1.سموئيل 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹دائود پنهنجي دل ۾ سوچيو تہ ”هڪ ڏينهن مان ساؤل جي هٿان ختم ٿي ويندس. مون لاءِ ان کان ڀلو ڪجهه ناهي تہ جلدي فلستين جي ملڪ ڏانهن ڀڄي وڃان. پوءِ ساؤل اسرائيل جي سرحدن ۾ ڪٿي بہ مون کي ڳولڻ ڇڏي ڏيندو، ۽ مان سندس هٿان بچي ويندس.“ ²دائود اُٿي پنهنجن ڇهن سؤ ماڻهن سان گڏ نڪري، گت جي بادشاهہ معوڪ جي پٽ آڪيس ڏانهن هليو ويو. ³دائود ۽ سندس ماڻهو، هر هڪ پنهنجي گهراڻي سان گڏ، گت ۾ آڪيس وٽ رهيا. دائود پنهنجين ٻنهي زالن سان گڏ هو، يزرعيل واري اخينوعم ۽ ڪرمل واري ابيجيل سان، جيڪا نابال جي بيوه هئي. ⁴جڏهن ساؤل کي ٻڌايو ويو تہ دائود گت ڏانهن ڀڄي ويو آهي، تڏهن هن وري سندس ڳولا نہ ڪئي.

⁵دائود آڪيس کي چيو تہ ”جيڪڏهن تنهنجي نظر ۾ مون تي مهرباني آهي، تہ ملڪ جي ڪنهن ڳوٺ ۾ مون کي رهڻ لاءِ جاءِ ڏي. تنهنجو ٻانهو شاهي شهر ۾ تو سان گڏ ڇو رهي؟“ ⁶انهيءَ ڏينهن آڪيس کيس صقلاج ڏنو. تنهنڪري صقلاج اڄ تائين يهودا جي بادشاهن جو آهي. ⁷دائود فلستين جي علائقي ۾ هڪ سال ۽ چار مهينا رهيو.

⁸دائود ۽ سندس ماڻهن مٿي وڃي گشورين، گرزين ۽ عمالقين تي حملو ڪيو، ڇاڪاڻ تہ اهي قديم زماني کان شور ڏانهن ۽ مصر جي ملڪ تائين انهيءَ ملڪ ۾ رهندا آيا هئا. ⁹جڏهن بہ دائود انهيءَ ملڪ تي حملو ڪندو هو، تڏهن نہ ڪنهن مرد کي نہ عورت کي جيئرو ڇڏيندو هو، رڍون، ڍور، گڏهه، اٺ ۽ ڪپڙا کڻي پوءِ آڪيس وٽ موٽي ايندو هو.

¹⁰آڪيس پڇندو هو تہ ”اڄ تو ڪٿي حملو ڪيو؟“ تہ دائود چوندو هو تہ ”يهودا جي نجب ڏانهن“، يا ”يرحمئيلين جي نجب ڏانهن“، يا ”قينين جي نجب ڏانهن.“

¹¹دائود گت آڻڻ لاءِ نہ ڪنهن مرد کي نہ عورت کي جيئرو ڇڏيو، ڇاڪاڻ تہ هن سوچيو تہ ”متان اهي اسان بابت خبر ڏين ۽ چون تہ ’دائود هيئن ڪيو آهي.‘“ جيستائين فلستين جي علائقي ۾ رهيو، تيستائين سندس هيءَ ئي عادت رهي.

¹²آڪيس دائود تي ڀروسو ڪيو ۽ سوچيائين تہ ”هن پنهنجي قوم اسرائيل ۾ پاڻ کي بلڪل نفرت جوڳو بڻائي ڇڏيو آهي. تنهنڪري هو هميشہ منهنجو ٻانهو رهندو.“