१ शमुवेल 22

22 ¹ दावीद तेथून निघून अदुल्लामच्या गुहेत पळून गेला; त्याचे भाऊ व त्याच्या वडिलांचे सर्व घराणे हे ऐकून तेथे त्याच्याकडे उतरून आले. ² जो कोणी संकटात होता, कर्जबाजारी होता किंवा मनाने कडवट झाला होता, असे सर्वजण त्याच्याजवळ जमले; तो त्यांचा सरदार झाला—सुमारे चारशे माणसे होती. ³ तेथून दावीद मवाबातील मिस्पा येथे गेला आणि तेथल्या राजाला म्हणाला, “आमचा पिता माझ्यासाठी काय करील हे मला कळेपर्यंत माझे वडील व माझी आई तुमच्याजवळ राहू द्या.” ⁴ त्याने त्यांना मवाबाच्या राजाजवळ ठेवले; दावीद गडावर होता तितके दिवस ते त्याच्याजवळ राहिले. ⁵ गाद संदेष्ट्याने दावीदाला सांगितले, “गडावर राहू नकोस; यहूदा देशात जा.” तेव्हा दावीद निघून हेरेथ रानात गेला.

शौल पित्याच्या याजकांचा वध करतो

⁶ दावीद व त्याची माणसे सापडली आहेत असे शौलाला कळले. तो गिबा येथे उंचवट्यावरील एशेल वृक्षाखाली, हातात भाला घेऊन बसला होता, आणि त्याचे सर्व सेवक त्याच्याभोवती उभे होते. ⁷ शौल आपल्या भोवती उभ्या असलेल्या सेवकांना म्हणाला, “बन्यामिनांनो, ऐका! इशायाचा मुलगा तुम्हा सर्वांना शेते व द्राक्षमळे देईल का, आणि तुम्हा सर्वांना हजारांचे व शंभरांचे सरदार करील का, ⁸ म्हणून तुम्ही सर्वांनी माझ्याविरुद्ध कट रचला आहे? माझ्या मुलाने इशायाच्या मुलाशी करार केला आहे हे मला कोणी सांगत नाही. तुमच्यापैकी कोणालाही माझा कळवळा येत नाही, आणि माझ्या मुलाने माझ्या सेवकाला माझ्याविरुद्ध चिथावले आहे, म्हणजे आज तो जसे करत आहे तसे माझ्यावर दबा धरून बसावे, हेही मला कोणी सांगत नाही.”

⁹ तेव्हा शौलाच्या सेवकांजवळ उभा असलेला दवेग अदोमी म्हणाला, “इशायाचा मुलगा नोब येथे अहीटूबाचा मुलगा अहीमलेख याच्याकडे आलेला मी पाहिला. ¹⁰ अहीमलेखाने त्याच्यासाठी परमेश्वराला विचारले, त्याला अन्नसामग्री दिली आणि गल्याथ पलिष्ट्याची तलवारही दिली.”

¹¹ तेव्हा राजाने अहीटूबाचा मुलगा अहीमलेख याजकाला, त्याच्या वडिलांच्या सर्व घराण्याला आणि नोब येथील याजकांना बोलावले, आणि ते सर्व राजाकडे आले. ¹² शौल म्हणाला, “अहीटूबाच्या मुला, आता ऐक.” त्याने उत्तर दिले, “माझ्या धन्या, मी येथे आहे.”

¹³ शौलाने विचारले, “तू आणि इशायाचा मुलगा तुम्ही माझ्याविरुद्ध का कट रचला—त्याला भाकर व तलवार देऊन, त्याच्यासाठी देवाला विचारून, म्हणजे आज तो जसे करत आहे तसे त्याने माझ्याविरुद्ध उठून दबा धरून बसावे?”

¹⁴ अहीमलेखाने राजाला उत्तर दिले, “तुझ्या सर्व सेवकांमध्ये दावीदासारखा विश्वासू कोण आहे? तो राजाचा जावई, तुझ्या अंगरक्षकांचा नायक व तुझ्या घरात मान्यवर आहे. ¹⁵ मी आजच त्याच्यासाठी आमच्या पित्याला विचारण्यास सुरुवात केली काय? हे माझ्यापासून दूर असो! राजाने आपल्या सेवकावर—किंवा माझ्या वडिलांच्या संपूर्ण घराण्यावर—काहीही दोष ठेवू नये; कारण या सगळ्याविषयी लहान किंवा मोठे असे काहीही तुझ्या सेवकाला माहीत नव्हते.”

¹⁶ पण राजा म्हणाला, “अहीमलेखा, तू व तुझ्या वडिलांचे सर्व घराणे तुम्ही खचित मराल.” ¹⁷ राजाने आपल्या अंगरक्षकांना सांगितले, “आमच्या पित्याच्या याजकांना ठार करा; कारण त्यांचाही हात दावीदाबरोबर आहे. तो पळून जात आहे हे त्यांना ठाऊक होते, तरी त्यांनी मला सांगितले नाही.” पण राजाच्या सेवकांनी आमच्या पित्याच्या याजकांवर हात उचलण्यास नकार दिला.

¹⁸ तेव्हा राजाने दवेगाला सांगितले, ‘तू वळून याजकांना मार.’ तेव्हा दवेग अदोमी वळला आणि त्याने त्यांना मारले; त्या दिवशी तागाचे एफोद घातलेली पंच्याऐंशी माणसे त्याने ठार केली.

¹⁹ याजकांचे नगर नोब येथे त्याने तलवारीने हल्ला केला—पुरुष, स्त्रिया, मुले, तान्ही बाळे, बैल, गाढवे व मेंढरे—सर्वांना तलवारीने मारले. ²⁰ पण अहीटूबाचा मुलगा अहीमलेख याचा एक मुलगा, ज्याचे नाव अब्याथार, तो निसटून दावीदाकडे पळून गेला. ²¹ शौलाने आमच्या पित्याच्या याजकांना ठार केले आहे हे अब्याथाराने दावीदाला सांगितले.

²² दावीद अब्याथाराला म्हणाला, “त्या दिवशी दवेग अदोमी तेथे होता, तेव्हाच मला ठाऊक होते की तो शौलाला सांगेल. तुझ्या वडिलांच्या घरातील सर्वांच्या मृत्यूला मीच कारण झालो. ²³ माझ्याजवळ राहा; भिऊ नकोस. जो माझ्या जिवाला टपला आहे तो तुझ्याही जिवाला टपला आहे. माझ्याजवळ तू सुरक्षित आहेस.”