1 Samuel 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹Dina mangsa harita urang Pelisti ngumpulkeun baladna rek perang, rek merangan Israil. Ceuk Akis ka Daud, “Tangtu maneh ngarti, yen maneh jeung anak buah maneh kudu milu jeung kami dina pasukan.”

²Walon Daud ka Akis, “Supados Juragan uninga naon anu kapidamel ku abdi.” Walon Akis, “Hade, maneh ku kami rek dijadikeun pangawal pribadi saumur hirup.”

³Samuel geus maot; sakabeh urang Israil nguruskeun layonna sarta ngurebkeun di Rama, kotana. Saul geus ngusir para tukang tenung jeung tukang ramal ti sakuliah nagri.

⁴Urang Pelisti ngariung, daratang, tuluy masanggrahan di Sunem; Saul ngumpulkeun sakabeh urang Israil tuluy masanggrahan di Gilboa. ⁵Waktu Saul nenjo pasukan Pelisti, manehna sieun, jeung haténa ngagidir kacida. ⁶Saul naroskeun ka Rama urang, tapi Rama urang teu ngawaler—henteu ku impian, henteu ku Urim, henteu ku para nabi.

⁷Ceuk Saul ka para abdina, “Teangan kami tukang tenung awewe, supaya kami bisa indit nanya ka manehna.” Tembalna, “Aya hiji di Endor.”

⁸Saul nyamur, make papakean sejen, indit jeung dua urang nepi ka awewe tea peuting-peuting, tuluy ngomong, “Tanyakeun ka roh pikeun kami—datangkeun saha anu disebut ku kami.”

⁹Ceuk awewe tea, “Anjeun apal naon anu dipigawe ku Saul—ngabasmi para tukang tenung jeung tukang arwah ti nagri. Naha rek ngajiret nyawa kuring sangkan tiwas?”

¹⁰Saul sumpah ka manehna demi Rama urang, “Demi Rama urang anu jumeneng, moal aya kasalahan anu bakal tumiba ka anjeun ku karana ieu.”

¹¹Ceuk awewe tea, “Saha anu kudu didatangkeun pikeun anjeun?” Tembalna, “Datangkeun Samuel pikeun kami.”

¹²Barang nenjo Samuel, awewe tea ngocéak tarik tuluy ngomong ka Saul, “Naha anjeun ngabobodo kuring? Anjeun teh Saul!”

¹³Ceuk raja, “Ulah sieun. Naon anu katenjo ku anjeun?” Ceuk awewe tea ka Saul, “Kuring nenjo hiji mahluk gaib muncul tina jero taneuh.”

¹⁴Pokna, “Kumaha rupana?” Tembalna, “Aya aki-aki muncul, dibungkus ku jubah.” Saul nyaho yen eta téh Samuel, tuluy tungkul nyuuh kana taneuh bari sujud.

¹⁵Saur Samuel ka Saul, “Ku naon maneh ngaganggu kami bari ngadatangkeun kami?” Walon Saul, “Abdi keur sangsara pisan. Urang Pelisti merangan abdi, sarta Rama urang geus ngaliwat ti abdi—teu aya waler ku para nabi atawa ku impian. Nu matak abdi nyaur anjeun, hayang nyaho kudu kumaha.”

¹⁶Saur Samuel, “Ku naon nanya ka kami, sabot Rama urang geus ninggalkeun maneh sarta jadi musuh maneh? ^a a v16 Rama urang henteu eureun mikaasih ka Saul; ieu teh basa pangadilan ka hiji raja anu geus lila nampik ka Mantenna—kasedih asih anu ditolak, lain leungitna manah Rama. ¹⁷Rama urang geus ngalampahkeun sakumaha anu didawuhkeun ku Mantenna ngaliwatan kami, nyentak Karajaan tina leungeun maneh sarta mikeunkeun ka tatangga maneh, nya eta ka Daud. ¹⁸Ku sabab maneh teu nurut kana dawuh Rama urang sarta teu ngalaksanakeun bebendu-Na anu ngagedur ka Amalek, nya ayeuna Mantenna midamel kieu ka maneh. ¹⁹Rama urang bakal masrahkeun maneh jeung urang Israil ka urang Pelisti; isukan maneh jeung anak-anak maneh bakal ngahiji jeung kami, sarta Rama urang bakal masrahkeun pasukan Israil ka urang Pelisti.”

²⁰Harita keneh Saul ngajungkel ngedeng ngalumbuk kana taneuh, sieun ku ucapan Samuel. Manehna teu boga tanaga, da sapoe sapeuting teu dahar nanaon.

²¹Awewe tea nyampeurkeun Saul, nenjo yen Saul kacida reuwasna, tuluy ngomong, “Tingal, abdi parantos nurut ka anjeun. Abdi geus ngadu nyawa sarta nedunan naon anu diomongkeun ku anjeun. ²²Ayeuna mugi anjeun oge kersa ngadangukeun abdi. Widian abdi nyadiakeun sapotong roti; tuang, supaya aya tanaga pikeun di jalan.”

²³Saul teu kersa: “Kami moal dahar.” Tapi para abdina jeung awewe tea maksa nepi ka Saul luluh, tuluy cengkat tina taneuh sarta diuk dina ranjang. ²⁴Awewe tea boga anak sapi anu lintuh di imah, buru-buru meuncit, nyokot tipung, ngulinkeun adonan, tuluy nyieun roti teu make ragi. ²⁵Terus disuguhkeun ka Saul jeung para abdina; tuluy dalahar, geus kitu carengkat tuluy arindit peuting eta keneh.