1 சாமுவேல் 22

22 ¹தாவீது அவ்விடத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, அதுல்லாம் என்னும் குகைக்குத் தப்பியோடினான்; அவனுடைய சகோதரரும் அவனுடைய தகப்பன் வீட்டார் அனைவரும் அதைக் கேள்விப்பட்டு, அங்கே அவனிடத்திற்குப் போனார்கள். ²நெருக்கடியிலிருந்த, கடன்பட்டிருந்த, மனங்கசந்திருந்த யாவரும் அவனிடத்தில் கூடிக்கொண்டார்கள்; அவன் அவர்களுக்குத் தலைவனானான்—ஏறக்குறைய நானூறுபேர். ³அங்கிருந்து தாவீது மோவாபிலுள்ள மிஸ்பாவுக்குப் போய், அதின் ராஜாவை நோக்கி, “எங்கள் பிதா எனக்காக என்ன செய்வார் என்பதை நான் அறியுமட்டும், என் தகப்பனும் என் தாயும் உம்மோடே வந்து தங்கியிருக்கும்படி தயவுசெய்யும்” என்றான். ⁴அவன் அவர்களை மோவாபின் ராஜாவினிடத்தில் விட்டுவைத்தான்; தாவீது அரணிலிருந்த நாட்களெல்லாம் அவர்கள் அவனிடத்தில் தங்கியிருந்தார்கள். ⁵காத் என்னும் தீர்க்கதரிசி தாவீதை நோக்கி, “நீ அரணில் தங்கியிராமல், அவ்விடத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, யூதா தேசத்திற்குள் போ” என்றான். அப்படியே தாவீது புறப்பட்டு, ஏரேத் என்னும் காட்டிற்குப் போனான்.

சவுல் பிதாவின் ஆசாரியர்களைக் கொலைசெய்கிறான்

⁶தாவீதும் அவனோடிருந்த மனுஷரும் காணப்பட்டதை சவுல் கேள்விப்பட்டான். அவன் கிபியாவிலே மேட்டின்மேலுள்ள கருவேலமரத்தின்கீழே, கையிலே ஈட்டியோடே உட்கார்ந்திருந்தான்; அவனுடைய ஊழியக்காரர் அனைவரும் அவனைச் சுற்றி நின்றார்கள். ⁷சவுல் தன்னைச் சுற்றி நின்ற ஊழியக்காரரை நோக்கி, “பென்யமீனரே, கேளுங்கள்! ஈசாயின் மகன் உங்கள் அனைவருக்கும் வயல்களையும் திராட்சத்தோட்டங்களையும் கொடுப்பானோ? உங்கள் அனைவரையும் ஆயிரம்பேருக்கு அதிபதிகளாகவும் நூறுபேருக்கு அதிபதிகளாகவும் ஆக்குவானோ? ⁸நீங்கள் எல்லாரும் எனக்கு விரோதமாய்க் கட்டுப்பாடு பண்ணியிருக்கிறீர்களே. என் மகன் ஈசாயின் மகனோடே உடன்படிக்கைபண்ணினதை ஒருவனும் எனக்கு அறிவிக்கவில்லை. உங்களில் ஒருவனும் என்பேரில் பரிதாபப்படவுமில்லை; இன்று செய்கிறபடி எனக்குப் பதிவிருக்கும்படி என் மகன் என் ஊழியக்காரனை எனக்கு விரோதமாய் எழுப்பினதை எனக்கு அறிவிக்கவுமில்லை” என்றான்.

⁹அப்பொழுது சவுலின் ஊழியக்காரரோடே நின்ற ஏதோமியனாகிய தோவேக்கு பிரதியுத்தரமாக, “ஈசாயின் மகன் நோபுக்கு, அகிதூபின் மகனாகிய அகிமெலேக்கினிடத்தில் வந்ததை நான் கண்டேன். ¹⁰அகிமெலேக் அவனுக்காகக் கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்து, அவனுக்குப் போஜனபதார்த்தங்களையும் பெலிஸ்தனாகிய கோலியாத்தின் பட்டயத்தையும் கொடுத்தான்” என்றான்.

¹¹அப்பொழுது ராஜா, அகிதூபின் மகனாகிய அகிமெலேக் என்னும் ஆசாரியனையும், அவனுடைய தகப்பன் வீட்டாராகிய நோபிலிருந்த ஆசாரியர் அனைவரையும் அழைப்பித்தான்; அவர்கள் எல்லாரும் ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள். ¹²சவுல், “அகிதூபின் மகனே, இப்பொழுது கேள்” என்றான். அதற்கு அவன், “என் ஆண்டவனே, இதோ இருக்கிறேன்” என்றான்.

¹³சவுல் அவனை நோக்கி, “இன்று செய்கிறபடி எனக்குப் பதிவிருக்கும்படி அவன் எனக்கு விரோதமாய் எழும்பும்பொருட்டு, நீ அவனுக்கு அப்பமும் பட்டயமும் கொடுத்து, அவனுக்காகத் தேவனிடத்தில் விசாரித்து, நீயும் ஈசாயின் மகனும் எனக்கு விரோதமாய்க் கட்டுப்பாடுபண்ணினது ஏன்?” என்றான்.

¹⁴அப்பொழுது அகிமெலேக் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “ராஜாவின் மருமகனும், உம்முடைய ஆலோசனையில் உட்பட்டவனும், உம்முடைய வீட்டிலே கனம்பெற்றவனுமாகிய தாவீதைப்போல் உம்முடைய ஊழியக்காரர் எல்லாரிலும் உண்மையுள்ளவன் யார்? ¹⁵அவனுக்காகத் தேவனிடத்தில் விசாரிக்கிறதை நான் இன்றுதான் தொடங்கினேனோ? அது எனக்குத் தூரமாயிருப்பதாக! ராஜா தம்முடைய ஊழியக்காரன்மேலாவது, என் தகப்பன் வீட்டார் அனைவர்மேலாவது எந்தக் குற்றத்தையும் சுமத்தாதிருப்பாராக; ஏனெனில் இந்தக் காரியம் அனைத்திலும் சிறிதும் பெரிதுமான ஒன்றையும் உம்முடைய அடியான் அறியேன்” என்றான்.

¹⁶ஆனாலும் ராஜா, “அகிமெலேக்கே, நீயும் உன் தகப்பன் வீட்டார் அனைவரும் நிச்சயமாய்ச் சாகவேண்டும்” என்றான். ¹⁷ராஜா தன் அருகே நின்ற காவலாளரை நோக்கி, “நீங்கள் திரும்பி, எங்கள் பிதாவின் ஆசாரியர்களைக் கொன்றுபோடுங்கள்; அவர்களுடைய கையும் தாவீதோடே இருக்கிறது; அவன் ஓடிப்போகிறதை அவர்கள் அறிந்திருந்தும் எனக்கு அறிவிக்கவில்லை” என்றான். ஆனாலும் எங்கள் பிதாவின் ஆசாரியர்களைக் கொல்லும்படி கையை நீட்ட ராஜாவின் ஊழியக்காரர் மனதில்லாதிருந்தார்கள்.

¹⁸அப்பொழுது ராஜா தோவேக்கை நோக்கி, “நீ திரும்பி, ஆசாரியர்களை வெட்டிப்போடு” என்றான். அப்படியே ஏதோமியனாகிய தோவேக் திரும்பி, ஆசாரியர்களை வெட்டி, அன்றையதினம் சணல்நூல் ஏபோத்தைத் தரித்த எண்பத்தைந்துபேரைக் கொன்றுபோட்டான்.

¹⁹ஆசாரியர்களின் பட்டணமாகிய நோபையும் பட்டயத்தினால் அழித்து—புருஷரையும் ஸ்திரீகளையும், பிள்ளைகளையும் குழந்தைகளையும், மாடுகளையும் கழுதைகளையும் ஆடுகளையும்—எல்லாவற்றையும் பட்டயத்தினால் அழித்தான். ²⁰ஆனாலும் அகிதூபின் மகனாகிய அகிமெலேக்கின் குமாரரில் அபியத்தார் என்னும் பேருள்ள ஒருவன் தப்பி, தாவீதினிடத்திற்கு ஓடிப்போனான். ²¹சவுல் எங்கள் பிதாவின் ஆசாரியர்களைக் கொன்றுபோட்டதை அபியத்தார் தாவீதுக்கு அறிவித்தான்.

²²அப்பொழுது தாவீது அபியத்தாரை நோக்கி, “ஏதோமியனாகிய தோவேக் அங்கே இருந்ததை அன்றையதினமே நான் அறிந்திருந்தேன்—அவன் சவுலுக்கு அறிவிப்பான் என்று அறிந்திருந்தேன். உன் தகப்பன் வீட்டார் அனைவருடைய சாவுக்கும் நானே காரணமானேன். ²³நீ என்னிடத்தில் தங்கியிரு; பயப்படாதே; என் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிறவன் உன் பிராணனையும் வாங்கத் தேடுகிறான்; என்னிடத்தில் நீ பத்திரமாயிருப்பாய்” என்றான்.