaklaştılar. Onları gören, bilen ya da uyanan olmadı; çünkü hepsi Babamız'dan gelen derin bir uykuya dalmışlardı.

¹³Sonra Davut karşı tarafa geçti ve uzaktaki bir tepenin başında durdu. Aralarında geniş bir mesafe vardı. ¹⁴Davut askerlere ve Ner oğlu Avner'e, «Bana yanıt vermeyecek misin, Avner?» diye seslendi. Avner, «Krala seslenen sen kimsin?» diye karşılık verdi.

¹⁵Davut Avner'e şöyle dedi: «Sen yiğit bir adam değil misin? İsrail'de senin gibisi var mı? Öyleyse neden efendin kralı korumadın? Efendini, kralı yok etmek için biri gelmişti. ¹⁶Yaptığın doğru değil. Yaşayan Babamız'ın adıyla derim ki, efendinizi, Babamız'ın meshettiği kişiyi korumadığınız için hepiniz ölümü hak ediyorsunuz. Şimdi bak, kralın başucundaki mızrakla su testisi nerede?»

¹⁷Saul, Davut'un sesini tanıdı: «Bu senin sesin mi, oğlum Davut?» dedi. Davut, «Evet, benim sesim, efendim kral» diye yanıtladı.

¹⁸Sonra ekledi: «Efendim neden kulunun peşine düşmüş? Ne yaptım? Elimden ne kötülük geldi? ¹⁹Şimdi efendim kral, kulunun sözlerine kulak versin: Eğer seni bana karşı kışkırtan Babamız'sa, bir sunu O'nu hoşnut etsin; ama bunu yapan insanlarsa, O'nun önünde lanetlensinler. Çünkü bugün beni O'nun mirasındaki payımdan kovdular ve ‹Git, başka ilahlara kulluk et› dediler. ²⁰Kanım Babamız'ın huzurundan uzakta yere akmasın. İsrail Kralı, dağlarda keklik kovalar gibi, tek bir pireyi avlamaya çıkmış!»

²¹Saul, «Günah işledim. Geri dön, oğlum Davut. Bugün canıma değer verdiğin için sana bir daha kötülük etmeyeceğim. Akılsızlık ettim, büyük bir yanlış yaptım» dedi.

²²Davut şöyle yanıtladı: «İşte kralın mızrağı. Gençlerden biri gelip alsın. ²³Babamız herkese doğruluğuna ve sadakatine göre karşılık verir. Bugün Babamız seni elime teslim etti, ama ben O'nun meshettiği kişiye el kaldırmak istemedim. ²⁴Bugün senin canına nasıl değer verdiysem, Babamız da benim canıma öyle değer versin ve beni her sıkıntıdan kurtarsın.»

²⁵Saul Davut'a, «Kutsanmış ol, oğlum Davut! Büyük işler yapacak ve kesinlikle başaracaksın» dedi. Sonra Davut yoluna gitti, Saul da evine döndü.