1.سموئيل 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹زيفي ماڻهو جبعه ۾ ساؤل وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”ڇا داؤد يشيمون جي سامهون حڪيله جبل تي لڪيل ناهي؟“ ²ساؤل اُٿي، اسرائيل جي ٽن هزار چونڊيل ماڻهن کي کڻي، اتي داؤد کي ڳولڻ لاءِ زيف جي بيابان ڏانهن لهي ويو. ³ساؤل يشيمون جي سامهون حڪيله جبل تي رستي جي ڀرسان خيمو کوڙيو، ۽ داؤد بيابان ۾ رهيو. جڏهن داؤد ڏٺو تہ ساؤل سندس پٺيان بيابان ۾ آيو آهي، ⁴تڏهن جاسوس موڪليائين ۽ معلوم ڪيائين تہ ساؤل سچ پچ اچي پهتو آهي. ⁵داؤد اُٿي انهيءَ جاءِ تي آيو جتي ساؤل خيمو کوڙيو هو، ۽ ڏٺائين تہ ساؤل پنهنجي لشڪر جي سردار ابنير بن نير سان گڏ ڪٿي سمهيل آهي. ساؤل ڇانوڻيءَ جي اندر سمهيل هو ۽ لشڪر چوڌاري هوس. ⁶داؤد حتي اخيمليڪ ۽ يوآب جي ڀاءُ ابيشائي بن صروياه کان پڇيو تہ ”مون سان گڏ ساؤل جي ڇانوڻيءَ ڏانهن ڪير هلندو؟“ ابيشائي وراڻيو تہ ”آءٌ تو سان گڏ هلندس.“

⁷داؤد ۽ ابيشائي رات جو لشڪر وٽ آيا. ساؤل ڇانوڻيءَ ۾ ستل هو، سندس مٿي وٽ نيزو زمين ۾ کتل هو، ۽ ابنير ۽ لشڪر چوڌاري هئا. ⁸ابيشائي داؤد کي چيو تہ ”اڄ اسان جي پيءُ تنهنجي دشمن کي تنهنجي هٿ ۾ ڏنو آهي. تنهنڪري مون کي اجازت ڏي تہ هن کي هڪ ئي نيزي سان زمين سان لڳائي ڇڏيان، ٻيو وار ڪرڻو ئي نہ پوندو.“

⁹داؤد ابيشائي کي چيو تہ ”کيس نہ ماري! اسان جي پيءُ جي مسح ڪيل تي هٿ کڻي ڪير بيگناهه رهي سگهي ٿو؟“ ¹⁰داؤد چيو تہ ”اسان جي پيءُ جي حيات جو قسم، اسان جو پيءُ ئي کيس ماريندو، يا سندس ڏينهن ايندو ۽ مرندو، يا جنگ ۾ وڃي ناس ٿيندو. ¹¹اسان جي پيءُ جي اڳيان اها ڳالهه مون کان پري رهي تہ آءٌ اسان جي پيءُ جي مسح ڪيل تي هٿ کڻان. هاڻي سندس مٿي وٽان نيزو ۽ پاڻيءَ جو ڪوزو کڻ، ۽ هلون.“

¹²داؤد ساؤل جي مٿي وٽان نيزو ۽ پاڻيءَ جو ڪوزو کڻي ٻئي هليا ويا. انهن کي ڪنهن نہ ڏٺو، نہ ڪنهن ڄاتو، ۽ ڪو بہ نہ جاڳيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي طرفان انهن سڀني تي ڳوڙهي ننڊ اچي پئي هئي.

¹³پوءِ داؤد ٻئي پاسي وڃي پري هڪ جبل جي چوٽيءَ تي بيٺو، ۽ انهن جي وچ ۾ وڏو فاصلو هو. ¹⁴لشڪر ۽ ابنير بن نير کي سڏي چيائين تہ ”ابنير، ڇا تون جواب نہ ڏيندين؟“ ابنير وراڻيو تہ ”تون ڪير آهين جو بادشاهه کي سڏين ٿو؟“

¹⁵داؤد ابنير کي چيو تہ ”ڇا تون مرد ناهين؟ اسرائيل ۾ تو جهڙو ڪير آهي؟ تو پنهنجي مالڪ بادشاهه جي نگهباني ڇو نہ ڪئي؟ ڪو ماڻهو بادشاهه، تنهنجي مالڪ، کي ناس ڪرڻ آيو هو. ¹⁶اوهان بڇڙو ڪم ڪيو آهي. اسان جي پيءُ جي حيات جو قسم، اوهين سڀ موت جي لائق آهيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان پنهنجي مالڪ، اسان جي پيءُ جي مسح ڪيل، جي نگهباني نہ ڪئي. هاڻي ڏسو، بادشاهه جو نيزو ۽ پاڻيءَ جو ڪوزو، جيڪي سندس مٿي وٽ هئا، ڪٿي آهن؟“

¹⁷ساؤل داؤد جو آواز سڃاڻي چيو تہ ”اي منهنجا پٽ داؤد، ڇا هي تنهنجو آواز آهي؟“ داؤد وراڻيو تہ ”منهنجو آواز ئي آهي، اي منهنجا مالڪ بادشاهه.“

¹⁸چيائين تہ ”منهنجو مالڪ پنهنجي نوڪر جي پٺيان ڇو پيو آهي؟ مون ڇا ڪيو آهي، منهنجي هٿ ۾ ڪهڙي برائي آهي؟ ¹⁹هاڻي منهنجو مالڪ بادشاهه پنهنجي نوڪر جون ڳالهيون ٻڌي: جيڪڏهن اسان جي پيءُ تو کي منهنجي خلاف اڀاريو آهي تہ هو نذرانو قبول ڪري؛ پر جيڪڏهن ماڻهن اهو ڪيو آهي تہ هو سندس اڳيان لعنتي ٿين، ڇاڪاڻ تہ هنن اڄ مون کي سندس ميراث ۾ منهنجي حصي کان ڪڍي ڇڏيو آهي ۽ چون ٿا تہ ’وڃ، ٻين معبودن جي خدمت ڪر.‘ ²⁰منهنجو رت اسان جي پيءُ جي حضور کان پري زمين تي نہ ڪري. اسرائيل جو بادشاهه هڪ پسو ڳولڻ نڪتو آهي، ڄڻ ڪو جبلن ۾ تيتر جو شڪار ڪري.“

²¹ساؤل چيو تہ ”مون گناهه ڪيو آهي. اي منهنجا پٽ داؤد، موٽي اچ. آءٌ وري ڪڏهن بہ تو کي ڏک نہ ڏيندس، ڇاڪاڻ تہ اڄ منهنجي جان تنهنجي نظر ۾ قيمتي هئي. مون بيوقوفي ڪئي آهي ۽ سخت ڀل ڪئي آهي.“

²²داؤد وراڻيو تہ ”هي بادشاهه جو نيزو آهي. ڪو جوان اچي کڻي وڃي. ²³اسان جو پيءُ هر ڪنهن کي سندس سچائي ۽ وفاداريءَ جو بدلو ڏئي ٿو. اڄ تو کي منهنجي هٿ ۾ ڏنائين، پر مون سندس مسح ڪيل تي هٿ کڻڻ نہ گھريو. ²⁴جيئن مون اڄ تنهنجي جان کي قيمتي ڄاتو، تيئن اسان جو پيءُ منهنجي جان کي قيمتي سمجهي ۽ مون کي هر مصيبت کان ڇڏائي.“

²⁵ساؤل داؤد کي چيو تہ ”اي منهنجا پٽ داؤد، تون برڪت وارو آهين؛ تون وڏا ڪم ڪندين ۽ ضرور غالب ٿيندين.“ داؤد پنهنجي واٽ وٺي هليو ويو، ۽ ساؤل گھر ڏانهن موٽي ويو.