ਦਾਊਦ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
27 1ਦਾਊਦ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਝੱਟ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਵਾਂ। ਫੇਰ ਸ਼ਾਊਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।” 2ਸੋ ਦਾਊਦ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਛੇ ਸੌ ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਗਥ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਾਓਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਕੀਸ਼ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। 3ਦਾਊਦ ਆਕੀਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਗਥ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਟੱਬਰ ਸਣੇ—ਦਾਊਦ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਯਿਜ਼ਰਏਲ ਦੀ ਅਹੀਨੋਅਮ ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਦੀ ਅਬੀਗੈਲ, ਨਾਬਾਲ ਦੀ ਵਿਧਵਾ। 4ਜਦ ਸ਼ਾਊਲ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦਾਊਦ ਗਥ ਨੂੰ ਭੱਜ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੇ ਫੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
5ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਕੀਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦੇ। ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਰਹੇ?” 6ਸੋ ਉਸ ਦਿਨ ਆਕੀਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਕਲਗ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਸਿਕਲਗ ਅੱਜ ਤੱਕ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 7ਦਾਊਦ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਾ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਸੀ।
8ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਗਸ਼ੂਰੀਆਂ, ਗਿਰਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਮਾਲੇਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ ਵੱਲ ਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ ਤੱਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। 9ਜਦ ਵੀ ਦਾਊਦ ਉਸ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਤੀਵੀਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਛੱਡਦਾ, ਭੇਡਾਂ, ਗਾਈਆਂ-ਬਲਦ, ਖੋਤੇ, ਊਠ ਅਤੇ ਬਸਤਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਫੇਰ ਆਕੀਸ਼ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ।
10ਆਕੀਸ਼ ਪੁੱਛਦਾ, “ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ?” ਦਾਊਦ ਆਖਦਾ, “ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ,” “ਯਰਹਮਏਲੀਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ,” ਜਾਂ “ਕੇਨੀਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ।”
11ਦਾਊਦ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਤੀਵੀਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਛੱਡਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਸੋਚਦਾ, “ਕਿਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਨਾ ਦੱਸ ਦੇਣ, ‘ਦਾਊਦ ਨੇ ਇੰਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।’” ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਇਹੋ ਉਸ ਦੀ ਰੀਤ ਸੀ।
12ਆਕੀਸ਼ ਨੇ ਦਾਊਦ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, “ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਘਿਣਾਉਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।”