દાઉદ ફરી આપણા પિતાના અભિષિક્તને જતો કરે છે
બધા ઊંઘતા હોય છે ત્યારે દાઉદ રાત્રે શાઉલની છાવણીમાં ઘૂસે છે અને તેના માથા પાસેથી ભાલો લઈ લે છે. અબીશાય એક જ ઘા મારવા માગે છે; દાઉદ આપણા પિતાના અભિષિક્તને હાથ અડાડશે નહિ. તે ખીણની પેલી પારથી બૂમ પાડીને પુરાવો બતાવે છે, અને શાઉલ ફરી કબૂલે છે કે તેણે પાપ કર્યું છે.
26 1ઝીફીઓ ગિબયાહમાં શાઉલ પાસે આવ્યા: “શું દાઉદ યશીમોન સામેની હખીલાહ ટેકરીમાં સંતાઈ રહ્યો નથી?” 2શાઉલ ઇઝરાયલના ત્રણ હજાર પસંદ કરેલા માણસોને લઈને દાઉદને ત્યાં શોધવા ઝીફના અરણ્યમાં ઊતર્યો. 3શાઉલે રસ્તાની બાજુમાં, યશીમોન સામેની હખીલાહ ટેકરી પર છાવણી નાખી, જ્યારે દાઉદ અરણ્યમાં રહ્યો. દાઉદે જોયું કે શાઉલ તેની પાછળ અરણ્યમાં આવ્યો હતો, 4ત્યારે તેણે જાસૂસો મોકલ્યા અને જાણ્યું કે શાઉલ ખરેખર આવી પહોંચ્યો હતો. 5દાઉદ જ્યાં શાઉલે છાવણી નાખી હતી તે જગ્યાએ ગયો, અને જ્યાં શાઉલ તથા તેના સેનાપતિ નેરના પુત્ર આબ્નેર સૂતા હતા તે જોયું. શાઉલ છાવણીની અંદર સૂતો હતો, ને સૈનિકો તેની આસપાસ હતા. 6દાઉદે હિત્તી અહીમેલેખને તથા યોઆબના ભાઈ, સરૂયાના પુત્ર અબીશાયને પૂછ્યું, “મારી સાથે શાઉલની છાવણીમાં કોણ ઊતરશે?” અબીશાયે કહ્યું, “હું તારી સાથે ઊતરીશ.”
7દાઉદ તથા અબીશાય રાત્રે સૈનિકો પાસે આવ્યા. શાઉલ છાવણીમાં ઊંઘતો પડ્યો હતો, તેના માથા પાસે ભાલો જમીનમાં ખોસેલો હતો, ને આબ્નેર તથા સૈનિકો તેની આસપાસ હતા. 8અબીશાયે દાઉદને કહ્યું, “આજે આપણા પિતાએ તારા શત્રુને તારા હાથમાં સોંપ્યો છે. તો મને તેને એક જ ભાલાથી જમીન સાથે વીંધવા દે—બીજો ઘા મારવાની જરૂર પડશે નહિ.”
9પણ દાઉદે અબીશાયને કહ્યું, “તેનો નાશ ન કર! આપણા પિતાના અભિષિક્ત પર હાથ ઉઠાવીને કોણ નિર્દોષ રહી શકે?” 10દાઉદે કહ્યું, “આપણા પિતાના સમ, આપણા પિતા જ તેને મારશે, અથવા તેનો દિવસ આવશે ને તે મરણ પામશે, અથવા તે યુદ્ધમાં જઈને નાશ પામશે. 11આપણા પિતાના અભિષિક્ત પર મારો હાથ ઉઠાવવો—આપણા પિતાની આગળ એ મારાથી દૂર રહો. હવે તેના માથા પાસેનો ભાલો તથા પાણીની કૂંજી લઈ લે, ને આપણે જઈએ.”
12દાઉદે શાઉલના માથા પાસેથી ભાલો તથા પાણીની કૂંજી લીધાં; પછી તેઓ ચાલ્યા ગયા. કોઈએ તેમને જોયા નહિ, કોઈ જાણ્યું નહિ, ને કોઈ જાગ્યું નહિ, કારણ કે આપણા પિતા તરફથી ગાઢ નિદ્રા તેઓ સર્વ પર પડી હતી.
13પછી દાઉદ સામે પાર જઈને દૂરના ટેકરીના શિખર પર ઊભો રહ્યો, ને તેમની વચ્ચે મોટું અંતર હતું. 14તેણે સૈનિકોને તથા નેરના પુત્ર આબ્નેરને હાંક મારી: “આબ્નેર, શું તું જવાબ નહિ આપે?” આબ્નેરે જવાબ આપ્યો, “રાજાને હાંક મારનાર તું કોણ છે?”
15દાઉદે આબ્નેરને કહ્યું, “શું તું માણસ નથી? ઇઝરાયલમાં તારા જેવો કોણ છે? તો તેં તારા માલિક રાજાની ચોકી કેમ ન કરી? તારા માલિક રાજાનો નાશ કરવા કોઈ આવ્યું હતું. 16તેં ખોટું કર્યું છે. આપણા પિતાના સમ, તમારા માલિક, આપણા પિતાના અભિષિક્તની ચોકી ન કરવાને લીધે તમે સર્વ મરણને લાયક છો. હવે જો—રાજાના માથા પાસેનો ભાલો તથા પાણીની કૂંજી ક્યાં છે?”
17શાઉલે દાઉદનો અવાજ ઓળખ્યો: “મારા દીકરા દાઉદ, શું એ તારો અવાજ છે?” દાઉદે કહ્યું, “મારો જ અવાજ છે, મારા માલિક રાજા.”
18તેણે કહ્યું, “મારા માલિક પોતાના સેવકની પાછળ કેમ પડ્યા છે? મેં શું કર્યું છે, મારા હાથમાં શું ખોટું છે? 19મારા માલિક રાજા પોતાના સેવકનાં વચનો સાંભળે: જો આપણા પિતાએ તમને મારી વિરુદ્ધ ઉશ્કેર્યા હોય, તો તેઓ અર્પણ સ્વીકારો; પણ જો માણસોએ એ કર્યું હોય, તો તેઓ આપણા પિતાની આગળ શાપિત થાઓ—કેમ કે આજે તેઓએ મને તેમના વારસામાંના મારા ભાગમાંથી હાંકી કાઢ્યો છે, ને કહે છે, ‘જા, બીજા દેવોની સેવા કર.’ 20મારું લોહી આપણા પિતાની હાજરીથી દૂર જમીન પર પડવા ન દો—જેમ કોઈ પહાડોમાં તેતરનો પીછો કરે, તેમ ઇઝરાયલનો રાજા એક ચાંચડનો શિકાર કરવા નીકળ્યો છે.”
21શાઉલે કહ્યું, “મેં પાપ કર્યું છે. મારા દીકરા દાઉદ, પાછો આવ. હવે પછી હું તને કદી નુકસાન નહિ કરું, કેમ કે આજે તારી નજરમાં મારો જીવ મૂલ્યવાન ગણાયો. હું મૂર્ખ બન્યો છું ને ભારે ભૂલ કરી છે.”
22દાઉદે જવાબ આપ્યો, “જુઓ, આ રાજાનો ભાલો. કોઈ જુવાન આવીને તે લઈ જાય. 23આપણા પિતા દરેકને તેની નેકી તથા વિશ્વાસુપણા પ્રમાણે બદલો આપે છે. આજે તેમણે તમને મારા હાથમાં સોંપ્યા, પણ મેં તેમના અભિષિક્ત પર મારો હાથ ઉઠાવવા ન ચાહ્યું. 24જેમ આજે મેં તમારા જીવને મૂલ્યવાન ગણ્યો, તેમ આપણા પિતા મારા જીવને મૂલ્યવાન ગણો ને મને સર્વ સંકટમાંથી છોડાવો.”
25શાઉલે દાઉદને કહ્યું, “મારા દીકરા દાઉદ, તું આશીર્વાદિત છે—તું મહાન કાર્યો કરશે ને નિશ્ચે વિજય પામશે.” દાઉદ પોતાને માર્ગે ચાલ્યો ગયો; શાઉલ પોતાને ઘેર પાછો ગયો.