Daud Nyalindung ka Guha
Sakur nu boga hutang, nu keur susah, atawa nu keur pait haté ngumpul ka Daud di hiji guha, opat ratus urang. Saul, nu keur ngabebela kanyerian haténa di handapeun tangkal tamarisk, nitah Doeg meuncit dalapan puluh lima imam Rama urang jeung sakabéh kota Nob. Hiji anak lalaki lolos, sarta Daud nyebutkeun yén manéhna anu ngabalukarkeun maranéhna paraéh.
22 1Daud angkat ti dinya, tuluy nyingkir ka guha Adulam. Sanggeus dulur-dulurna jeung sakabéh kulawarga bapana ngadarenge hal éta, tuluy marurun ka anjeunna di dinya. 2Sakur jalma anu keur kasusahan, anu boga hutang, jeung anu haténa ngarasa pait, ngariung ka anjeunna. Anjeunna jadi pamingpin maranéhna, kira-kira opat ratus urang. 3Ti dinya Daud angkat ka Mispa di tanah Moab, tuluy nyuhunkeun ka rajana, “Mugi ama sareng ibu abdi kersa cicing sareng Gusti, dugi ka abdi terang naon anu bakal dipidamel ku Rama kami ka abdi.” 4Tuluy indung bapana ku anjeunna dititipkeun ka raja Moab. Maranéhna cicing di dinya sapanjang Daud aya di bénténg pertahanan. 5Saur Nabi Gad ka Daud, “Ulah cicing di bénténg. Geura angkat ti dieu, jugjug tanah Yuda.” Daud angkat, tuluy sumping ka Leuweung Hérét.
Saul Maéhan Para Imam Rama
6Saul ngadangu yén Daud sareng balad-baladna geus kapanggih. Harita anjeunna keur calik di Gibéa, di handapeun tangkal tamariska di hiji pasir, bari nyepeng tumbak, sarta sakabéh gandékna narangtung ngariung ka anjeunna. 7Saur Saul ka para gandék anu ngaradeg di gigireunana, “Darengekeun, hé urang Binyamin! Naha anak Isai téh rék méré kebon jeung kebon anggur ka maraneh kabéh? Naha manéhna rék ngangkat maraneh kabéh jadi kapala pasukan sarébuan jeung kapala pasukan saratusan, 8nepi ka maraneh kabéh sakait ngalawan ka kami? Teu aya saurang ogé anu méré nyaho ka kami yén anak kami geus nyieun perjangjian jeung anak Isai. Teu aya saurang ogé ti maraneh anu watir ka kami atawa méré nyaho yén anak kami geus ngasut gandék kami sangkan ngalawan jeung ngadodoho ka kami, cara anu kajadian ayeuna.”
9Tuluy Doég urang Édom, anu keur ngadeg jeung para gandék Saul, ngawalon, “Abdi ningali anak Isai sumping ka Nob, ka Ahimélék bin Ahitub. 10Ahimélék naroskeun pituduh ka PANGERAN pikeun manéhna, sarta mikeun bekel jeung pedang Goliat urang Pelisti ka manéhna.”
11Raja tuluy miwarang sangkan Imam Ahimélék bin Ahitub, sakabéh kulawarga bapana, jeung para imam di Nob disaur. Maranéhna kabéh daratang ka payuneun raja. 12Saur Saul, “Darengekeun ayeuna, hé anak Ahitub.” Walonna, “Ieu abdi, nun Gusti.”
13Saur Saul, “Ku naon anjeun jeung anak Isai sakait ngalawan ka kami? Anjeun geus méré roti jeung pedang ka manéhna, sarta naroskeun pituduh ka Allah pikeun manéhna, nepi ka manéhna wani ngalawan ka kami bari ngadodoho, cara anu kajadian ayeuna.”
14Ahimélék ngawalon ka raja, “Saha ti sadaya gandék Gusti anu satia saperti Daud? Anjeunna téh minantu raja, kapala pangawal Gusti, sarta dipihormat di karaton Gusti? 15Naha nembé ayeuna abdi ngawitan naroskeun pituduh ka Rama urang pikeun manéhna? Mugi tebih tina hal éta! Mugi raja ulah nyalahkeun ka abdina ieu, atanapi ka sakumna kulawarga bapa abdi, réhna abdi Gusti teu terang naon-naon ngeunaan sadaya perkawis ieu, boh anu alit boh anu ageung.”
16Tapi saur raja, “Maneh kudu paéh, Ahimélék, maneh jeung sakabéh kulawarga bapa maneh.” 17Saur raja ka para pangawal anu ngaradeg di gigireunana, “Geura baralik, paéhan para imam Rama urang, sabab leungeun maranéhna gé aya di pihak Daud. Maranéhna nyaho yén manéhna keur ngejat, tapi henteu méré nyaho ka kami.” Tapi para gandék raja arembungeun ngaragragkeun leungeun pikeun maéhan para imam Rama urang.
18Tuluy saur raja ka Doég, “Geura balik, tumpes para imam téh.” Doég urang Édom tuluy maju numpes maranéhna, sarta maéhan dalapan puluh lima urang anu maraké épod lénan dina poé éta.
19Kota Nob, nya éta kota para imam, ditumpes ku manéhna ku pedang: boh lalaki boh awéwé, barudak jeung orok, sapi, kalde, jeung domba, kabéh dibasmi ku pedang. 20Tapi aya saurang anak Ahimélék bin Ahitub, ngaranna Abyatar, anu bisa luput tuluy ngejat ka Daud. 21Abyatar méré nyaho ka Daud yén Saul geus maéhan para imam Rama urang.
22Saur Daud ka Abyatar, “Dina poé éta kami geus nyaho yén Doég urang Édom aya di dinya, sarta manéhna tangtu bakal ngabéjaan Saul. Kami anu jadi sabab tiwasna sakumna jalma di imah bapa anjeun. 23Cicing baé jeung kami, ulah sieun. Saha baé anu ngincer nyawa kami, tangtu ngincer nyawa anjeun ogé. Ari jeung kami mah anjeun bakal salamet.”