1.سموئيل 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹دائود اتان نڪري عدلام جي غار ڏانهن بچي ويو. جڏهن سندس ڀائرن ۽ پيءُ جي سڄي گهراڻي اهو ٻڌو تہ اهي بہ اتي ڏانهنس هيٺ هليا آيا. ²هر ڪو جيڪو ڏکويل، قرضدار يا ڪڙي دل وارو هو، سو سندس چوڌاري گڏ ٿيو؛ ۽ هو انهن جو سردار ٿيو. اهي تقريبن چار سؤ ماڻهو هئا. ³پوءِ دائود اتان موآب جي مصفا ڏانهن ويو ۽ موآب جي بادشاهه کي چيائين تہ ”مهرباني ڪري منهنجي ماءُ پيءُ کي اجازت ڏي تہ جيستائين مون کي خبر پوي تہ اسان جو پيءُ منهنجي لاءِ ڇا ڪندو، تيستائين اهي تو وٽ اچي رهن.“ ⁴کين موآب جي بادشاهه وٽ ڇڏيائين؛ ۽ جيستائين دائود قلعي ۾ رهيو، تيستائين اهي بادشاهه وٽ رهيا. ⁵گاد نبيءَ دائود کي چيو تہ ”قلعي ۾ نہ رهه؛ نڪري يهوداه جي ملڪ ۾ هل.“ سو دائود نڪري حارت جي ٻيلي ۾ ويو.

ساؤل پيءُ جي ڪاهنن کي قتل ڪري ٿو

⁶ساؤل کي خبر پئي تہ دائود ۽ سندس ماڻهن جو پتو پئجي ويو آهي. ان وقت ساؤل جبعا ۾ مٿاهين جاءِ تي جهان جي وڻ هيٺ ويٺو هو، هٿ ۾ ڀالو هئس، ۽ سندس سڀ نوڪر چوڌاري بيٺا هئا. ⁷ساؤل پنهنجن بيٺل نوڪرن کي چيو تہ ”اي بنيمين جا ماڻهو، ٻڌو! ڇا يسي جو پٽ اوهان سڀني کي ٻنيون ۽ انگورن جا باغ ڏيندو؟ ڇا اوهان سڀني کي هزارن جا سردار ۽ سؤن جا سردار ڪندو، ⁸جو اوهان سڀني مون خلاف سازش ڪئي آهي؟ ڪو بہ مون کي نہ ٿو ٻڌائي تہ منهنجي پٽ يسي جي پٽ سان عهد ڪيو آهي. اوهان مان ڪنهن کي بہ مون تي رحم نہ ٿو اچي، نڪي ڪو مون کي ٻڌائي ٿو تہ منهنجي پٽ منهنجي نوڪر کي مون تي گهات ڪرڻ لاءِ اڀاريو آهي، جيئن اڄ ڪري ٿو.“

⁹ادومي دوئيگ، جيڪو ساؤل جي نوڪرن سان گڏ بيٺو هو، تنهن چيو تہ ”مون يسي جي پٽ کي نوب ۾ اخيتوب جي پٽ اخيملڪ وٽ ايندي ڏٺو. ¹⁰اخيملڪ هن لاءِ خداوند کان پڇيو، ۽ کيس کاڌو ۽ فلستي جلياٿ جي تلوار ڏني.“

¹¹پوءِ بادشاهه اخيتوب جي پٽ ڪاهن اخيملڪ کي ۽ سندس پيءُ جي سڄي گهراڻي کي، يعني نوب ۾ رهندڙ ڪاهنن کي گهرايو؛ ۽ اهي سڀ بادشاهه وٽ آيا. ¹²ساؤل چيو تہ ”اي اخيتوب جا پٽ، هاڻي ٻڌ.“ هن وراڻيو تہ ”اي منهنجا آقا، هيءُ آءٌ حاضر آهيان.“

¹³ساؤل کانئس پڇيو تہ ”تو ۽ يسي جي پٽ مون خلاف ڇو سازش ڪئي آهي؟ تو کيس ماني ۽ تلوار ڏني ۽ سندس لاءِ خدا کان پڇيو، تہ جيئن هو مون خلاف اٿي ۽ گهات ۾ ويهي، جيئن اڄ ڪري ٿو.“

¹⁴اخيملڪ بادشاهه کي وراڻيو تہ ”تنهنجي سڀني نوڪرن ۾ دائود جهڙو وفادار ڪير آهي، جيڪو بادشاهه جي ڌيءَ جو مڙس، تنهنجي محافظن جو سردار ۽ تنهنجي گهر ۾ معزز آهي؟ ¹⁵ڇا مون اڄ کان اسان جي پيءُ کان سندس لاءِ پڇڻ شروع ڪيو آهي؟ ڪڏهن بہ نہ! بادشاهه پنهنجي نوڪر تي ۽ منهنجي پيءُ جي سڄي گهراڻي تي ڪو الزام نہ مڙهي، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي نوڪر کي انهن سڀني ڳالهين جي ڪا بہ خبر نہ هئي، نہ ٿوري نہ گهڻي.“

¹⁶پر بادشاهه چيو تہ ”اي اخيملڪ، تون ضرور مرندين، تون ۽ تنهنجي پيءُ جو سڄو گهراڻو.“ ¹⁷بادشاهه پنهنجي ڀرسان بيٺل محافظن کي چيو تہ ”موٽي وڃو ۽ اسان جي پيءُ جي ڪاهنن کي قتل ڪريو، ڇو جو انهن جو هٿ بہ دائود سان آهي؛ اهي ڄاڻندا هئا تہ هو ڀڄي رهيو آهي، پر مون کي نہ ٻڌايائون.“ پر بادشاهه جي نوڪرن اسان جي پيءُ جي ڪاهنن تي هٿ کڻڻ نہ چاهيو.

¹⁸بادشاهه دوئيگ کي چيو تہ ”تون موٽي ڪاهنن کي ماري وڌ.“ تڏهن ادومي دوئيگ موٽي ڪاهنن کي ماري ڇڏيو، ۽ ان ڏينهن ڪتان جو ايفود پهريل پنجاسي ماڻهو قتل ڪيائين.

¹⁹ڪاهنن جي شهر نوب کي بہ تلوار سان ماريائين، مرد، عورتون، ٻار، کير پياڪ ٻار، ڍڳا، گڏهه ۽ رڍون، سڀ تلوار سان. ²⁰پر اخيتوب جي پٽ اخيملڪ جو هڪ پٽ، جنهن جو نالو ابياتر هو، بچي نڪتو ۽ ڀڄي دائود وٽ پهتو. ²¹ابياتر دائود کي ٻڌايو تہ ساؤل اسان جي پيءُ جي ڪاهنن کي قتل ڪري ڇڏيو آهي.

²²دائود ابياترکي چيو تہ ”مون ان ڏينهن ڄاتو هو تہ ادومي دوئيگ اتي آهي ۽ هو ضرور ساؤل کي ٻڌائيندو. تنهنجي پيءُ جي گهر جي هر ڪنهن ماڻهوءَ جي موت جو سبب آءٌ ٿيس. ²³مون وٽ رهه؛ ڊڄ نہ. جيڪو منهنجي جان وٺڻ گهري ٿو، سو تنهنجي بہ وٺڻ گهري ٿو. مون وٽ تون محفوظ آهين.“