Ο Δαβίδ βρίσκει καταφύγιο ανάμεσα στους Φιλισταίους

Πεπεισμένος ότι ο Σαούλ κάποτε θα τον πιάσει, ο Δαβίδ αυτομολεί στον Αγχούς της Γαθ και του δίνεται η Σικλάγ. Κάνει επιδρομές σε λαούς του νότου, σκοτώνει κάθε μάρτυρα και λέει στον Αγχούς ότι επιτίθεται στον Ιούδα. Ο Αγχούς τον πιστεύει απόλυτα. Τίποτα εδώ δεν είναι αξιέπαινο, και το κείμενο το αναφέρει απερίφραστα.

Κεφάλαιο 27.

Ο Δαβίδ σκέφτηκε: «Κάποια μέρα θα με αφανίσει το χέρι του Σαούλ. Τίποτα δεν είναι καλύτερο για μένα από το να ξεφύγω αμέσως στη γη των Φιλισταίων. Τότε ο Σαούλ θα πάψει να με αναζητά σ' όλα τα όρια του Ισραήλ, κι εγώ θα γλιτώσω από το χέρι του». Ο Δαβίδ ξεκίνησε και πέρασε απέναντι, αυτός και οι εξακόσιοι άντρες που ήταν μαζί του, στον Αχίς, το γιο του Μαώχ, το βασιλιά της Γαθ. Ο Δαβίδ έμεινε με τον Αχίς στη Γαθ, αυτός και οι άντρες του, ο καθένας με το σπιτικό του — ο Δαβίδ με τις δύο γυναίκες του, την Αχινοάμ από την Ιζρεέλ και την Αβιγαία από τον Κάρμηλο, τη χήρα του Νάβαλ. Όταν ανάγγειλαν στον Σαούλ ότι ο Δαβίδ είχε καταφύγει στη Γαθ, δεν τον αναζήτησε πια.

Ο Δαβίδ είπε στον Αχίς: «Αν με ευνοείς, δώσε μου έναν τόπο σε μια από τις πόλεις της υπαίθρου για να κατοικήσω. Γιατί να μένει ο δούλος σου μαζί σου στη βασιλική πόλη;» Εκείνη τη μέρα ο Αχίς τού έδωσε τη Σικλάγ· γι' αυτό η Σικλάγ ανήκει στους βασιλιάδες του Ιούδα μέχρι σήμερα. Ο χρόνος που ο Δαβίδ έμεινε στην περιοχή των Φιλισταίων ήταν ένας χρόνος και τέσσερις μήνες.

Ο Δαβίδ και οι άντρες του ανέβηκαν και έκαναν επιδρομές στους Γεσουρίτες, τους Γιρζίτες και τους Αμαληκίτες, γιατί αυτοί κατοικούσαν σ' εκείνη τη γη από τα αρχαία χρόνια, προς τη Σουρ και μέχρι τη γη της Αιγύπτου. Κάθε φορά που ο Δαβίδ χτυπούσε τη γη, δεν άφηνε ζωντανό ούτε άντρα ούτε γυναίκα, έπαιρνε τα πρόβατα, τα βόδια, τα γαϊδούρια, τις καμήλες και τα ρούχα, κι έπειτα γύριζε στον Αχίς.

Ο Αχίς ρωτούσε: «Πού κάνατε επιδρομή σήμερα;» Κι ο Δαβίδ έλεγε: «Στον Νεγκέβ του Ιούδα», «στον Νεγκέβ των Ιεραμεηλιτών» ή «στον Νεγκέβ των Κεναίων».

Ο Δαβίδ δεν άφηνε ζωντανό ούτε άντρα ούτε γυναίκα για να τους φέρει στη Γαθ, γιατί σκεφτόταν: «Μπορεί να μας καταγγείλουν και να πουν: “Αυτό έκανε ο Δαβίδ”». Αυτή ήταν η συνήθειά του σ' όλο τον καιρό που έμεινε στην περιοχή των Φιλισταίων.

Ο Αχίς εμπιστευόταν τον Δαβίδ, γιατί σκεφτόταν: «Έκανε τον εαυτό του εντελώς μισητό στον λαό του, τον Ισραήλ· θα είναι δούλος μου για πάντα».