1 Samuel 28

28 ¹O günlerde Filistliler İsrail'e karşı savaşmak için ordularını topladılar. Akiş Davut'a, «Elbette biliyorsun ki sen ve adamların ordumla birlikte savaşa çıkacaksınız» dedi.

²Davut Akiş'e, «Kulunun neler yapabileceğini o zaman göreceksin» dedi. Akiş, «Çok güzel, seni ömür boyu koruyucum yapacağım» diye yanıtladı.

³Samuel ölmüştü; bütün İsrail onun için yas tutmuş ve onu kendi kenti olan Rama'da gömmüştü. Saul cinci ve falcıları ülkeden çıkarmıştı.

⁴Filistliler toplanıp geldiler ve Şunem'de ordugah kurdular; Saul da bütün İsrail'i toplayıp Gilboa'da ordugah kurdu. ⁵Saul Filist ordusunu görünce korktu, yüreği büyük bir dehşetle titredi. ⁶Saul Babamız'a danıştı, ama Babamız ona yanıt vermedi—ne düşlerle, ne Urim'le, ne de peygamberlerle.

⁷Saul görevlilerine, «Bana bir cinci kadın bulun da gidip ona danışayım» dedi. Onlar, «Eyn-Dor'da bir cinci kadın var» dediler.

⁸Saul kılık değiştirip başka giysiler giydi ve iki adamıyla birlikte gece kadına gitti. «Benim için bir ruha danış; sana söyleyeceğim kişiyi çağır» dedi.

⁹Kadın, «Saul'un ne yaptığını biliyorsun—cincilerle ruh çağıranları ülkeden yok etti. Beni öldürtmek için neden canıma tuzak kuruyorsun?» dedi.

¹⁰Saul Babamız'ın adıyla ona ant içti: «Babamız'ın varlığı hakkı için, bu iş yüzünden sana hiçbir suç dokunmayacak.»

¹¹Kadın, «Sana kimi çağırayım?» dedi. Saul, «Bana Samuel'i çağır» dedi.

¹²Kadın Samuel'i görünce yüksek sesle bağırdı ve Saul'a, «Beni neden aldattın? Sen Saul'sun!» dedi.

¹³Kral, «Korkma. Ne görüyorsun?» dedi. Kadın Saul'a, «Yerden yükselen tanrısal bir varlık görüyorum» dedi.

¹⁴Saul, «Neye benziyor?» diye sordu. Kadın, «Cüppeye sarınmış, yükselen yaşlı bir adam» dedi. Saul onun Samuel olduğunu anladı ve yüzüstü yere kapanarak eğildi.

¹⁵Samuel Saul'a, «Beni çağırıp neden rahatsız ettin?» dedi. Saul, «Büyük sıkıntı içindeyim. Filistliler bana karşı savaşıyor ve Babamız benden yüz çevirdi—ne peygamberlerle ne de düşlerle yanıt veriyor. Bu yüzden ne yapmam gerektiğini bilmek için seni çağırdım» dedi.

¹⁶Samuel, «Babamız seni bırakıp düşmanın olmuşken, neden bana danışıyorsun?» dedi. ^a a v16 Babamız Saul'u sevmekten vazgeçmemişti; bu, kendisini uzun süre reddeden bir krala yönelik yargı dilidir—Baba'nın yüreğinin yitirilmesi değil, karşı çıkılan sevginin kederidir. ¹⁷Babamız benim aracılığımla söylediğini yaptı: Krallığı elinden çekip aldı ve komşuna, Davut'a verdi. ¹⁸Babamız'ın sesine kulak vermediğin ve O'nun Amalek'e karşı yakıcı öfkesini uygulamadığın için, bugün sana bunu yaptı. ¹⁹Babamız seni de İsrail'i de Filistliler'in eline teslim edecek; yarın sen ve oğulların yanıma geleceksiniz, Babamız İsrail ordusunu da Filistliler'in eline teslim edecek.

²⁰Saul, Samuel'in sözlerinden dehşete kapılarak hemen boylu boyunca yere düştü. Bütün gün ve gece hiçbir şey yemediği için gücü kalmamıştı.

²¹Kadın Saul'a yaklaştı, onun dehşete kapıldığını gördü ve, «Bak, kulun sözünü dinledi. Canımı hiçe sayarak bana söylediğini yaptım» dedi. ²²Şimdi lütfen sen de kulunun sözüne kulak ver. Sana bir parça ekmek vereyim; ye de yola çıkacak gücü topla.»

²³Saul, «Yemem» diyerek reddetti. Ama görevlileriyle kadın ısrar edince sonunda kabul etti, yerden kalkıp yatağa oturdu. ²⁴Kadının evinde besili bir dana vardı; hemen onu kesti, un alıp yoğurdu ve mayasız ekmek pişirdi. ²⁵Yemeği Saul'un ve görevlilerinin önüne koydu; yediler, sonra kalkıp o gece gittiler.