1 சாமுவேல் 28

28 ¹அந்நாட்களில் பெலிஸ்தர் இஸ்ரவேலோடு யுத்தம் செய்வதற்காகத் தங்கள் படைகளைக் கூட்டிச் சேர்த்தார்கள். ஆகீஸ் தாவீதை நோக்கி, “நீயும் உன் மனிதரும் என்னோடேகூடச் சேனையில் புறப்பட்டுவர வேண்டும் என்பதை நீ நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கிறாய்” என்றான்.

²தாவீது ஆகீசை நோக்கி, “உம்முடைய அடியான் என்ன செய்யக்கூடும் என்பதை நீர் அறிந்துகொள்வீர்” என்றான். ஆகீஸ் மறுமொழியாக, “அப்படியானால் நான் உன்னை என் ஜீவகாலம் முழுவதும் என் காவலனாக வைத்துக்கொள்வேன்” என்றான்.

³சாமுவேல் மரித்துப்போயிருந்தான்; இஸ்ரவேலர் அனைவரும் அவனுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடி, அவனை அவனுடைய பட்டணமாகிய ராமாவிலே அடக்கம் பண்ணினார்கள். சவுல் ஆவியை வினவுகிறவர்களையும் குறிசொல்லுகிறவர்களையும் தேசத்திலிருந்து அகற்றியிருந்தான்.

⁴பெலிஸ்தர் கூடிவந்து சூனேமிலே பாளயமிறங்கினார்கள்; சவுல் இஸ்ரவேலர் அனைவரையும் கூட்டி, கில்போவாவிலே பாளயமிறங்கினான். ⁵சவுல் பெலிஸ்தருடைய சேனையைக் கண்டபோது பயந்தான், அவனுடைய இருதயம் மிகவும் நடுங்கிற்று. ⁶சவுல் எங்கள் பிதாவிடத்தில் விசாரித்தான்; ஆனாலும் எங்கள் பிதா அவனுக்குச் சொப்பனங்களினாலாவது, ஊரீமினாலாவது, தீர்க்கதரிசிகளினாலாவது பதில் சொல்லவில்லை.

⁷அப்பொழுது சவுல் தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி, “நான் போய் விசாரிக்கும்படி, ஆவியை வினவும் ஒரு ஸ்திரீயைத் தேடிப்பாருங்கள்” என்றான். அதற்கு அவர்கள், “இதோ, எந்தோரிலே அப்படிப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீ இருக்கிறாள்” என்றார்கள்.

⁸சவுல் வேஷம்மாறி வேறே வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு, இரண்டு மனிதரோடேகூட இரவிலே அந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் போய், “நீ எனக்காக ஆவியை வினவி, நான் சொல்லுகிறவரை எனக்கு எழும்பிவரப்பண்ணு” என்றான்.

⁹அதற்கு அந்த ஸ்திரீ, “இதோ, சவுல் செய்ததை நீர் அறிவீரே; அவன் ஆவியை வினவுகிறவர்களையும் குறிசொல்லுகிறவர்களையும் தேசத்திலிருந்து அகற்றிப்போட்டானே; பின்னை ஏன் என்னைக் கொல்லும்படி என் பிராணனுக்குக் கண்ணிவைக்கிறீர்?” என்றாள்.

¹⁰சவுல் அவளுக்கு எங்கள் பிதாவின் பேரில் ஆணையிட்டு, “எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், இதற்காக உனக்கு ஒரு தண்டனையும் வராது” என்றான்.

¹¹அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ, “நான் உமக்கு யாரை எழும்பிவரப்பண்ணவேண்டும்?” என்றாள். அதற்கு அவன், “சாமுவேலை எனக்கு எழும்பிவரப்பண்ணு” என்றான்.

¹²அந்த ஸ்திரீ சாமுவேலைக் கண்டபோது, மிகுந்த சத்தமிட்டு அலறி, சவுலை நோக்கி, “ஏன் என்னை வஞ்சித்தீர்? நீரே சவுல்!” என்றாள்.

¹³அப்பொழுது ராஜா அவளை நோக்கி, “பயப்படாதே; நீ காண்கிறது என்ன?” என்றான். அதற்கு அந்த ஸ்திரீ சவுலைப் பார்த்து, “பூமிக்குள்ளிருந்து ஏறிவருகிற ஒரு தெய்வீக ரூபத்தைக் காண்கிறேன்” என்றாள்.

¹⁴அவன், “அவனுடைய ரூபம் எப்படியிருக்கிறது?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவள், “ஒரு சால்வையைப் போர்த்துக்கொண்டு ஏறிவருகிற ஒரு முதிர்வயதான மனிதன்” என்றாள். அது சாமுவேல் என்று சவுல் அறிந்து, தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்துகொண்டான்.

¹⁵சாமுவேல் சவுலை நோக்கி, “நீ ஏன் என்னை எழும்பிவரப்பண்ணி என்னைக் கலைத்தாய்?” என்றான். அதற்குச் சவுல், “நான் மிகுந்த இக்கட்டில் அகப்பட்டிருக்கிறேன்; பெலிஸ்தர் எனக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணுகிறார்கள், எங்கள் பிதா என்னைவிட்டு விலகிப்போனார்; தீர்க்கதரிசிகளினாலாவது சொப்பனங்களினாலாவது எனக்குப் பதில் சொல்லுகிறதில்லை; ஆகையால் நான் செய்யவேண்டியதை அறியும்படி உம்மை அழைத்தேன்” என்றான்.

¹⁶அப்பொழுது சாமுவேல், “எங்கள் பிதா உன்னைவிட்டு விலகி, உன் பகைஞனாய் ஆனபின்பு, நீ ஏன் என்னிடத்தில் கேட்கிறாய்? ^a a v16 எங்கள் பிதா சவுலை நேசிக்காமல் நிறுத்திப்போடவில்லை; இது தம்மைக் காலமெல்லாம் மறுத்துவந்த ஒரு ராஜாவின் மேலான நியாயத்தீர்ப்பின் மொழி — பிதாவின் இருதயத்தை இழந்துபோனதன் துக்கமல்ல, ஆனால் எதிர்க்கப்பட்ட அன்பின் துக்கமே. ¹⁷எங்கள் பிதா என்னைக்கொண்டு சொன்னபடியே செய்து, ராஜ்யத்தை உன் கையிலிருந்து பிடுங்கி, உன் அயலானாகிய தாவீதுக்குக் கொடுத்தார். ¹⁸நீ எங்கள் பிதாவின் சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படியாமலும், அமலேக்கின்மேல் அவருடைய உக்கிரகோபத்தை நிறைவேற்றாமலும் போனபடியினால், எங்கள் பிதா இன்று இப்படி உனக்குச் செய்தார். ¹⁹மேலும் எங்கள் பிதா உன்னையும் இஸ்ரவேலையும் பெலிஸ்தர் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்; நாளைக்கு நீயும் உன் குமாரரும் என்னோடேகூட இருப்பீர்கள்; இஸ்ரவேலின் சேனையையும் எங்கள் பிதா பெலிஸ்தர் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்” என்றான்.

²⁰உடனே சவுல் சாமுவேலின் வார்த்தைகளினாலே மிகவும் பயந்து, நெடிதாய்த் தரையிலே விழுந்தான். அவன் அன்று பகல்முழுவதும் இரவுமுழுவதும் ஒன்றும் புசியாதிருந்ததினால் அவனுக்குப் பெலனில்லாதிருந்தது.

²¹அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ சவுலண்டையில் வந்து, அவன் மிகவும் திடுக்கிட்டிருக்கிறதைக் கண்டு, அவனை நோக்கி, “இதோ, உம்முடைய அடியாளாகிய நான் உம்முடைய சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, என் பிராணனை என் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, நீர் எனக்குச் சொன்ன வார்த்தைகளின்படி செய்தேன். ²²இப்போதும் உம்முடைய அடியாளாகிய நான் சொல்வதைக் கேளும்; நான் உமக்குக் கொஞ்சம் அப்பம் வைக்கிறேன், நீர் புசியும்; அப்பொழுது வழிநடக்கிறதற்கு உமக்குப் பெலனுண்டாகும்” என்றாள்.

²³அதற்கு அவன், “நான் புசிக்கமாட்டேன்” என்று மறுத்தான். ஆனாலும் அவன் ஊழியக்காரரும் அந்த ஸ்திரீயும் அவனை வருந்திக் கேட்டதினால், அவன் அவர்கள் சொல்லைக் கேட்டு, தரையிலிருந்து எழுந்து கட்டிலின்மேல் உட்கார்ந்தான். ²⁴அந்த ஸ்திரீயின் வீட்டிலே ஒரு கொழுத்த கன்று இருந்தது; அவள் தீவிரமாய்ப் போய் அதை அடித்து, மாவை எடுத்துப் பிசைந்து, புளிப்பில்லாத அப்பங்களைச் சுட்டு, ²⁵அவைகளைச் சவுலுக்கும் அவன் ஊழியக்காரருக்கும் முன்பாக வைத்தாள்; அவர்கள் புசித்து, எழுந்து, அன்று இராத்திரியிலேயே போய்விட்டார்கள்.