પલિસ્તીઓ યુદ્ધ માટે ભેગા થાય છે

પલિસ્તીઓ એકઠા થાય છે, અને આપણા પિતા શાઉલને સ્વપ્નથી, ઉરીમથી કે પ્રબોધકથી કોઈ ઉત્તર આપતા નથી. તેથી જે રાજાએ ભૂવાઓ પર પ્રતિબંધ મૂક્યો હતો તે વેશ બદલીને એન્દોરમાં એક ભૂવી પાસે જાય છે. શમુએલ ઉપર આવે છે, તેને કહે છે કે રાજ્ય દાઉદનું છે, અને આવતી કાલે તે અને તેના દીકરાઓ તેની સાથે હશે.

અધ્યાય 28.

તે દિવસોમાં પલિસ્તીઓએ ઇઝરાયલ સામે લડવા માટે યુદ્ધાર્થે પોતાની સેના એકઠી કરી. આખીશે દાઉદને કહ્યું, “તું સમજે છે જ કે તારે તથા તારા માણસોએ મારી સાથે સૈન્યમાં કૂચ કરવી જ પડશે.”

દાઉદે આખીશને કહ્યું, “તો તમે જાણશો કે તમારો સેવક શું કરી શકે છે.” આખીશે જવાબ આપ્યો, “ઠીક છે, હું તને જીવનભર મારો અંગરક્ષક બનાવીશ.”

શમુએલ મૃત્યુ પામ્યા હતા; આખા ઇઝરાયલે તેમનો શોક કર્યો અને તેમને તેમના નગર રામામાં દફનાવ્યા. શાઉલે ભૂવાઓને તથા જોશીઓને દેશમાંથી કાઢી મૂક્યા હતા.

પલિસ્તીઓ ભેગા થઈને આવ્યા અને શૂનેમમાં છાવણી નાખી; શાઉલે આખા ઇઝરાયલને એકઠા કર્યા અને ગિલ્બોઆમાં છાવણી નાખી. જ્યારે શાઉલે પલિસ્તીઓની સેના જોઈ, ત્યારે તે ગભરાયો અને તેનું હૃદય ખૂબ ધ્રૂજ્યું. શાઉલે આપણા પિતાને પૂછ્યું, પણ આપણા પિતાએ તેને જવાબ આપ્યો નહિ—સ્વપ્નો દ્વારા નહિ, ઉરીમ દ્વારા નહિ, પ્રબોધકો દ્વારા નહિ.

શાઉલે પોતાના સેવકોને કહ્યું, “મારે માટે કોઈ ભૂવી શોધી કાઢો, કે જેથી હું જઈને તેને પૂછી શકું.” તેઓએ કહ્યું, “એન-દોરમાં એક ભૂવી છે.”

શાઉલે વેશપલટો કર્યો, બીજાં વસ્ત્રો પહેર્યાં, બે માણસો સાથે રાત્રે તે સ્ત્રી પાસે ગયો અને કહ્યું, “મારે માટે આત્માની સલાહ લે—જેનું હું નામ કહું તેને બોલાવી લાવ.”

તે સ્ત્રીએ કહ્યું, “શાઉલે શું કર્યું તે તું જાણે છે—તેણે ભૂવાઓને તથા દૈવજ્ઞોને દેશમાંથી કાઢી મૂક્યા. તો પછી મને મારી નાખવા મારા જીવને શા માટે ફસાવે છે?”

શાઉલે આપણા પિતાના સમ ખાઈને તેને કહ્યું, “આપણા પિતાના સમ, આ બાબતે તારા પર કોઈ દોષ આવશે નહિ.”

તે સ્ત્રીએ કહ્યું, “હું તારે માટે કોને બોલાવી લાવું?” તેણે કહ્યું, “મારે માટે શમુએલને બોલાવી લાવ.”

શમુએલને જોઈને તે સ્ત્રી મોટેથી બૂમ પાડી ઊઠી અને શાઉલને કહ્યું, “તમે મને શા માટે છેતર્યો? તમે તો શાઉલ છો!”

રાજાએ કહ્યું, “ગભરાઈશ નહિ. તું શું જુએ છે?” તે સ્ત્રીએ શાઉલને કહ્યું, “હું ભૂમિમાંથી એક દૈવી સ્વરૂપને ઉપર આવતું જોઉં છું.”

તેણે પૂછ્યું, “તે કેવો દેખાય છે?” તેણે કહ્યું, “ઝભ્ભો ઓઢેલો એક વૃદ્ધ પુરુષ ઉપર આવે છે.” શાઉલ જાણી ગયો કે તે શમુએલ છે અને તેણે ઊંધા મોઢે ભૂમિ સુધી નમીને પ્રણામ કર્યો.

શમુએલે શાઉલને કહ્યું, “મને ઉપર બોલાવીને શા માટે તું મને હેરાન કરે છે?” શાઉલે કહ્યું, “હું ભારે સંકટમાં છું. પલિસ્તીઓ મારી સામે લડે છે, અને આપણા પિતાએ મારાથી મોં ફેરવી લીધું છે—પ્રબોધકો કે સ્વપ્નો દ્વારા કોઈ જવાબ મળતો નથી. તેથી શું કરવું તે જાણવા મેં તમને બોલાવ્યા છે.”

શમુએલે કહ્યું, “આપણા પિતાએ તને છોડી દીધો છે અને તારા શત્રુ બન્યા છે, ત્યારે તું મને શા માટે પૂછે છે? ^a આપણા પિતાએ મારા દ્વારા જેમ કહ્યું હતું તેમ કર્યું છે; તેમણે રાજ તારા હાથમાંથી ચીરી કાઢીને તારા પડોશી દાઉદને આપ્યું છે. કારણ કે તેં આપણા પિતાની વાણીનું પાલન કર્યું નહિ અને અમાલેક પર તેમનો ભભૂકતો કોપ અમલમાં મૂક્યો નહિ, તેથી આજે તેમણે તારી સાથે આ કર્યું છે. આપણા પિતા તને તથા ઇઝરાયલને પલિસ્તીઓના હાથમાં સોંપી દેશે; આવતીકાલે તું તથા તારા દીકરા મારી સાથે હશો, અને આપણા પિતા ઇઝરાયલની સેનાને પલિસ્તીઓના હાથમાં સોંપી દેશે.”

શમુએલના શબ્દોથી ભયભીત થઈને શાઉલ તરત જ પોતાની પૂરી લંબાઈએ ભૂમિ પર પડી ગયો. તેનામાં કંઈ બળ રહ્યું ન હતું, કારણ કે તેણે આખો દિવસ અને આખી રાત કંઈ ખોરાક ખાધો ન હતો.

તે સ્ત્રી શાઉલ પાસે આવી, તેને હેબતાઈ ગયેલો જોયો અને કહ્યું, “જુઓ, તમારી દાસીએ તમારું કહ્યું માન્યું. મેં મારો જીવ મારા હાથમાં લઈને તમે મને જે કહ્યું તે કર્યું. હવે કૃપા કરીને, તમે પણ તમારી દાસીનું સાંભળો. મને તમને રોટલીનો એક ટુકડો આપવા દો; ખાઓ, અને માર્ગ માટે બળ મેળવો.”

તેણે ના પાડી: “હું નહિ ખાઉં.” પણ તેના સેવકોએ તથા તે સ્ત્રીએ તેને આગ્રહ કર્યો, ત્યાં સુધી કે તે માની ગયો, ભૂમિ પરથી ઊઠ્યો અને પલંગ પર બેઠો. તે સ્ત્રી પાસે ઘરમાં એક પોષેલું વાછરડું હતું; તેણે ઉતાવળ કરીને તેને કાપ્યું, લોટ લઈને ગૂંદ્યો અને ખમીર વગરની રોટલી શેકી. તેણે તે શાઉલ તથા તેના સેવકોને પીરસ્યું; તેઓએ ખાધું, પછી તેઓ ઊઠીને તે જ રાત્રે ચાલ્યા ગયા.