હવે છપાયેલી
પુસ્તક

દાઉદ ફરી આપણા પિતાના અભિષિક્તને જતો કરે છે

બધા ઊંઘતા હોય છે ત્યારે દાઉદ રાત્રે શાઉલની છાવણીમાં ઘૂસે છે અને તેના માથા પાસેથી ભાલો લઈ લે છે. અબીશાય એક જ ઘા મારવા માગે છે; દાઉદ આપણા પિતાના અભિષિક્તને હાથ અડાડશે નહિ. તે ખીણની પેલી પારથી બૂમ પાડીને પુરાવો બતાવે છે, અને શાઉલ ફરી કબૂલે છે કે તેણે પાપ કર્યું છે.

અધ્યાય 26.

ઝીફીઓ ગિબયાહમાં શાઉલ પાસે આવ્યા: “શું દાઉદ યશીમોન સામેની હખીલાહ ટેકરીમાં સંતાઈ રહ્યો નથી?” શાઉલ ઇઝરાયલના ત્રણ હજાર પસંદ કરેલા માણસોને લઈને દાઉદને ત્યાં શોધવા ઝીફના અરણ્યમાં ઊતર્યો. શાઉલે રસ્તાની બાજુમાં, યશીમોન સામેની હખીલાહ ટેકરી પર છાવણી નાખી, જ્યારે દાઉદ અરણ્યમાં રહ્યો. દાઉદે જોયું કે શાઉલ તેની પાછળ અરણ્યમાં આવ્યો હતો, ત્યારે તેણે જાસૂસો મોકલ્યા અને જાણ્યું કે શાઉલ ખરેખર આવી પહોંચ્યો હતો. દાઉદ જ્યાં શાઉલે છાવણી નાખી હતી તે જગ્યાએ ગયો, અને જ્યાં શાઉલ તથા તેના સેનાપતિ નેરના પુત્ર આબ્નેર સૂતા હતા તે જોયું. શાઉલ છાવણીની અંદર સૂતો હતો, ને સૈનિકો તેની આસપાસ હતા. દાઉદે હિત્તી અહીમેલેખને તથા યોઆબના ભાઈ, સરૂયાના પુત્ર અબીશાયને પૂછ્યું, “મારી સાથે શાઉલની છાવણીમાં કોણ ઊતરશે?” અબીશાયે કહ્યું, “હું તારી સાથે ઊતરીશ.”

દાઉદ તથા અબીશાય રાત્રે સૈનિકો પાસે આવ્યા. શાઉલ છાવણીમાં ઊંઘતો પડ્યો હતો, તેના માથા પાસે ભાલો જમીનમાં ખોસેલો હતો, ને આબ્નેર તથા સૈનિકો તેની આસપાસ હતા. અબીશાયે દાઉદને કહ્યું, “આજે આપણા પિતાએ તારા શત્રુને તારા હાથમાં સોંપ્યો છે. તો મને તેને એક જ ભાલાથી જમીન સાથે વીંધવા દે—બીજો ઘા મારવાની જરૂર પડશે નહિ.”

પણ દાઉદે અબીશાયને કહ્યું, “તેનો નાશ ન કર! આપણા પિતાના અભિષિક્ત પર હાથ ઉઠાવીને કોણ નિર્દોષ રહી શકે?” દાઉદે કહ્યું, “આપણા પિતાના સમ, આપણા પિતા જ તેને મારશે, અથવા તેનો દિવસ આવશે ને તે મરણ પામશે, અથવા તે યુદ્ધમાં જઈને નાશ પામશે. આપણા પિતાના અભિષિક્ત પર મારો હાથ ઉઠાવવો—આપણા પિતાની આગળ એ મારાથી દૂર રહો. હવે તેના માથા પાસેનો ભાલો તથા પાણીની કૂંજી લઈ લે, ને આપણે જઈએ.”

દાઉદે શાઉલના માથા પાસેથી ભાલો તથા પાણીની કૂંજી લીધાં; પછી તેઓ ચાલ્યા ગયા. કોઈએ તેમને જોયા નહિ, કોઈ જાણ્યું નહિ, ને કોઈ જાગ્યું નહિ, કારણ કે આપણા પિતા તરફથી ગાઢ નિદ્રા તેઓ સર્વ પર પડી હતી.

પછી દાઉદ સામે પાર જઈને દૂરના ટેકરીના શિખર પર ઊભો રહ્યો, ને તેમની વચ્ચે મોટું અંતર હતું. તેણે સૈનિકોને તથા નેરના પુત્ર આબ્નેરને હાંક મારી: “આબ્નેર, શું તું જવાબ નહિ આપે?” આબ્નેરે જવાબ આપ્યો, “રાજાને હાંક મારનાર તું કોણ છે?”

દાઉદે આબ્નેરને કહ્યું, “શું તું માણસ નથી? ઇઝરાયલમાં તારા જેવો કોણ છે? તો તેં તારા માલિક રાજાની ચોકી કેમ ન કરી? તારા માલિક રાજાનો નાશ કરવા કોઈ આવ્યું હતું. તેં ખોટું કર્યું છે. આપણા પિતાના સમ, તમારા માલિક, આપણા પિતાના અભિષિક્તની ચોકી ન કરવાને લીધે તમે સર્વ મરણને લાયક છો. હવે જો—રાજાના માથા પાસેનો ભાલો તથા પાણીની કૂંજી ક્યાં છે?”

શાઉલે દાઉદનો અવાજ ઓળખ્યો: “મારા દીકરા દાઉદ, શું એ તારો અવાજ છે?” દાઉદે કહ્યું, “મારો જ અવાજ છે, મારા માલિક રાજા.”

તેણે કહ્યું, “મારા માલિક પોતાના સેવકની પાછળ કેમ પડ્યા છે? મેં શું કર્યું છે, મારા હાથમાં શું ખોટું છે? મારા માલિક રાજા પોતાના સેવકનાં વચનો સાંભળે: જો આપણા પિતાએ તમને મારી વિરુદ્ધ ઉશ્કેર્યા હોય, તો તેઓ અર્પણ સ્વીકારો; પણ જો માણસોએ એ કર્યું હોય, તો તેઓ આપણા પિતાની આગળ શાપિત થાઓ—કેમ કે આજે તેઓએ મને તેમના વારસામાંના મારા ભાગમાંથી હાંકી કાઢ્યો છે, ને કહે છે, ‘જા, બીજા દેવોની સેવા કર.’ મારું લોહી આપણા પિતાની હાજરીથી દૂર જમીન પર પડવા ન દો—જેમ કોઈ પહાડોમાં તેતરનો પીછો કરે, તેમ ઇઝરાયલનો રાજા એક ચાંચડનો શિકાર કરવા નીકળ્યો છે.”

શાઉલે કહ્યું, “મેં પાપ કર્યું છે. મારા દીકરા દાઉદ, પાછો આવ. હવે પછી હું તને કદી નુકસાન નહિ કરું, કેમ કે આજે તારી નજરમાં મારો જીવ મૂલ્યવાન ગણાયો. હું મૂર્ખ બન્યો છું ને ભારે ભૂલ કરી છે.”

દાઉદે જવાબ આપ્યો, “જુઓ, આ રાજાનો ભાલો. કોઈ જુવાન આવીને તે લઈ જાય. આપણા પિતા દરેકને તેની નેકી તથા વિશ્વાસુપણા પ્રમાણે બદલો આપે છે. આજે તેમણે તમને મારા હાથમાં સોંપ્યા, પણ મેં તેમના અભિષિક્ત પર મારો હાથ ઉઠાવવા ન ચાહ્યું. જેમ આજે મેં તમારા જીવને મૂલ્યવાન ગણ્યો, તેમ આપણા પિતા મારા જીવને મૂલ્યવાન ગણો ને મને સર્વ સંકટમાંથી છોડાવો.”

શાઉલે દાઉદને કહ્યું, “મારા દીકરા દાઉદ, તું આશીર્વાદિત છે—તું મહાન કાર્યો કરશે ને નિશ્ચે વિજય પામશે.” દાઉદ પોતાને માર્ગે ચાલ્યો ગયો; શાઉલ પોતાને ઘેર પાછો ગયો.