၁ ရာ 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹ထိုကာလ၌ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် မိမိတို့၏စစ်သည်များကို စစ်တိုက်ရန်အလို့ငှာ စုဝေးကြ၏။ အာခိတ်မင်းက ဒါဝိဒ်အား “သင်နှင့်သင်၏လူတို့သည် ငါနှင့်အတူ စစ်တပ်တွင် ချီတက်ရမည်ကို သင်ကောင်းစွာ သိသင့်၏” ဟု ဆို၏။

²ဒါဝိဒ်က အာခိတ်မင်းအား “ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုနိုင်သည်ကို ကိုယ်တော် သိရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ အာခိတ်မင်းကလည်း “ကောင်းပြီ၊ သင့်ကို ငါ၏ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် တစ်သက်လုံး ခန့်ထားမည်” ဟု ပြန်ဆို၏။

³ရှမွေလသည် သေလွန်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၍ သူ၏မြို့ဖြစ်သော ရာမမြို့၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ရှောလုသည်လည်း နတ်ဝင်သည်များနှင့် ဗေဒင်ဟောသူများကို ပြည်တော်မှ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခဲ့ပြီ။

⁴ဖိလိတ္တိလူတို့သည် စုဝေး၍ လာပြီးလျှင် ရှုနင်မြို့၌ တပ်ချကြ၏။ ရှောလုသည်လည်း ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းကို စုဝေးစေ၍ ဂိလဗောတောင်၌ တပ်ချ၏။ ⁵ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိစစ်တပ်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်လန့်၍ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်တုန်လှုပ်လေ၏။ ⁶ရှောလုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မေးလျှောက်သော်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အိပ်မက်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥရိမ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရောဖက်များအားဖြင့်လည်းကောင်း ဖြေကြားတော်မမူ။

⁷ရှောလုက မိမိကျွန်တို့အား “ငါသွား၍ မေးမြန်းနိုင်ရန် နတ်ဝင်မိန်းမတစ်ဦးကို ငါ့အတွက် ရှာဖွေပေးကြလော့” ဟု ဆို၏။ သူတို့က “အင်္ဒေါရမြို့၌ တစ်ဦးရှိပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁸ရှောလုသည် အခြားအဝတ်တို့ကို ဝတ်ဆင်လျက် ရုပ်ဖျက်ပြီးလျှင် လူနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ညအချိန်၌ ထိုမိန်းမထံသို့ သွား၍ “ငါ့အတွက် နတ်ဝိညာဉ်ကို မေးမြန်းပေးလော့။ ငါ အမည်ဖော်မည့်သူကို ဆင့်ခေါ်ပေးလော့” ဟု ဆို၏။

⁹ထိုမိန်းမက “ရှောလုမင်းသည် နတ်ဝင်သည်များနှင့် ဝိညာဉ်နတ်ဆရာများကို ပြည်တော်မှ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခဲ့သည်ကို သင်သိ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ကျွန်ုပ်ကို သတ်စေခြင်းငှာ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ကျော့ကွင်းထောင်ဖမ်းသနည်း” ဟု ဆို၏။

¹⁰ရှောလုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို တိုင်တည်၍ ထိုမိန်းမအား “ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည့်အတိုင်း ဤအမှုကြောင့် သင့်အပေါ် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ သက်ရောက်လိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ကျိန်ဆို၏။

¹¹ထိုမိန်းမက “ကျွန်ုပ်သည် သင့်အတွက် မည်သူ့ကို ဆင့်ခေါ်ပေးရမည်နည်း” ဟု မေး၏။ သူက “ရှမွေလကို ငါ့အတွက် ဆင့်ခေါ်ပေးလော့” ဟု ဆို၏။

¹²ထိုမိန်းမသည် ရှမွေလကို မြင်သောအခါ ကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍ ရှောလုအား “အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို လှည့်စားပါသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် ရှောလုမင်းပေတည်း” ဟု ဆို၏။

¹³ရှင်ဘုရင်က “မကြောက်နှင့်။ သင်သည် အဘယ်အရာကို မြင်သနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုမိန်းမက ရှောလုအား “မြေထဲမှ ဘုရားသဏ္ဌာန်တစ်ပါး တက်လာသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

¹⁴သူက “ထိုသူ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကား အဘယ်သို့နည်း” ဟု မေး၏။ မိန်းမက “ဝတ်လုံဖြင့် ခြုံလျက် အဖိုးအိုတစ်ဦး တက်လာပါသည်” ဟု ဆို၏။ ရှောလုသည် ထိုသူကား ရှမွေလဖြစ်သည်ကို သိ၍ မျက်နှာကို မြေသို့ညွှတ်လျက် ပျပ်ဝပ်လေ၏။

¹⁵ရှမွေလက ရှောလုအား “ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်၍ အဘယ်ကြောင့် နှောင့်ယှက်သနည်း” ဟု ဆို၏။ ရှောလုက “အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်လျက်ရှိပါ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အကျွန်ုပ်ကို တိုက်ခိုက်ကြ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည်လည်း အကျွန်ုပ်ထံမှ ရှောင်လွှဲသွားတော်မူပြီ။ ပရောဖက်များအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အိပ်မက်များအားဖြင့်လည်းကောင်း ဖြေကြားတော်မမူ။ သို့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်ကို သိလိုသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ခေါ်ခဲ့ပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

¹⁶ရှမွေလက “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကို စွန့်ပစ်၍ သင်၏ရန်သူ ဖြစ်တော်မူပြီဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို မေးသနည်း။ ^a a v16 ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှောလုကို ချစ်တော်မူခြင်း မရပ်စဲခဲ့ပေ။ ဤစကားသည် ကိုယ်တော်ကို ကြာမြင့်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း၏ စကားရပ်ဖြစ်၏။ ဤသည်ကား ခမည်းတော်၏နှလုံးသားကို ဆုံးရှုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ငြင်းပယ်ခံရသော မေတ္တာ၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ¹⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့အားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း ပြုတော်မူပြီ။ နိုင်ငံတော်ကို သင်၏လက်မှ ဆုတ်ဖြဲ၍ သင်၏အိမ်နီးချင်းဖြစ်သော ဒါဝိဒ်အား ပေးတော်မူပြီ။ ¹⁸သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို နားမထောင်ဘဲ အာမလက်အမျိုးအပေါ် ပြင်းစွာသော အမျက်တော်ကို မစီရင်ခဲ့သောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ယနေ့ ဤအမှုကို သင့်အပေါ် ပြုတော်မူ၏။ ¹⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်နှင့်ဣသရေလအမျိုးကို ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်သို့ အပ်တော်မူလိမ့်မည်။ နက်ဖြန်နေ့တွင် သင်နှင့်သင်၏သားတို့သည် ငါနှင့်အတူ ရှိကြလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလ၏စစ်တပ်ကိုလည်း ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်သို့ အပ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

²⁰ရှောလုသည် ရှမွေလ၏စကားကြောင့် အလွန်ကြောက်လန့်၍ ချက်ချင်း မြေပေါ်သို့ တစ်ကိုယ်လုံးလျောင်းကျ၏။ တစ်နေ့လုံး တစ်ညလုံး အစားအစာကို မစားရသောကြောင့် သူ၌ ခွန်အားမရှိ။

²¹ထိုမိန်းမသည် ရှောလုထံသို့လာ၍ သူ၏ထိတ်လန့်ခြင်းကိုမြင်လျှင် “ကြည့်တော်မူပါ၊ ကိုယ်တော်၏ကျွန်မသည် ကိုယ်တော်၏စကားကို နားထောင်ပါပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိအသက်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်လျက် ကိုယ်တော် မိန့်မှာသည့်အတိုင်း ပြုခဲ့ပါ၏။ ²²ယခု ကိုယ်တော်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ကျွန်မ၏စကားကို နားထောင်တော်မူပါ။ မုန့်တစ်ဖဲ့ကို ကျွန်ုပ် ကိုယ်တော်အား ဆက်သပါရစေ။ ထိုမုန့်ကို စားတော်မူ၍ ခရီးအတွက် ခွန်အားကို ရယူတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

²³သူက “ငါမစား” ဟု ငြင်းဆို၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ကျွန်တို့နှင့် ထိုမိန်းမတို့သည် သူ့ကို တိုက်တွန်းကြသဖြင့် သူသည် ဝန်ခံ၍ မြေမှ ထလျက် ခုတင်ပေါ်၌ ထိုင်လေ၏။ ²⁴ထိုမိန်းမ၏အိမ်၌ ဆူဖြိုးသော နွားကလေးတစ်ကောင်ရှိ၍ သူသည် အလျင်အမြန် ထိုနွားကို သတ်ပြီးလျှင် မုန့်ညက်ကိုယူ၍ နယ်ကာ တဆေးမဲ့မုန့်ကို ဖုတ်လေ၏။ ²⁵ထိုမုန့်ကို ရှောလုနှင့်သူ၏ကျွန်တို့ရှေ့၌ တည်ခင်းသဖြင့် သူတို့သည် စားကြ၏။ ထို့နောက် ထ၍ ထိုညဉ့်၌ပင် ထွက်သွားကြ၏။