Dawid skuil onder die Filistyne

Oortuig dat Saul hom uiteindelik sal kry, loop Dawid oor na Akis van Gat en kry Siklag. Hy val suidelike volke aan, maak elke getuie dood, en sê vir Akis dat hy Juda aangeval het. Akis glo hom volkome. Niks hiervan is bewonderenswaardig nie, en die teks vertel dit reguit.

Hoofstuk 27.

Dawid het gedink: “Eendag sal ek deur Saul se hand weggevee word. Niks is vir my beter as om dadelik na die Filistynse land te ontvlug nie. Dan sal Saul ophou om my enige plek binne Israel se grense te soek, en sal ek aan sy hand ontkom.” Dawid het vertrek en oorgegaan, hy en die 600 man by hom, na Agis, die seun van Maog, die koning van Gat. Dawid het by Agis in Gat gewoon, hy en sy manne, elkeen met sy huisgesin—Dawid met sy twee vroue, Ahinoam van Jisreël en Abigail van Karmel, die weduwee van Nabal. Toe Saul vertel word dat Dawid na Gat gevlug het, het hy nie meer na hom gesoek nie.

Dawid het vir Agis gesê: “As u my goedgesind is, gee my ’n plek in een van die plattelandse dorpe om in te woon. Waarom moet u dienaar by u in die koninklike stad woon?” Daardie dag het Agis vir hom Siklag gegee; daarom behoort Siklag tot vandag toe aan die konings van Juda. Die tydsduur wat Dawid in Filistynse gebied gewoon het, was ’n jaar en vier maande.

Dawid en sy manne het opgetrek en strooptogte teen die Gesuriete, Girsiete en Amalekiete onderneem, want hulle het van oudsher in daardie land gewoon, in die rigting van Sur en tot by die land Egipte. Wanneer Dawid die land aangeval het, het hy geen man of vrou lewend laat bly nie, en hy het die skape, beeste, donkies, kamele en klere gevat en dan na Agis teruggekeer.

Agis het dan gevra: “Waar het jy vandag ’n strooptog gehou?” Dan het Dawid gesê: “Teen die Negev van Juda,” “die Negev van die Jeragmeeliete,” of “die Negev van die Keniete.”

Dawid het geen man of vrou lewend laat bly om na Gat te bring nie, want hy het gedink: “Hulle sal dalk oor ons berig en sê: ‘Dít het Dawid gedoen.’” Dit was sy gewoonte al die tyd wat hy in Filistynse gebied gewoon het.

Agis het Dawid vertrou, want hy het gedink: “Hy het homself heeltemal afstootlik gemaak by sy volk Israel; hy sal vir altyd my dienaar wees.”