فلستيان د جنګ دپاره راغونډيږى

فلستيان راټول شول، او زموږ پلار ساؤل ته نه په خوب ځواب ورکړ، نه په اوريم او نه د نبي له لارې. نو هغه پاچا چې جادوګر يې منع کړي وو، په بدل شکل په عين دور کې يوې جادوګرې ته ولاړ. سموئيل راپورته شو، ورته يې وويل چې پاچاهي د داؤد ده، او سبا به هغه او زامن يې له ده سره وي.

څپرکی 28.

په هغه ورځو کښې فلستيانو د جنګ دپاره خپل لښکر راغونډ کړو، چې د اِسرائيل سره جنګ وکړى. اَخيش داؤد ته ووئيل چې، ”تۀ خو پوهېږې چې تۀ او ستا سړى به زما سره په لښکر کښې جنګ ته وځى.“

داؤد اَخيش ته ووئيل چې، ”نو تۀ به پوه شې چې ستا غُلام څۀ کولې شى.“ اَخيش جواب ورکړو چې، ”ډېر ښۀ، زۀ به تا د تل دپاره د خپل ځان ساتونکے مقرر کړم.“

سموئيل مړ شوے وو؛ ټول اِسرائيل پرې ماتم وکړو او هغه يې په راماه، د هغۀ ښار کښې ښخ کړو. ساؤل جنيات راوبلونکى او فالبينان د مُلک نه ايستلى وُو.

فلستيان راغونډ شول، راغلل او په شونيم کښې يې خېمې ولګولې؛ ساؤل ټول اِسرائيل راغونډ کړل او په جلبوعه کښې يې خېمې ولګولې. کله چې ساؤل د فلستيانو لښکر وليدو، نو ويرېدو، او زړۀ يې ډېر ولړزېدو. ساؤل د زمونږ پلار نه پوښتنه وکړه، خو زمونږ پلار هغۀ ته جواب ورنۀ کړو — نۀ په خوبونو، نۀ په اوريم، او نۀ د نبيانو په وسيله.

ساؤل خپلو نوکرانو ته ووئيل چې، ”زما دپاره يوه داسې ښځه ومومئ چې جنيات راوبلى، چې زۀ ورشم او ترې پوښتنه وکړم.“ هغوئ ووئيل چې، ”په عين دور کښې يوه داسې شته.“

ساؤل خپله بڼه بدله کړه، نور کپړې يې واغوستلې، او د دوو سړو سره د شپې هغې ښځې ته لاړو او ووئيل چې، ”زما دپاره د يو روح نه پوښتنه وکړه — هغه راپورته کړه چې زۀ يې نوم اخلم.“

هغې ښځې ووئيل چې، ”تۀ پوهېږې چې ساؤل څۀ وکړل — جنيات راوبلونکى او د روحونو سره خبرې کوونکى يې د مُلک نه ختم کړل. نو ولې زما ژوند دام کښې راګېروې چې ما ووژنې؟“

ساؤل هغې ته د زمونږ پلار قسم وخوړو چې، ”زمونږ پلار په ژوند دے، چې د دې کار دپاره به هيڅ ګناه تا ته درنۀ رسيږى.“

هغې ښځې ووئيل چې، ”زۀ تا دپاره څوک راپورته کړم؟“ هغۀ ووئيل چې، ”زما دپاره سموئيل راپورته کړه.“

کله چې هغې ښځې سموئيل وليدو، نو په لوړ آواز يې چغه کړه او ساؤل ته يې ووئيل چې، ”تا ولې زۀ ودوکه کړم؟ تۀ خو ساؤل يې!“

بادشاه ووئيل چې، ”مۀ يرېږه. تۀ څۀ وينې؟“ هغې ښځې ساؤل ته ووئيل چې، ”زۀ يو خُدائى مخلوق وينم چې د زمکې نه راپورته کيږى.“

هغۀ پوښتنه وکړه چې، ”هغه څنګه ښکارى؟“ هغې ووئيل چې، ”يو بوډا سړے دے چې راپورته کيږى او په چوغه کښې نغښتے دے.“ ساؤل پوه شو چې دا سموئيل دے، نو مخ په زمکه يې ټيټ کړو او سجده يې وکړه.

سموئيل ساؤل ته ووئيل چې، ”تا ولې زۀ راپورته کړم او تنګ دې کړم؟“ ساؤل ووئيل چې، ”زۀ په سخت مصيبت کښې يم. فلستيان زما سره جنګيږى، او زمونږ پلار زما نه مخ اړولے دے — نۀ د نبيانو په وسيله او نۀ په خوبونو کوم جواب راکوى. نو ما تۀ راوبللې، چې زۀ پوه شم چې څۀ وکړم.“

سموئيل ووئيل چې، ”کله چې زمونږ پلار تۀ پرېښے يې او ستا دُښمن شوے دے، نو تۀ ولې زما نه پوښتنه کوې؟ ^a زمونږ پلار هم هغه شان وکړل لکه چې زما په وسيله يې وئيلى وُو، ستا د لاس نه يې بادشاهى وشلوله او ستا ګاونډى ته يې ورکړه، يعنې داؤد ته. ځکه چې تا د زمونږ پلار آواز ونۀ منلو او د عماليق خلقو باندې د هغۀ سوزونکے غضب دې پوره نۀ کړو، نو هغۀ نن ورځ تا سره دا کار وکړو. زمونږ پلار به تۀ او اِسرائيل د فلستيانو په لاس کښې ورکوى؛ سبا به تۀ او ستا زامن زما سره يو ځائ شئ، او زمونږ پلار به د اِسرائيل لښکر د فلستيانو په لاس کښې ورکوى.“

ساؤل سمدستى په زمکه اوږد وغورزېدو، او د سموئيل په خبرو ډېر وويرېدو. په هغۀ کښې هيڅ طاقت نۀ وو، ځکه چې هغۀ ټوله ورځ او شپه هيڅ خوراک نۀ وو خوړلے.

هغه ښځه ساؤل ته راغله، او کله چې يې د هغۀ خوار حالت وليدو، نو ووئيل چې، ”وګوره، ستا وينځې ستا خبره ومنله. ما خپل ژوند په لاس کښې واخستو او څۀ چې تا ما ته ووئيل، هغه مې وکړل. نو اوس مهربانى وکړه، تۀ هم زما، ستا وينځې، خبره واوره. پرېږده چې زۀ تا ته د ډوډۍ يوه ټوټه درکړم؛ وخوره، او د لارې دپاره طاقت حاصل کړه.“

هغۀ انکار وکړو چې، ”زۀ به څۀ نۀ خورم.“ خو د هغۀ نوکرانو او هغې ښځې هغه دومره اصرار وکړو ترڅو چې هغه راضى شو، د زمکې نه پاڅېدو او په کټ باندې کښېناستو. د هغې ښځې په کور کښې يو څربه سخے وو، هغې بيړه وکړه، هغه يې حلال کړو، اوړۀ يې واخستل، مېده يې کړل او بې خمير ډوډۍ يې پخه کړه. هغې دا ساؤل او د هغۀ نوکرانو ته وړاندې کړل؛ هغوئ وخوړل، بيا پاڅېدل او هغه شپه لاړل.