Filistiyawa Suka Taru Domin Yaƙi

Filistiyawa suka tattaru, Ubanmu kuma bai amsa wa Shawulu ta mafarki, ko Urim, ko annabi ba. Don haka sarkin da ya hana masu duba matattu ya ɓad da kamanninsa ya tafi wurin wata a Endor. Sama'ila ya fito, ya gaya masa cewa mulkin na Dawuda ne, kuma gobe shi da 'ya'yansa za su kasance tare da shi.

Babi na 28.

A waɗancan kwanaki sai Filistiyawa suka tattara sojojinsu domin yaƙi, su yaƙi Isra'ila. Akish ya ce wa Dawuda, “Lalle ka fahimta cewa dole kai da mutanenka ku fita tare da ni cikin sojoji.”

Dawuda ya ce wa Akish, “To za ka san abin da bawanka zai iya yi.” Akish ya amsa ya ce, “To da kyau, zan maishe ka mai tsaron jikina na dukan rayuwa.”

Samuwila ya riga ya mutu; dukan Isra'ila suka yi makokinsa, suka binne shi a Rama, garinsa. Shawulu kuwa ya kori masu bokanci da masu duba daga ƙasar.

Filistiyawa suka taru, suka zo, suka kafa sansani a Shunem; Shawulu kuma ya tara dukan Isra'ila, suka kafa sansani a Gilbowa. Da Shawulu ya ga sojojin Filistiyawa, sai ya ji tsoro, zuciyarsa kuma ta yi rawar jiki ƙwarai. Shawulu ya tambayi Ubanmu, amma Ubanmu bai amsa masa ba—ko ta wurin mafarkai, ko ta wurin Urim, ko ta wurin annabawa.

Shawulu ya ce wa barorinsa, “Ku nemo mini wata mace mai bokanci, domin in je in tambaye ta.” Suka ce, “Ga ɗaya a Endor.”

Shawulu ya ɓad da kamanninsa, ya sa waɗansu tufafi, ya tafi da mutane biyu wurin macen da dare, ya ce, “Ki yi mini bokanci ta wurin ruhu—ki tā da mini wanda zan ambata.”

Macen ta ce, “Ka san abin da Shawulu ya yi—ya kawar da masu bokanci da masu duba daga ƙasar. Don me kake kafa wa raina tarko don a kashe ni?”

Shawulu ya rantse mata da sunan Ubanmu, ya ce, “Muddin Ubanmu yana a raye, babu wani laifi da zai same ki a kan wannan.”

Macen ta ce, “Wa zan tā da maka?” Ya ce, “Ki tā da mini Samuwila.”

Da macen ta ga Samuwila, sai ta yi kuka da babbar murya, ta ce wa Shawulu, “Don me ka ruɗe ni? Kai ne Shawulu!”

Sarkin ya ce, “Kada ki ji tsoro. Me kike gani?” Macen ta ce wa Shawulu, “Ina ganin wani kamannin allah yana fitowa daga ƙasa.”

Ya tambaya, “Yaya kamanninsa yake?” Ta ce, “Wani tsoho yana hawowa, saye da alkyabba.” Shawulu ya gane cewa Samuwila ne, sai ya sunkuyar da kansa har ƙasa, ya rusuna.

Samuwila ya ce wa Shawulu, “Don me ka dame ni, ka tā da ni?” Shawulu ya ce, “Ina cikin matsananciyar wahala. Filistiyawa suna yaƙe ni, Ubanmu kuma ya juya mini baya—babu amsa ta wurin annabawa ko mafarkai. Saboda haka na kira ka, domin in san abin da zan yi.”

Samuwila ya ce, “Don me kake tambayata, tun da Ubanmu ya rabu da kai, ya zama maƙiyinka? ^a Ubanmu ya aikata kamar yadda ya faɗa ta wurina, ya yage mulki daga hannunka, ya ba maƙwabcinka, wato Dawuda. Domin ba ka yi biyayya ga muryar Ubanmu ba, ba ka kuma zartar da fushinsa mai zafi a kan Amalek ba, saboda haka ya yi maka wannan a yau. Ubanmu zai ba da kai da Isra'ila ga Filistiyawa; gobe kai da 'ya'yanka maza za ku kasance tare da ni, Ubanmu kuma zai ba da sojojin Isra'ila ga Filistiyawa.”

Nan da nan Shawulu ya fāɗi tsawon jikinsa a ƙasa, tsoro ya kama shi saboda maganar Samuwila. Ba shi da ƙarfi, domin bai ci abinci ba dukan yini da dare.

Macen ta zo wurin Shawulu, ta ga yadda ya firgita, sai ta ce, “Duba, ni baiwarka na yi maka biyayya. Na sa raina cikin hannuna, na yi abin da ka faɗa mini. Yanzu fa, ina roƙonka, kai ma, ka saurare ni, ni baiwarka. Bari in ba ka ɗan gurasa; ka ci, ka sami ƙarfi domin tafiya.”

Ya ƙi, ya ce, “Ba zan ci ba.” Amma barorinsa da macen suka matsa masa har ya yarda, ya tashi daga ƙasa, ya zauna a kan gado. Macen tana da ɗan maraƙi ƙosasshe a gida, ta yi sauri, ta yanka shi, ta ɗauki gari, ta kwaɓa, ta toya gurasa marar yisti. Ta kawo wa Shawulu da barorinsa; suka ci, sa'an nan suka tashi, suka tafi a daren nan.