Wong Filisti Padha Nglumpuk Arep Perang
Wong Filisti nglumpuk, lan Rama kita ora mangsuli Saul liwat impèn, liwat Urim, utawa liwat nabi. Mula ratu sing nglarang para dhukun lunga nyamar marang dhukun ing Endor. Samuel munggah, ngandhani dhèwèké yèn karajan iku duwèké Dawud, lan sésuk dhèwèké lan anak-anaké bakal ana karo Samuel.
28 1Ing waktu iku wong Filisti padha nglumpukake wadya-balane kanggo perang, arep nglawan Israel. Prabu Akhis ngandika marang Dawud: “Mesthine kowe wis ngreti, yen kowe lan para wongmu kudu padha mangkat perang bebarengan karo aku ana ing wadya-bala.”
2Dawud matur marang Prabu Akhis: “Supados panjenengan pirsa menapa ingkang saged katindakaken dening abdi panjenengan punika.” Wangsulane Prabu Akhis: “Iya becik banget, kowe bakal dakdadekake pengawal pribadiku ing salawas-lawase.”
3Nabi Samuel wis seda; wong Israel kabeh padha nangisi lan ngubur panjenengane ing Ramah, kuthane dhewe. Prabu Saul wis nyingkirake para dhukun lan para juru tenung saka ing nagara iku.
4Wong Filisti padha nglumpuk, teka lan masang kemah ana ing Sunem; dene Prabu Saul nglumpukake wong Israel kabeh, banjur masang kemah ana ing Gilboa. 5Bareng Prabu Saul ndeleng wadya-balane wong Filisti, panjenengane wedi, sarta atine gumeter banget. 6Prabu Saul nyuwun pirsa marang Rama kita, nanging Rama kita ora paring wangsulan marang panjenengane—ora lantaran impen, ora lantaran Urim, ora lantaran para nabi.
7Prabu Saul ngandika marang para abdine: “Golekna aku wong wadon kang dadi dhukun, supaya aku bisa lunga takon marang dheweke.” Ature para abdi: “Wonten satunggal ing Endor.”
8Prabu Saul banjur nyamur, nganggo sandhangan liya, lunga karo wong loro marani wong wadon mau ing wayah bengi, sarta ngandika: “Cobanen nenung kanggo aku lantaran roh—unggahna wong kang jenenge bakal daksebut marang kowe.”
9Ature wong wadon mau: “Panjenengan rak sampun mangretos menapa ingkang sampun katindakaken dening Prabu Saul—nyirnakaken para dhukun lan para juru arwah saking nagari punika. Punapaa panjenengan masang kala tumrap nyawa kawula, supados kawula pejah?”
10Prabu Saul banjur sumpah marang wong wadon mau demi Rama kita, pangandikane: “Demi Rama kita kang gesang, ora bakal ana kaluputan kang tumiba marang kowe awit saka prakara iki.”
11Unjuke wong wadon mau: “Sinten ingkang kedah kawula unggahaken kangge panjenengan?” Wangsulane Prabu Saul: “Unggahna Nabi Samuel kanggo aku.”
12Bareng ndeleng Nabi Samuel, wong wadon mau njerit banter, sarta matur marang Prabu Saul: “Kenging punapa panjenengan ngapusi kawula? Panjenengan punika Prabu Saul!”
13Pangandikane Sang Prabu: “Aja wedi. Apa kang kokdeleng?” Ature wong wadon mau marang Prabu Saul: “Kawula ningali satunggaling dewa minggah saking bumi.”
14Pandangune: “Kaya apa rupane?” Unjuke wong wadon mau: “Wonten tiyang sepuh minggah, ngrasuk jubah.” Prabu Saul banjur mangerti yen iku Nabi Samuel, nuli tumungkul nyembah konjem ing bumi.
15Pangandikane Nabi Samuel marang Prabu Saul: “Yagene kowe ngganggu aku, nganti kowe ngunggahake aku?” Wangsulane Prabu Saul: “Kawula ngalami karupekan ingkang ageng. Tiyang Filisti sami merangi kawula, mangka Rama kita sampun nilar kawula—boten paring wangsulan, boten lantaran para nabi, boten lantaran impen. Pramila kawula nimbali panjenengan, supados kawula mangretos menapa ingkang kedah kawula tindakaken.”
16Pangandikane Nabi Samuel: “Yagene kowe takon marang aku, mangka Rama kita wis nilar kowe lan wis dadi mungsuhmu? a a v16 Rama kita ora leren anggone ngasihi Prabu Saul; iki basa pangadilan tumrap sawijining raja kang wis suwe nampik Panjenengane—yaiku sedhihe katresnan kang ditampik, dudu ilange panggalihe Sang Rama. 17Rama kita wis nindakake apa kang wis dipangandikakake lantaran aku, yaiku nyuwek kraton saka tanganmu lan maringake marang pepadhamu, yaiku marang Dawud. 18Amarga kowe ora ngestokake pangandikane Rama kita, lan ora nindakake bebendune kang mulad-mulad marang wong Amalek, mulane Panjenengane saiki nindakake prakara iki marang kowe. 19Rama kita bakal masrahake kowe lan Israel marang tangane wong Filisti; sesuk kowe lan anak-anakmu bakal nunggal karo aku, sarta Rama kita bakal masrahake wadya-balane Israel marang tangane wong Filisti.”
20Sanalika iku uga Prabu Saul tiba sakojur ngglimpang ing bumi, awit saka wedine marang pangandikane Nabi Samuel. Panjenengane wis ora kuwat, amarga ora mangan apa-apa sadina sawengi.
21Wong wadon mau banjur nyedhaki Prabu Saul, sarta weruh yen panjenengane kaget banget, nuli matur: “Lah, abdi panjenengan punika sampun ngestokaken dhawuh panjenengan. Nyawa kawula sampun kawula cepengi wonten ing tangan kawula, lan kawula sampun nindakaken menapa ingkang panjenengan dhawuhaken dhateng kawula. 22Milanipun sapunika, mangga panjenengan ugi miyarsakna atur kawula, abdi panjenengan punika. Kawula badhe nyaosi panjenengan roti sateker; mugi karsaa dhahar, supados angsal kakiyatan kangge wonten ing margi.”
23Nanging panjenengane ora gelem, pangandikane: “Aku ora arep mangan.” Ewasemono para abdine lan wong wadon mau meksa panjenengane, nganti wekasane panjenengane nuruti, banjur tangi saka ing bumi lan lungguh ing paturon. 24Wong wadon mau duwe pedhet lemu ana ing omah, banjur gage-gage dibeleh, nuli njupuk glepung, diulet, lan diolah dadi roti tanpa ragi. 25Banjur disuguhake marang Prabu Saul lan para abdine; wong-wong mau padha mangan, nuli padha tangi lan mangkat ing bengi iku uga.