ഫെലിസ്ത്യർ യുദ്ധത്തിന് ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നു

ഫെലിസ്ത്യർ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു; നമ്മുടെ പിതാവ് ശൗലിനു സ്വപ്നംകൊണ്ടോ ഊറീംകൊണ്ടോ പ്രവാചകനെക്കൊണ്ടോ ഉത്തരം അരുളുന്നില്ല. അങ്ങനെ വെളിച്ചപ്പാടത്തികളെ നിരോധിച്ച രാജാവ് വേഷം മാറി ഏൻ-ദോരിലുള്ള ഒരുത്തിയുടെ അടുക്കൽ പോകുന്നു. ശമൂവേൽ കയറിവന്നു, രാജത്വം ദാവീദിന്റേതാണ് എന്നും നാളെ അവനും അവന്റെ പുത്രന്മാരും തന്നോടുകൂടെ ആയിരിക്കും എന്നും അവനോടു പറയുന്നു.

അധ്യായം 28.

ആ നാളുകളിൽ ഫെലിസ്ത്യർ ഇസ്രായേലിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ തങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. ആഖീശ് ദാവീദിനോട്, “നീയും നിന്റെ ആളുകളും എന്നോടുകൂടെ സൈന്യത്തിൽ പുറപ്പെടേണം എന്നു നിനക്കു തീർച്ചയായും അറിയാമല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു.

ദാവീദ് ആഖീശിനോട്, “അടിയന് എന്തു ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമെന്ന് അപ്പോൾ അങ്ങ് അറിയും” എന്നു പറഞ്ഞു. ആഖീശ്, “ശരി, ഞാൻ നിന്നെ ആജീവനാന്തം എന്റെ അംഗരക്ഷകനാക്കും” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ശമുവേൽ മരിച്ചിരുന്നു; ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പട്ടണമായ രാമായിൽ അദ്ദേഹത്തെ അടക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ശൗൽ വെളിച്ചപ്പാടന്മാരെയും ലക്ഷണവാദികളെയും ദേശത്തുനിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

ഫെലിസ്ത്യർ ഒരുമിച്ചുകൂടി വന്ന് ശൂനേമിൽ പാളയമിറങ്ങി; ശൗൽ ഇസ്രായേൽ മുഴുവനെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി ഗിൽബോവയിൽ പാളയമിറങ്ങി. ഫെലിസ്ത്യരുടെ സൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ശൗൽ ഭയപ്പെട്ടു, അവന്റെ ഹൃദയം ഏറ്റവും നടുങ്ങി. ശൗൽ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു ചോദിച്ചു, എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവന് സ്വപ്നങ്ങളാലോ ഊറീമിനാലോ പ്രവാചകന്മാരാലോ ഉത്തരം നൽകിയില്ല.

ശൗൽ തന്റെ ദാസന്മാരോട്, “ഞാൻ ചെന്നു ചോദിക്കേണ്ടതിന് വെളിച്ചപ്പാടായ ഒരു സ്ത്രീയെ എനിക്കുവേണ്ടി അന്വേഷിച്ചുകണ്ടെത്തുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ, “ഏൻ-ദോരിൽ ഒരുവൾ ഉണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു.

ശൗൽ വേഷം മാറി മറ്റു വസ്ത്രം ധരിച്ച് രണ്ടു പുരുഷന്മാരുമായി രാത്രിയിൽ ആ സ്ത്രീയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “എനിക്കുവേണ്ടി ഒരു ആത്മാവിനോടു ചോദിക്കുക—ഞാൻ പേരു പറയുന്നവനെ വരുത്തിത്തരിക” എന്നു പറഞ്ഞു.

ആ സ്ത്രീ, “ശൗൽ ചെയ്തത്—വെളിച്ചപ്പാടന്മാരെയും ലക്ഷണവാദികളെയും ദേശത്തുനിന്നു ഛേദിച്ചുകളഞ്ഞത്—നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ. എന്നെ കൊല്ലുവാൻ നീ എന്റെ ജീവനു കെണിവയ്ക്കുന്നതെന്തിന്?” എന്നു പറഞ്ഞു.

ശൗൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ അവളോടു സത്യംചെയ്തു, “നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനാണ, ഇക്കാര്യത്തിൽ നിനക്കു യാതൊരു കുറ്റവും വന്നുഭവിക്കുകയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

ആ സ്ത്രീ, “ഞാൻ ആരെ നിനക്കുവേണ്ടി വരുത്തണം?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവൻ, “ശമുവേലിനെ എനിക്കുവേണ്ടി വരുത്തുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

ശമുവേലിനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ച് ശൗലിനോട്, “നീ എന്നെ എന്തിനു ചതിച്ചു? നീ ശൗൽ തന്നെ!” എന്നു പറഞ്ഞു.

രാജാവ്, “ഭയപ്പെടേണ്ട. നീ എന്തു കാണുന്നു?” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സ്ത്രീ ശൗലിനോട്, “ഭൂമിയിൽനിന്നു ഒരു ദിവ്യരൂപം ഉയർന്നുവരുന്നതു ഞാൻ കാണുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

അവൻ, “അവന്റെ രൂപം എങ്ങനെയുള്ളത്?” എന്നു ചോദിച്ചു. “ഒരു വൃദ്ധൻ ഉയർന്നുവരുന്നു, അങ്കി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അതു ശമുവേൽ ആണെന്നു ശൗൽ അറിഞ്ഞ് സാഷ്ടാംഗം വീണു നമസ്കരിച്ചു.

ശമുവേൽ ശൗലിനോട്, “എന്നെ വരുത്തി ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതെന്തിന്?” എന്നു പറഞ്ഞു. ശൗൽ, “ഞാൻ വലിയ കഷ്ടത്തിലാണ്. ഫെലിസ്ത്യർ എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ വിട്ടകന്നിരിക്കുന്നു—പ്രവാചകന്മാരാലോ സ്വപ്നങ്ങളാലോ ഉത്തരമില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയേണ്ടതിന് ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചു” എന്നു പറഞ്ഞു.

ശമുവേൽ, “നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നെ വിട്ടുപോയി നിന്റെ ശത്രുവായിത്തീർന്നിരിക്കെ, നീ എന്നോടു ചോദിക്കുന്നതെന്തിന്? ^a നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; രാജത്വം നിന്റെ കൈയിൽനിന്നു പറിച്ചെടുത്ത് നിന്റെ അയൽക്കാരനായ ദാവീദിനു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. നീ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വാക്കു അനുസരിക്കുകയോ അമാലേക്കിനോടുള്ള അവിടുത്തെ ജ്വലിക്കുന്ന കോപം നടപ്പാക്കുകയോ ചെയ്യാഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അവിടുന്ന് ഇന്ന് നിന്നോട് ഇതു ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നെയും ഇസ്രായേലിനെയും ഫെലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും; നാളെ നീയും നിന്റെ പുത്രന്മാരും എന്നോടുകൂടെ ആയിരിക്കും, നമ്മുടെ പിതാവ് ഇസ്രായേലിന്റെ സൈന്യത്തെയും ഫെലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും.”

ശമുവേലിന്റെ വാക്കുകളാൽ ഭയവിഹ്വലനായി ശൗൽ ഉടനെ നിലത്തു നെടുനീളത്തിൽ വീണു. അന്നു രാവും പകലും ഒന്നും ഭക്ഷിക്കാഞ്ഞതിനാൽ അവനു ശക്തിയില്ലായിരുന്നു.

ആ സ്ത്രീ ശൗലിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവന്റെ പരിഭ്രമം കണ്ട്, “ഇതാ, അങ്ങയുടെ ദാസി അങ്ങയെ അനുസരിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ ജീവനെ കൈയിലെടുത്ത് അങ്ങ് എന്നോടു പറഞ്ഞതു ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ദയവായി, അങ്ങും അങ്ങയുടെ ദാസിയുടെ വാക്കു കേൾക്കേണമേ. ഞാൻ അങ്ങേക്ക് ഒരു കഷണം അപ്പം തരട്ടെ; അതു ഭക്ഷിച്ച് വഴിക്കുള്ള ശക്തി നേടിയാലും.”

അവൻ വിസമ്മതിച്ചു: “ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുകയില്ല.” എന്നാൽ അവന്റെ ദാസന്മാരും ആ സ്ത്രീയും അവനോടു നിർബന്ധിച്ചു; ഒടുവിൽ അവൻ വഴങ്ങി നിലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിന്മേൽ ഇരുന്നു. ആ സ്ത്രീക്കു വീട്ടിൽ ഒരു കൊഴുത്ത കിടാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൾ വേഗം അതിനെ അറുത്ത് മാവ് എടുത്തു കുഴച്ച് പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം ചുട്ടു. അവൾ അതു ശൗലിന്റെയും അവന്റെ ദാസന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ വിളമ്പി; അവർ ഭക്ഷിച്ച് ആ രാത്രിയിൽത്തന്നെ എഴുന്നേറ്റു പോയി.