पलिश्तीहरू युद्धको निम्ति भेला हुन्छन्

पलिश्तीहरू जम्मा हुन्छन्, र हाम्रा पिताले शाऊललाई न सपनाद्वारा, न ऊरीमद्वारा, न अगमवक्ताद्वारा जवाफ दिनुहुन्छ। त्यसैले भूतसिद्धहरूलाई प्रतिबन्ध लगाउने राजा भेष बदलेर एन्दोरकी एउटीकहाँ जान्छन्। शमूएल माथि आउँछन्, र भन्छन् कि राज्य दाऊदको हो, र भोलि उनी र उनका छोराहरू उनीसँगै हुनेछन्।

अध्याय 28।

ती दिनमा पलिश्तीहरूले इस्राएलसँग लड्न आफ्ना सेना युद्धको निम्ति जम्मा गरे। आकीशले दाऊदलाई भने, “तिमीले अवश्य बुझेका छौ, कि तिमी र तिम्रा मानिसहरू मसँगै सेनामा निस्केर जानुपर्छ।”

दाऊदले आकीशलाई भने, “तब तपाईंले थाहा पाउनुहुनेछ, कि तपाईंका सेवकले के गर्न सक्छ।” आकीशले जवाफ दिए, “ठीक छ, म तिमीलाई जीवनभरको निम्ति आफ्नो अङ्गरक्षक बनाउनेछु।”

शमूएल मरिसकेका थिए; सारा इस्राएलले तिनको शोक गर्‍यो र तिनको सहर रामामा तिनलाई गाडे। शाऊलले देशबाट मृतात्मा बोलाउनेहरू र भविष्य भन्नेहरूलाई हटाइसकेका थिए।

पलिश्तीहरू भेला भएर आए र शूनेममा छाउनी हाले; शाऊलले सारा इस्राएललाई भेला गरे र गिलबोमा छाउनी हाले। पलिश्तीहरूको सेना देख्दा शाऊल डराए, र तिनको मुटु औधी काम्यो। शाऊलले हाम्रा पितासँग सोधे, तर हाम्रा पिताले तिनलाई जवाफ दिनुभएन—न सपनाद्वारा, न ऊरीमद्वारा, न अगमवक्ताहरूद्वारा।

शाऊलले आफ्ना सेवकहरूलाई भने, “मेरा निम्ति एउटी मृतात्मा बोलाउने स्त्री खोज, ताकि म गएर त्योसँग सोध्न सकूँ।” तिनीहरूले भने, “एन्दोरमा एउटी छिन्।”

शाऊलले आफ्नो भेष बदले, अरू लुगा लगाए, र राति दुई जना मानिससँग त्यस स्त्रीकहाँ गएर भने, “मेरा निम्ति एउटा आत्मासँग सल्लाह गर—मैले नाम लिएको व्यक्तिलाई माथि बोलाऊ।”

त्यस स्त्रीले भनिन्, “शाऊलले के गरे, तपाईंलाई थाहै छ—देशबाट मृतात्मा बोलाउनेहरू र प्रेत-विद्या गर्नेहरूलाई निर्मूल गरे। अनि मलाई मार्न किन मेरो ज्यानलाई पासोमा पार्नुहुन्छ?”

शाऊलले हाम्रा पिताको नाममा त्यससँग शपथ खाए, “हाम्रा पिता जीवित हुनुभएझैँ साँचो, यस कुराको निम्ति तिमीमाथि कुनै दोष आइपर्नेछैन।”

त्यस स्त्रीले भनिन्, “म तपाईंका निम्ति कसलाई माथि बोलाऊँ?” तिनले भने, “मेरा निम्ति शमूएललाई माथि बोलाऊ।”

शमूएललाई देखेर त्यस स्त्री ठूलो स्वरले चिच्याइन् र शाऊललाई भनिन्, “तपाईंले मलाई किन छल्नुभयो? तपाईं त शाऊल पो हुनुहुन्छ!”

राजाले भने, “नडराऊ। तिमी के देख्दैछौ?” त्यस स्त्रीले शाऊललाई भनिन्, “म भूमिबाट एउटा दिव्य प्राणी माथि आइरहेको देख्दैछु।”

तिनले सोधे, “ऊ कस्तो देखिन्छ?” तिनले भनिन्, “एक वृद्ध मानिस माथि आइरहेका छन्, खास्टोले बेरिएका।” त्यो शमूएल नै हो भनी शाऊलले थाहा पाए र घोप्टो परेर भुइँसम्मै निहुरी दण्डवत् गरे।

शमूएलले शाऊललाई भने, “मलाई माथि बोलाएर किन सताउँछौ?” शाऊलले भने, “म ठूलो कष्टमा छु। पलिश्तीहरू मसँग लड्दैछन्, र हाम्रा पिता मबाट टाढा हुनुभएको छ—न अगमवक्ताहरूद्वारा न सपनाद्वारा कुनै जवाफ पाउँछु। त्यसैले के गर्ने भनी थाहा पाउन मैले तपाईंलाई बोलाएँ।”

शमूएलले भने, “हाम्रा पिताले तिमीलाई त्यागेर तिम्रो शत्रु बन्नुभएपछि तिमी मलाई किन सोध्छौ? ^a हाम्रा पिताले मद्वारा भन्नुभएझैँ गर्नुभएको छ—उहाँले राज्यलाई तिम्रो हातबाट च्यातेर तिम्रो छिमेकी दाऊदलाई दिनुभएको छ। तिमीले हाम्रा पिताको आवाज पालन गरेनौ, र अमालेकविरुद्ध उहाँको दन्किरहेको क्रोध कार्यान्वयन गरेनौ, त्यसैले उहाँले आज तिमीलाई यस्तो गर्नुभएको छ। हाम्रा पिताले तिमी र इस्राएललाई पलिश्तीहरूको हातमा सुम्पिदिनुहुनेछ; भोलि तिमी र तिम्रा छोराहरू मसँगै हुनेछौ, र हाम्रा पिताले इस्राएलको सेनालाई पलिश्तीहरूको हातमा सुम्पिदिनुहुनेछ।”

शमूएलका वचनले भयभीत भई शाऊल तुरुन्तै भुइँमा लमतन्न ढले। तिनमा कुनै बल थिएन, किनकि तिनले दिनभरि र रातभरि केही खाना खाएका थिएनन्।

त्यस स्त्री शाऊलकहाँ आइन्, र तिनी स्तब्ध भएका देखेर भनिन्, “हेर्नुहोस्, तपाईंकी दासीले तपाईंको कुरा मानेकी छु। मैले आफ्नो ज्यान हत्केलामा राखेर तपाईंले भन्नुभएको काम गरेँ। अब कृपया, तपाईंले पनि आफ्नी दासीको कुरा सुन्नुहोस्। म तपाईंलाई एक टुक्रा रोटी दिऊँ; खानुहोस्, र बाटोको निम्ति बल पाउनुहोस्।”

तिनले इन्कार गरे, “म खान्नँ।” तर तिनका सेवकहरू र त्यस स्त्रीले तिनलाई कर गरिरहे, अन्ततः तिनले मानेर भुइँबाट उठे र ओछ्यानमा बसे। त्यस स्त्रीको घरमा एउटा मोटो बाछो थियो; तिनले हतार गरेर त्यसलाई काटिन्, पीठो लिएर मुछिन्, र खमिरविनाको रोटी पकाइन्। तिनले त्यो शाऊल र तिनका सेवकहरूलाई पस्किन्; तिनीहरूले खाए, त्यसपछि उठेर त्यही रात गए।