ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ଏକତ୍ର ହେଲେ
ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାଉଲଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦ୍ୱାରା, ଊରୀମ ଦ୍ୱାରା କି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ଭୂତୁଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ନିଷେଧ କରିଥିବା ରାଜା ଛଦ୍ମବେଶରେ ଐନ୍-ଦୋରର ଜଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଶାମୁୟେଲ ଉଠି ଆସନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ରାଜ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କର, ଏବଂ କାଲି ସେ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ।
28 1ସେହି ସମୟରେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଏକତ୍ର କଲେ। ଆଖୀଶ୍ ଦାଉଦଙ୍କୁ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ଓ ତୁମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ଯେ ମୋʼ ସହିତ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବାହାରିବ, ଏହା ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ବୁଝୁଅଛ।”
2ଦାଉଦ ଆଖୀଶ୍କୁ କହିଲେ, “ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କʼଣ କରିପାରେ, ତାହା ଆପଣ ଜାଣିବେ।” ଆଖୀଶ୍ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଭଲ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଜୀବନସାରା ମୋହର ଦେହରକ୍ଷକ କରିବି।”
3ଶାମୁୟେଲ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ; ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରି ତାହାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନଗର ରାମାରେ କବର ଦେଇଥିଲେ। ଶାଉଲ ଦେଶରୁ ଭୂତୁଡ଼ିଆ ଓ ଗୁଣିଆମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିଥିଲେ।
4ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆସି ଶୂନେମରେ ଛାଉଣି କଲେ; ପୁଣି ଶାଉଲ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଏକତ୍ର କରି ଗିଲ୍ବୋୟରେ ଛାଉଣି କଲେ। 5ଯେତେବେଳେ ଶାଉଲ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସୈନ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଭୀତ ହେଲେ ଓ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପିତ ହେଲା। 6ଶାଉଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, କିନ୍ତୁ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ—ସ୍ଵପ୍ନ ଦ୍ଵାରା ନୁହେଁ, ଊରୀମ୍ ଦ୍ଵାରା ନୁହେଁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ନୁହେଁ।
7ଶାଉଲ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଭୂତୁଡ଼ିଆ ସ୍ତ୍ରୀ ଖୋଜ, ଯେପରି ମୁଁ ଯାଇ ତାହାକୁ ପଚାରିପାରେ।” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଐନ୍ଦୋରରେ ଜଣେ ଅଛି।”
8ଶାଉଲ ଆପଣାକୁ ଛଦ୍ମବେଶ ଧାରଣ କରି ଅନ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକ ସହିତ ରାତ୍ରିରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଭୂତ ପଚାର, ପୁଣି ମୁଁ ଯାହାର ନାମ କହିବି, ତାହାକୁ ଉଠାଇ ଆଣ।”
9ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା, “ଶାଉଲ କʼଣ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣୁଅଛ—ସେ ଦେଶରୁ ଭୂତୁଡ଼ିଆ ଓ ଗୁଣିଆମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଅଛନ୍ତି। ତେବେ ମୋତେ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ କାହିଁକି ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଉଅଛ?”
10ଶାଉଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ତାହା ନିକଟରେ ଶପଥ କରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି କୌଣସି ଦୋଷ ଘଟିବ ନାହିଁ।”
11ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ କାହାକୁ ଉଠାଇ ଆଣିବି?” ସେ କହିଲେ, “ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଆଣ।”
12ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ଦେଖି ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲା, “ଆପଣ କାହିଁକି ମୋତେ ପ୍ରତାରଣା କଲେ? ଆପଣ ତ ଶାଉଲ!”
13ରାଜା କହିଲେ, “ଭୟ କର ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଦେଖୁଅଛ?” ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ଭୂମିରୁ ଉଠି ଆସୁଥିବା ଜଣେ ଦେବତାକୁ ଦେଖୁଅଛି।”
14ସେ ପଚାରିଲେ, “ତାହାର ରୂପ କିପରି?” ସେ କହିଲା, “ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଉଠି ଆସୁଅଛନ୍ତି, ସେ ଚୋଗା ପିନ୍ଧିଅଛନ୍ତି।” ସେତେବେଳେ ଶାଉଲ ଜାଣିଲେ ଯେ ସେ ଶାମୁୟେଲ, ଆଉ ସେ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
15ଶାମୁୟେଲ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଉଠାଇ ଆଣି କାହିଁକି ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ କରୁଅଛ?” ଶାଉଲ କହିଲେ, “ମୁଁ ଅତିଶୟ ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼଠାରୁ ବିମୁଖ ହୋଇଅଛନ୍ତି—ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କିମ୍ବା ସ୍ଵପ୍ନ ଦ୍ଵାରା କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଉ ନାହାନ୍ତି। ଏଣୁ ମୁଁ କʼଣ କରିବି, ତାହା ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକିଲି।”
16ଶାମୁୟେଲ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋତେ ପଚାରୁଅଛ? a a v16 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାଉଲଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବା ବନ୍ଦ କରି ନ ଥିଲେ; ଯେଉଁ ରାଜା ବହୁକାଳ ଧରି ତାହାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହା ବିଚାରର ଭାଷା—ଏହା ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରେମର ଦୁଃଖ, ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟର କ୍ଷୟ ନୁହେଁ। 17ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ଦ୍ଵାରା ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେପରି କରିଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରୁ ରାଜ୍ୟ ଚିରି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିବାସୀ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଦେଇଅଛନ୍ତି। 18ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରବ ମାନିଲ ନାହିଁ ଅବା ଅମାଲେକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ କ୍ରୋଧ ସଫଳ କଲ ନାହିଁ, ଏହେତୁ ସେ ଆଜି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଏହା କରିଅଛନ୍ତି। 19ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ଓ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ; କାଲି ତୁମ୍ଭେ ଓ ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ରମାନେ ମୋʼ ସହିତ ମିଳିତ ହେବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟକୁ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
20ଶାଉଲ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଭୂମିରେ ଲମ୍ବ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ, କାରଣ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ସେ ଅତିଶୟ ଭୀତ ହେଲେ। ସେ ସମଗ୍ର ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି କିଛି ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇଥିବାରୁ ତାହାଙ୍କଠାରେ କିଛି ବଳ ନ ଥିଲା।
21ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଶାଉଲଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀ ଆପଣଙ୍କ କଥା ମାନିଅଛି। ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ହାତରେ ଘେନି ଆପଣ ମୋତେ ଯାହା କହିଲେ, ତାହା କଲି। 22ଏବେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡେ ରୁଟି ଦିଏ; ତାହା ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ, ତହିଁରେ ଆପଣ ପଥ ନିମନ୍ତେ ବଳ ପାଇବେ।”
23ମାତ୍ର ସେ ମନା କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ।” କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ ଓ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ ବଳାଇବାରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ କଥାରେ ସମ୍ମତ ହୋଇ ଭୂମିରୁ ଉଠି ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ବସିଲେ। 24ସେହି ସ୍ତ୍ରୀର ଗୃହରେ ଗୋଟିଏ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ବାଛୁରି ଥିଲା, ସେ ଶୀଘ୍ର ତାହାକୁ ବଧ କଲା, ପୁଣି ମଇଦା ନେଇ ଦଳି ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟି ତିଆରି କଲା। 25ସେ ଶାଉଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହା ପରିବେଷଣ କଲା; ସେମାନେ ଭୋଜନ କଲେ, ତହୁଁ ଉଠି ସେହି ରାତ୍ରିରେ ଚାଲିଗଲେ।