Dovud gʻorda panoh topadi
Qarzdor, siqilgan yoki dili achchiq bo'lgan har kim g'orda Dovudning oldiga yig'iladi, to'rt yuz kishi. Yulg'un daraxti tagida alamini o'ylab o'tirgan Shoul Do'egga Otamizning sakson besh ruhoniysini va butun Nob shahrini qirdiradi. Bir o'g'il qochib qutuladi va Dovud ularning o'limiga o'zi sababchi bo'ldi, deydi.
22 1Dovud u yerdan ketib, Adullam gʻoriga qochib qutuldi. Aka-ukalari va otasining butun xonadoni buni eshitib, oʻsha yerga, uning oldiga tushib bordilar. 2Qiynalgan, qarzga botgan yoki dili siqilgan har bir kishi uning atrofiga toʻplandi. U ularning sarkardasi boʻldi — taxminan toʻrt yuz kishi. 3Dovud u yerdan Moabdagi Mispaga borib, uning shohidan soʻradi: “Iltimos, otam bilan onam, Otamiz men uchun nima qilishini bilgunimcha, sizning oldingizda qolsinlar.” 4U ota-onasini Moab shohining oldida qoldirdi. Dovud qalʼada boʻlgan vaqtning hammasida ular shoh bilan birga qolishdi. 5Gad paygʻambar Dovudga dedi: “Qalʼada qolma, bu yerdan ketib, Yahudo yurtiga bor.” Shunda Dovud u yerdan ketib, Xeret oʻrmoniga bordi.
Shoul Otamizning ruhoniylarini qirgʻin qiladi
6Shoul Dovud va uning odamlari topilganini eshitdi. U Givada, tepalikdagi yulgʻun daraxti tagida, qoʻlida nayza bilan oʻtirardi, barcha xizmatkorlari esa uning atrofida turardi. 7Shoul oldida turgan xizmatkorlariga dedi: “Eshitinglar, ey benyaminliklar! Yesseyning oʻgʻli hammangizga dalalaru uzumzorlar beradimi? U hammangizni mingboshi va yuzboshi qiladimi, 8shuning uchun hammangiz menga qarshi til biriktirdingizmi? Hech kim menga oʻgʻlim Yesseyning oʻgʻli bilan ahd tuzganini aytmaydi. Hech biringiz menga achinmaysiz va oʻgʻlim xizmatkorimni menga qarshi qoʻzgʻatganini, u bugungidek menga pistirma qoʻyib yurganini menga aytmaysiz.”
9Shoulning xizmatkorlari qatorida turgan edomlik Doeg dedi: “Men Yesseyning oʻgʻli Novga, Axitub oʻgʻli Aximalek oldiga kelganini koʻrdim. 10Aximalek u uchun Egamizdan soʻradi, unga oziq-ovqat va filistiyalik Goliatning qilichini berdi.”
11Shoh ruhoniy Axitub oʻgʻli Aximalekni, uning otasining butun xonadonini, Novdagi ruhoniylarni chaqirtirdi. Ularning hammasi shoh oldiga kelishdi. 12Shoul dedi: “Endi eshit, ey Axitub oʻgʻli.” U javob berdi: “Mana men, hazratim.”
13Shoul soʻradi: “Nega sen Yesseyning oʻgʻli bilan menga qarshi til biriktirding? Sen unga non va qilich berib, u uchun Xudodan soʻrading, toki u menga qarshi bosh koʻtarib, bugungidek pistirmada yotsin.”
14Aximalek shohga javob berdi: “Barcha xizmatkorlaringiz orasida Dovuddek sodiq kim bor? U shohning kuyovi, soqchilaringiz boshligʻi va xonadoningizda hurmatli kishidir. 15Men bugun u uchun Otamizdan soʻrashni birinchi marta boshladimmi? Mendan yiroq boʻlsin bu! Shoh qulini hech narsada aybdor qilmasin — otamning butun xonadonini ham — chunki qulingiz bularning hech biridan, katta yo kichik, xabardor emasdi.”
16Lekin shoh dedi: “Sen, albatta, oʻlasan, Aximalek, sen ham, otangning butun xonadoni ham.” 17Shoh yonida turgan soqchilarga dedi: “Oʻgiriling-da, Otamizning ruhoniylarini oʻldiringlar, chunki ularning qoʻli ham Dovud bilan. Ular uning qochib yurganini bilib turib, menga aytmadilar.” Lekin shohning xizmatkorlari Otamizning ruhoniylariga qoʻl koʻtarishni istamadilar.
18Shoh Doegga dedi: “Sen oʻgirilib, ruhoniylarni qirib tashla.” Edomlik Doeg oʻgirilib, ularni qirib tashladi va oʻsha kuni zigʻir efod kiygan sakson besh kishini oʻldirdi.
19U ruhoniylar shahri Novni qilichdan oʻtkazdi — erkaklar, ayollar, bolalar, chaqaloqlar, hoʻkizlar, eshaklar, qoʻylar — hammasini qilichdan oʻtkazdi. 20Lekin Axitub oʻgʻli Aximalekning Abiatar ismli bir oʻgʻli qochib qutulib, Dovud oldiga qochib bordi. 21Abiatar Dovudga Shoul Otamizning ruhoniylarini oʻldirganini aytdi.
22Dovud Abiatarga dedi: “Oʻsha kuni edomlik Doeg u yerda ekanini bilgandim — u, albatta, Shoulga aytadi, deb. Otangning xonadonidagi hamma kishining oʻlimiga men sabab boʻldim. 23Men bilan qol, qoʻrqma. Mening jonimni qidirayotgan kishi sening joningni ham qidiradi. Men bilan birga sen xavfsizdasan.”