1.سموئيل 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹انهن داؤد کي خبر ڏني تہ ”ڏس، فلستي ڪعيلا سان وڙهي رهيا آهن ۽ اناج جا کلا ڦري رهيا آهن.“

²داؤد اسان جي پيءُ کان پڇيو تہ ”ڇا آءٌ وڃي انهن فلستين تي حملو ڪريان؟“ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”وڃ، فلستين تي حملو ڪر ۽ ڪعيلا کي بچاءِ.“

³داؤد جي ماڻهن چيو تہ ”ڏس، اسين هتي يهوداه ۾ ئي ڊڄون ٿا؛ جيڪڏهن ڪعيلا ۾ فلستين جي صفن جي مقابلي ۾ وڃون تہ ڪيترو نہ وڌيڪ ڊڄنداسين!“

⁴داؤد وري اسان جي پيءُ کان پڇيو، تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”اُٿ، ڪعيلا ڏانهن هيٺ وڃ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ فلستين کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي رهيو آهيان.“

⁵داؤد ۽ سندس ماڻهو ڪعيلا وڃي، فلستين سان وڙهي، سندن ڍور ڍڳا هڪلي ڪڍيائون ۽ کين وڏو ڌڪ هنيائون، ۽ ائين ڪعيلا جي رهاڪن کي بچايائون.

⁶اخيملڪ جو پٽ ابياتر ڀڄي ڪعيلا ۾ داؤد وٽ آيو هو؛ جڏهن آيو تہ سندس هٿ ۾ ايفود هو.

⁷جڏهن شائول کي خبر پئي تہ داؤد ڪعيلا ۾ آهي، تڏهن چيائين تہ ”خدا هن کي منهنجي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو آهي؛ هو دروازن ۽ ڪنڍن وارو شهر ۾ داخل ٿي پاڻ کي ڦاسائي ويو آهي.“ ⁸شائول سڀني ماڻهن کي جنگ لاءِ سڏايو تہ ڪعيلا ڏانهن هيٺ وڃي داؤد ۽ سندس ماڻهن جو گهيرو ڪن. ⁹داؤد کي معلوم ٿيو تہ شائول مٿس بڇڙائيءَ جو منصوبو ٺاهي رهيو آهي، تنهنڪري ابياتر ڪاهن کي چيائين تہ ”ايفود هتي کڻي اچ.“ ¹⁰داؤد چيو تہ ”اي منهنجا بابا، اسرائيل جا خدا، تنهنجي ٻانهي يقين سان ٻڌو آهي تہ شائول ڪعيلا ۾ اچڻ ۽ منهنجي سبب شهر کي برباد ڪرڻ جو ارادو ڪري رهيو آهي.

¹¹ڇا ڪعيلا جا شهري مون کي هن جي حوالي ڪندا؟ ڇا شائول هيٺ ايندو، جيئن تنهنجي ٻانهي ٻڌو آهي؟ اي منهنجا بابا، اسرائيل جا خدا، مهرباني ڪري پنهنجي ٻانهي کي ٻڌاءِ.“ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”هو هيٺ ايندو.“

¹²داؤد پڇيو تہ ”ڇا ڪعيلا جا شهري مون کي ۽ منهنجي ماڻهن کي شائول جي حوالي ڪندا؟“ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”اهي تو کي حوالي ڪندا.“

¹³داؤد ۽ سندس اٽڪل ڇهه سؤ ماڻهو ڪعيلا مان نڪتا ۽ هڪ هنڌ کان ٻئي هنڌ ڀٽڪندا رهيا. جڏهن شائول کي ٻڌايو ويو تہ داؤد ڪعيلا مان بچي نڪتو آهي، تڏهن سندس پيڇو ڪرڻ ڇڏي ڏنائين. ¹⁴داؤد بيابان جي قلعن ۽ زيف جي بيابان جي جبلن ۾ رهندو رهيو. شائول هر ڏينهن سندس ڳولا ڪندو رهيو، پر اسان جي پيءُ کيس سندس هٿ ۾ نہ ڏنو. ¹⁵داؤد ڏٺو تہ شائول سندس جان وٺڻ لاءِ نڪتو آهي؛ انهيءَ وقت هو زيف جي بيابان ۾ حورش وٽ هو. ¹⁶شائول جو پٽ يونتن اُٿي، حورش ۾ داؤد وٽ ويو ۽ اسان جي پيءُ ۾ کيس مضبوط ڪيائين. ¹⁷”ڊڄ نہ،“ چيائينس، ”منهنجي پيءُ شائول جو هٿ تو تائين نہ پهچندو. تون اسرائيل تي بادشاهه ٿيندين ۽ آءٌ تو کان ٻئي نمبر تي هوندس. منهنجو پيءُ شائول بہ اهو ڄاڻي ٿو.“ ¹⁸ٻنهي اسان جي پيءُ جي اڳيان عهد ڪيو. داؤد حورش ۾ رهيو؛ يونتن گهر هليو ويو.

¹⁹پوءِ زيفي جبعا ۾ شائول وٽ مٿي ويا ۽ چيائون تہ ”ڇا داؤد اسان وٽ حورش جي قلعن ۾، يشيمون جي ڏکڻ ۾ حڪيلا جي ٽڪريءَ تي لڪل ناهي؟ ²⁰تنهنڪري اي بادشاهه، هاڻي جڏهن بہ تنهنجي دل چاهي، هيٺ اچ، ضرور هيٺ اچ؛ کيس بادشاهه جي حوالي ڪرڻ اسان جو ڪم آهي.“

²¹شائول وراڻيو تہ ”اسان جو پيءُ اوهان کي برڪت ڏئي، ڇاڪاڻ تہ اوهان مون تي ترس کاڌو آهي. ²²وڃو، وڌيڪ تياري ڪريو؛ ڄاڻو تہ هو ڪٿي پير ٿو رکي، ۽ اتي کيس ڪنهن ڏٺو آهي، ڇاڪاڻ تہ مون کي ٻڌايو ويو آهي تہ هو ڏاڍو چالاڪ آهي. ²³سڀ لڪڻ جون جايون معلوم ڪريو جتي هو لڪي ٿو، پوءِ پڪي خبر کڻي مون وٽ موٽي اچو. آءٌ اوهان سان گڏ هلندس، ۽ جيڪڏهن هو ملڪ ۾ هوندو تہ يهوداه جي سڀني قبيلن مان کيس ڳولي ڪڍندس.“

²⁴اهي شائول کان اڳ زيف ڏانهن روانا ٿيا. داؤد ۽ سندس ماڻهو يشيمون جي ڏکڻ ۾ عرابا ۾ معون جي بيابان ۾ هئا. ²⁵شائول ۽ سندس ماڻهو ڳولا لاءِ نڪتا، ۽ داؤد کي ٻڌايو ويو. هو هيٺ لهي پٿر وٽ آيو ۽ معون جي بيابان ۾ رهيو. شائول ٻڌو، تہ معون جي بيابان ۾ داؤد جي پٺيان لڳو. ²⁶شائول جبل جي هڪ پاسي کان هلندو ويو، داؤد ۽ سندس ماڻهو ٻئي پاسي کان؛ داؤد شائول کان بچڻ لاءِ تڪڙ ڪري رهيو هو، جڏهن تہ شائول ۽ سندس ماڻهو داؤد ۽ سندس ماڻهن کي پڪڙڻ لاءِ ويجها ٿيندا پئي آيا. ²⁷پر شائول وٽ هڪ قاصد آيو ۽ چيائين تہ ”جلدي اچ! فلستين ملڪ تي حملو ڪري رهيا آهن.“ ²⁸تنهنڪري شائول داؤد جو پيڇو ڪرڻ ڇڏي فلستين سان وڙهڻ ويو. انهيءَ ڪري انهيءَ هنڌ جو نالو سلع-هملقوت رکيائون. ^a a v28 سلع-هملقوت جو مطلب ”جدائيءَ جو پٿر“ آهي — اها جاءِ جتي شائول ۽ داؤد هڪ ٻئي کان جدا ٿيا، جڏهن فلستين جي حملي شائول کي پيڇو ڇڏڻ تي مجبور ڪيو. ²⁹داؤد اتان مٿي وڃي عين جدي جي قلعن ۾ رهيو.