Dawuda Ya Nemi Mafaka a Kogo

Duk wanda yake cikin bashi, ko wahala, ko ɓacin rai ya taru wurin Dawuda a wani kogo, mutum ɗari huɗu. Shawulu, yana riƙe da ɓacin ransa a ƙarƙashin itacen tamariska, ya sa Doweg ya karkashe firistocin Ubanmu tamanin da biyar da dukan garin Nob. Ɗa ɗaya ya tsira, Dawuda kuma ya ce shi ne ya jawo mutuwarsu.

Babi na 22.

Dawuda ya bar wurin, ya tsere zuwa kogon Adullam. Da 'yan'uwansa da dukan gidan mahaifinsa suka ji haka, sai suka gangara zuwa wurinsa a can. Duk wanda yake cikin wahala, ko bashi, ko ɗacin rai, sai suka tattaru wurinsa, ya kuma zama shugabansu — wajen mutum ɗari huɗu. Daga nan Dawuda ya tafi Mizfa ta Mowab, ya ce wa sarkinta, “Ina roƙonka ka bar mahaifina da mahaifiyata su zo su zauna tare da kai, sai na san abin da Ubanmu zai yi mini.” Ya bar su wurin sarkin Mowab, suka kuma zauna tare da shi dukan lokacin da Dawuda yake cikin kagara. Sai Gad annabi ya ce wa Dawuda, “Kada ka zauna a kagara. Ka tashi, ka tafi ƙasar Yahuda.” Sai Dawuda ya tashi ya tafi kurmin Heret.

Shawulu Ya Kashe Firistocin Uba

Shawulu ya ji cewa an gano Dawuda da mutanensa. A lokacin yana zaune a Gibeya a ƙarƙashin itacen tamariska a kan tudu, da māshi a hannunsa, dukan barorinsa kuwa suna tsaye kewaye da shi. Shawulu ya ce wa barorinsa da suke tsaye kusa da shi, “Ku saurara, ku mutanen Benyamin! Ɗan Yesse zai ba ku duka gonaki da gonakin inabi ne? Zai naɗa ku duka shugabannin dubu-dubu da shugabannin ɗari-ɗari, har duk kun haɗa baki gāba da ni? Babu wanda ya gaya mini cewa ɗana ya yi alkawari da ɗan Yesse. Babu wani a cikinku da ya ji tausayina, ko ya gaya mini cewa ɗana ya zuga barana yă tasar mini, yă fāke mini, kamar yadda yake yi yau.”

Sai Doweg Ba'adome, wanda yake tsaye tare da barorin Shawulu, ya ce, “Na ga ɗan Yesse ya zo Nob, wurin Ahimelek ɗan Ahitub. Ahimelek ya nemi nufin Ubangiji dominsa, ya kuma ba shi guzuri da takobin Goliyat Bafilisti.”

Sai sarki ya aika a kirawo Ahimelek firist ɗan Ahitub, da dukan gidan mahaifinsa, waɗanda suke firistoci a Nob, duk kuwa suka zo wurin sarki. Shawulu ya ce, “Yanzu ka saurara, ɗan Ahitub.” Ya amsa ya ce, “Ga ni, ranka yă daɗe.”

Shawulu ya ce, “Don me kai da ɗan Yesse kuka haɗa baki gāba da ni? Ka ba shi gurasa da takobi, ka kuma nema masa nufin Allah, domin yă tasar mini, yă fāke mini, kamar yadda yake yi yau.”

Ahimelek ya amsa wa sarki ya ce, “Wane ne a cikin dukan barorinka mai aminci kamar Dawuda, surukin sarki, shugaban masu gadinka, wanda kuma ake girmamawa a gidanka? Ashe, a yau ne na fara nema masa nufin Ubanmu? Ya yi nisa da ni! Kada sarki yă ɗora wa bawansa wani laifi, ko kuwa ga dukan gidan mahaifina, gama bawanka bai san kome ba game da dukan wannan, ƙarami ko babba.”

Amma sarki ya ce, “Lalle za ka mutu, Ahimelek, kai da dukan gidan mahaifinka.” Sarki ya ce wa masu gadi da suke tsaye kusa da shi, “Ku juya, ku kashe firistocin Ubanmu, domin su ma hannunsu yana tare da Dawuda. Sun san yana gudu, amma ba su gaya mini ba.” Amma barorin sarki ba su so su daga hannu su kashe firistocin Ubanmu ba.

Sai sarki ya ce wa Doweg, “Kai, ka juya, ka karkashe firistocin.” Sai Doweg Ba'adome ya juya ya karkashe su, ya kashe mutum tamanin da biyar da suke sanye da efod na lilin a ranar.

Ya kuma karkashe Nob, birnin firistoci, da takobi — maza da mata, yara da jarirai, shanu da jakuna da tumaki — duk da takobi. Amma wani ɗan Ahimelek ɗan Ahitub, mai suna Abiyatar, ya tsira, ya gudu zuwa wurin Dawuda. Abiyatar ya gaya wa Dawuda cewa Shawulu ya kashe firistocin Ubanmu.

Dawuda ya ce wa Abiyatar, “A ranar da na ga Doweg Ba'adome a wurin, na sani lalle zai gaya wa Shawulu. Ni ne sanadin mutuwar kowa a cikin gidan mahaifinka. Ka zauna tare da ni. Kada ka ji tsoro. Duk wanda yake neman raina, yana neman naka ne. Tare da ni kana cikin aminci.”