હવે છપાયેલી
પુસ્તક

દાઉદ પલિસ્તીઓમાં આશ્રય લે છે

શાઉલ આખરે પોતાને પકડી જ લેશે એવી ખાતરીથી દાઉદ ગાથના આખીશ પાસે ચાલ્યો જાય છે અને તેને સિકલાગ મળે છે. તે દક્ષિણની પ્રજાઓ પર હુમલા કરે છે, દરેક સાક્ષીને મારી નાખે છે, અને આખીશને કહે છે કે તે યહૂદા પર હુમલો કરી રહ્યો છે. આખીશ તેની વાત પૂરેપૂરી માની લે છે. અહીં કશું પ્રશંસનીય નથી, અને લખાણ તે સાફ સાફ જણાવે છે.

અધ્યાય 27.

દાઉદે મનમાં વિચાર્યું, “કોઈક દિવસ હું શાઉલના હાથે નાશ પામીશ. પલિસ્તીઓના દેશમાં તરત નાસી જવા સિવાય મારા માટે બીજું કંઈ સારું નથી. ત્યારે શાઉલ ઇઝરાયલની સરહદોમાં ક્યાંય મને શોધવાનું છોડી દેશે, અને હું તેના હાથમાંથી બચી જઈશ.” દાઉદ નીકળીને, પોતાની સાથેના છસો માણસો સહિત, ગાથના રાજા માઓખના પુત્ર આખીશ પાસે પાર ઊતર્યો. દાઉદ પોતાના માણસો સહિત, દરેક પોતપોતાના કુટુંબ સાથે, ગાથમાં આખીશ પાસે રહ્યો—દાઉદ પોતાની બે પત્નીઓ, યિઝ્રએલની અહીનોઆમ અને કાર્મેલના નાબાલની વિધવા અબીગાઈલ સાથે. જ્યારે શાઉલને ખબર પડી કે દાઉદ ગાથમાં નાસી ગયો છે, ત્યારે તેણે ફરી તેને શોધ્યો નહિ.

દાઉદે આખીશને કહ્યું, “જો તમારી મારા પર કૃપા હોય, તો રહેવા માટે દેશના કોઈ એક નગરમાં મને જગ્યા આપો. તમારો સેવક રાજધાનીમાં તમારી સાથે શા માટે રહે?” તે દિવસે આખીશે તેને સિકલાગ આપ્યું; તેથી સિકલાગ આજ સુધી યહૂદાના રાજાઓનું રહ્યું છે. દાઉદ પલિસ્તીઓના પ્રદેશમાં રહ્યો તે સમયગાળો એક વર્ષ ચાર મહિનાનો હતો.

દાઉદ અને તેના માણસો ચઢી જઈને ગશૂરીઓ, ગિર્ઝીઓ અને અમાલેકીઓ પર છાપો મારતા, કારણ, પ્રાચીન કાળથી શૂર તરફ તથા મિસર દેશ સુધી તેઓ એ ભૂમિમાં વસેલા હતા. જ્યારે જ્યારે દાઉદ એ ભૂમિ પર હુમલો કરતો, ત્યારે તે કોઈ પુરુષ કે સ્ત્રીને જીવતાં રહેવા દેતો નહિ, ઘેટાં, ઢોર, ગધેડાં, ઊંટ અને વસ્ત્રો લઈને આખીશ પાસે પાછો આવતો.

આખીશ પૂછતો, “આજે તમે ક્યાં છાપો માર્યો?” દાઉદ કહેતો, “યહૂદાના નેગેબમાં,” “યરાહમએલીઓના નેગેબમાં,” અથવા “કેનીઓના નેગેબમાં.”

દાઉદ ગાથમાં લાવવા માટે કોઈ પુરુષ કે સ્ત્રીને જીવતાં રહેવા દેતો નહિ, કેમ કે તે વિચારતો, “રખેને તેઓ આપણા વિશે કહી દે, ‘દાઉદે આમ કર્યું.’” પલિસ્તીઓના પ્રદેશમાં રહ્યો તે આખા સમય દરમિયાન તેની આ રીત હતી.

આખીશે દાઉદ પર વિશ્વાસ કર્યો, કેમ કે તે વિચારતો, “તેણે પોતાને પોતાના લોક ઇઝરાયલમાં સાવ ધિક્કારપાત્ર બનાવ્યો છે; તે સદાકાળ મારો સેવક રહેશે.”