૧ શમુએલ 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹દાઉદ ત્યાંથી નીકળીને અદુલ્લામની ગુફામાં નાસી ગયો; તેના ભાઈઓ તથા તેના પિતાના ઘરનાં સર્વ માણસો એ સાંભળીને ત્યાં તેની પાસે ઊતરી ગયાં. ²જેઓ સંકટમાં, દેવામાં કે મનમાં કડવાશવાળા હતા તેઓ સર્વ તેની પાસે એકઠા થયા; તે તેમનો સરદાર બન્યો—આશરે ૪૦૦ માણસો. ³ત્યાંથી દાઉદ મોઆબના મિસ્પા ગયો અને તેના રાજાને પૂછ્યું, “કૃપા કરીને મારા પિતા તથા માતાને તમારી પાસે રહેવા દો, જ્યાં સુધી આપણા પિતા મારે માટે શું કરશે તે હું ન જાણું.” ⁴તેણે તેઓને મોઆબના રાજા પાસે મૂક્યાં; જ્યાં સુધી દાઉદ કિલ્લામાં રહ્યો ત્યાં સુધી તેઓ તેની પાસે રહ્યાં. ⁵ગાદ પ્રબોધકે દાઉદને કહ્યું, “કિલ્લામાં ન રહે; નીકળીને યહૂદિયાના દેશમાં જા.” તેથી દાઉદ નીકળીને હેરેથના વનમાં ગયો.

શાઉલ પિતાના યાજકોની કતલ કરે છે

⁶દાઉદ તથા તેના માણસો મળી આવ્યા છે એવું શાઉલે સાંભળ્યું. તે ગિબયાહમાં ટેકરી પરના ઝાઉના ઝાડ નીચે, હાથમાં ભાલો લઈને બેઠો હતો, અને તેના સર્વ ચાકરો તેની આસપાસ ઊભા હતા. ⁷શાઉલે પોતાની પાસે ઊભેલા ચાકરોને કહ્યું, “હે બિન્યામીનીઓ, સાંભળો! શું યિશાઈનો દીકરો તમને સર્વને ખેતરો તથા દ્રાક્ષવાડીઓ આપશે? શું તે તમને સર્વને હજારોના સરદારો તથા સેંકડોના સરદારો બનાવશે, ⁸કે તમે સર્વએ મારી વિરુદ્ધ કાવતરું રચ્યું છે? મારા દીકરાએ યિશાઈના દીકરા સાથે કરાર કર્યો છે એ મને કોઈ કહેતું નથી. તમારામાંનો કોઈ મારા પર દયા કરતો નથી કે મને કહેતો નથી કે મારા દીકરાએ મારા ચાકરને મારી વિરુદ્ધ ઉશ્કેર્યો છે, જેથી તે આજની જેમ મારા પર છાપો મારવા સંતાઈ રહે.”

⁹શાઉલના ચાકરોની સાથે ઊભેલા દોએગ અદોમીએ કહ્યું, “મેં યિશાઈના દીકરાને નોબમાં અહીટૂબના દીકરા અહીમેલેખ પાસે આવતો જોયો. ¹⁰અહીમેલેખે તેને માટે પ્રભુને પૂછ્યું, અને તેને ખોરાક તથા ગોલ્યાથ પલિસ્તીની તલવાર આપી.”

¹¹રાજાએ અહીટૂબના દીકરા અહીમેલેખ યાજકને, તેના પિતાના આખા કુટુંબને, એટલે નોબમાંના યાજકોને બોલાવ્યા, અને તેઓ સર્વ રાજા પાસે આવ્યા. ¹²શાઉલે કહ્યું, “હે અહીટૂબના દીકરા, હવે સાંભળ.” તેણે જવાબ આપ્યો, “મારા માલિક, હું આ રહ્યો.”

¹³શાઉલે પૂછ્યું, “તેં તથા યિશાઈના દીકરાએ મારી વિરુદ્ધ કેમ કાવતરું રચ્યું છે? તેં તેને રોટલી તથા તલવાર આપી અને તેને માટે ઈશ્વરને પૂછ્યું, જેથી તે આજની જેમ મારી વિરુદ્ધ ઊઠીને સંતાઈ રહે.”

¹⁴અહીમેલેખે રાજાને જવાબ આપ્યો, “તમારા સર્વ ચાકરોમાં દાઉદના જેવો વિશ્વાસુ કોણ છે, જે રાજાનો જમાઈ, તમારા અંગરક્ષકોનો સરદાર તથા તમારા ઘરમાં માનવંત છે? ¹⁵શું મેં આજે તેને માટે આપણા પિતાને પૂછવાની શરૂઆત કરી? એ મારાથી દૂર રહો! રાજા પોતાના ચાકર પર—કે મારા પિતાના આખા ઘરના કોઈ પર—કશો દોષ ન મૂકે, કેમ કે આ બધી બાબતમાંનું, નાનું કે મોટું, કશું તમારો ચાકર જાણતો ન હતો.”

¹⁶પણ રાજાએ કહ્યું, “હે અહીમેલેખ, તું તથા તારા પિતાના ઘરનાં સર્વ નિશ્ચે મરશો.” ¹⁷રાજાએ પોતાની પાસે ઊભેલા રક્ષકોને કહ્યું, “ફરીને આપણા પિતાના યાજકોને મારી નાખો, કેમ કે તેઓનો હાથ પણ દાઉદની સાથે છે; તે નાસી જતો હતો એ તેઓ જાણતા હતા તોપણ તેઓએ મને કહ્યું નહિ.” પણ રાજાના ચાકરોએ આપણા પિતાના યાજકો પર હાથ ઉઠાવવા ચાહ્યું નહિ.

¹⁸રાજાએ દોએગને કહ્યું, “તું ફરીને યાજકોને મારી નાખ.” દોએગ અદોમીએ ફરીને તેઓને માર્યા, અને તે દિવસે શણનો એફોદ પહેરનારા પંચાશી માણસોને તેણે મારી નાખ્યા.

¹⁹યાજકોના નગર નોબને તેણે તલવારથી માર્યું—પુરુષો, સ્ત્રીઓ, બાળકો, ધાવણાં છોકરાં, બળદો, ગધેડાં તથા ઘેટાં—સર્વને તલવારથી માર્યાં. ²⁰પણ અહીટૂબના દીકરા અહીમેલેખનો એક દીકરો, જેનું નામ અબ્યાથાર હતું, બચી જઈને દાઉદ પાસે નાસી ગયો. ²¹શાઉલે આપણા પિતાના યાજકોને મારી નાખ્યા છે એવું અબ્યાથારે દાઉદને કહ્યું.

²²દાઉદે અબ્યાથારને કહ્યું, “તે દિવસે દોએગ અદોમી ત્યાં હતો—તે શાઉલને કહેશે જ એ હું જાણતો હતો. તારા પિતાના ઘરના સર્વના મરણનું કારણ હું બન્યો. ²³મારી સાથે રહે; બીશ નહિ. જે મારો જીવ શોધે છે તે તારો જીવ પણ શોધે છે. મારી સાથે તું સુરક્ષિત છે.”