Rama kita Nuntun Dawud Metu saka Paprangan
Para panggedhéné Filisti ora gelem mangkat perang karo Dawud ing buriné, curiga yèn dhèwèké bakal mbalik nyerang ing tengah perang kanggo ngrebut manèh sih-kadarmané bendarané biyèn. Akhis, sing pracaya marang dhèwèké babar pisan, ngongkon dhèwèké mulih karo njaluk ngapura. Dawud mbantah, lan Rama kita njaga dhèwèké supaya ora perang nglawan Israèl.
29 1Nalika iku wong Filisti padha nglumpukake sakabehing wadyabalane ing Afek, dene wong Israel padha makemah ing sacedhake sumber banyu ing Yizreel. 2Bareng para panggedhene wong Filisti padha baris metu, cacahe atusan lan ewon, Dawud lan para wonge mlaku ing buri bebarengan karo Akhis.
3Para panggedhene wadyabala Filisti padha takon: “Wong-wong Ibrani iki padha ngapa ana ing kene?” Wangsulane Akhis marang wong-wong mau: “Iki Dawud, abdine Saul raja Israel. Dheweke wis melu aku pirang-pirang dina iki — ora, pirang-pirang taun — lan wiwit dina dheweke mbalik marang aku nganti saiki, aku ora nemu kaluputan apa-apa ana ing dheweke.”
4Nanging para panggedhene wadyabala Filisti padha nepsu marang dheweke lan padha ngucap: “Konen wong iki mulih menyang panggonan kang kokwenehake marang dheweke. Dheweke ora kena melu perang karo kita, supaya aja nganti mbalela marang kita sajrone peperangan. Kepriye bisane dheweke oleh sih kawelasane bendarane maneh kang luwih becik katimbang karo sirahe wong-wong kita dhewe? 5Apa iki dudu Dawud kang disebut ing pangolehe nalika padha jejogedan: ‘Saul mateni ewon, Dawud puluhan ewon’?”
6Mulane Akhis nimbali Dawud lan ngucap: “Demi Sang Yehuwah kang gesang, kowe iku jujur, lan aku bakal seneng yen kowe metu lan mlebu bareng karo aku ana ing pakemahan, awit aku ora nemu kaluputan apa-apa ana ing kowe wiwit dina tekamu marang aku nganti saiki. Nanging para panggedhe ora padha sarujuk karo kowe. 7Saiki kowe mundura lan lungaa kanthi slamet, supaya kowe aja nindakake apa-apa kang gawe serike atine para panggedhene wong Filisti.”
8“Nanging apa salahku?” Dawud madoni. “Apa kang koktemu ana ing abdimu wiwit aku teka marang kowe nganti saiki, nganti aku ora kena melu nglawan mungsuhe gustiku sang raja?”
9Akhis ngucap marang Dawud: “Aku ngerti yen tumrap aku kowe iku becik kaya malaekating Allah. Ewasemono, para panggedhene wadyabala Filisti wis padha ngucap: ‘Wong iku ora kena melu kita munggah perang.’ 10Mulane esuk umun-umun tangia, kowe lan para abdine bendaramu kang padha teka bareng karo kowe; tangia esuk umun-umun lan lungaa bareng wis padhang.”
11Mulane Dawud lan para wonge padha tangi esuk umun-umun arep bali menyang tanah Filisti nalika bangun esuk, dene wong Filisti padha munggah menyang Yizreel.