1 Samuel 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Nagpalagyo si David gikan sa Naiot nga sakop sang Rama, nag-abut kay Jonatan, kag nagsiling, “Ano bala ang akon nahimo? Ano ang akon sala, kag paano ako nakasala batok sa imo amay, nga luyag niya kuhaon ang akon kabuhi?”

²Nagsabat si Jonatan, “Indi gid! Indi ka mapatay. Ang akon amay nagasugid sa akon sang tanan nga butang, dako man ukon diutay. Ngaa itago niya ini sa akon? Indi matuod.”

³Apang nagsumpa liwat si David, “Nakahibalo gid ang imo amay nga may kahamuot ako sa imo, kag nagsiling sia, ‘Indi pagsugiri si Jonatan, kay basi magkasubo sia.’ Apang subong nga buhi ang aton Amay, kag subong nga buhi ikaw, isa lang ka tikang ang tunga sa akon kag sa kamatayon.”

⁴Nagsiling si Jonatan kay David, “Bisan ano ang imo luyag, himuon ko para sa imo.”

⁵Nagsiling si David, “Buwas amo ang bag-ong bulan; dapat ako magkaon upod sa hari. Tuguti ako nga magpanago sa latagon tubtob sa ikatlo nga gab-i. ^a a v5 Ang piesta sang bag-ong bulan isa ka binulan nga pagsaulog nga nagatanda sang nahaunang adlaw sang bulan sang mga Hebreo, ginasaulog paagi sa pinasahi nga mga halad kag isa ka pormal nga tingob nga pagkaon sa lamesa sang hari. ⁶Kon matalupangdan sang imo amay nga wala ako, isiling, ‘Nagpangabay si David nga tugutan sia nga magdali-dali pakadto sa Betlehem, nga iya banwa, para sa tuigan nga halad sang bug-os niya nga panimalay.’” ⁷Kon magsiling sia, “Maayo,” luwas ang imo alagad. Apang kon magsingkal sia sa kaakig, makasiguro ka nga nagdesisyon sia nga halitan ako. ⁸Ipakita sa imo alagad ang kaayo—gindala mo ako sa isa ka katipan upod sa imo sa atubangan sang aton Amay. Kon may sala ako, patya ako mismo sang imo kaugalingon; ngaa itugyan mo pa ako sa imo amay?

⁹Nagsiling si Jonatan, “Indi gid! Kon mahibaluan ko nga ang akon amay nagatuyo nga halitan ka, indi ko bala ikaw pagsugiran?”

¹⁰Nagpamangkot si David, “Sin-o ang magasugid sa akon kon magsabat sa imo ang imo amay sing mapintas?”

¹¹“Kari,” nagsiling si Jonatan, “magkadto kita sa latagon.” Gani naglakat sila nga duha sing tingob. ¹²Nagsiling si Jonatan kay David, “Ang aton Amay, nga Dios sang Israel, mangin akon saksi! Usisaon ko ang akon amay buwas ukon sa ikatlo nga adlaw—kon may kahamuot sia sa imo, indi bala ako magpadala sing balita kag magpahibalo sa imo? ¹³Apang kon ang akon amay nagatuyo nga halitan ka, silutan ako sang aton Amay sing mabug-at kon indi ko ikaw pagpaandaman kag ipadala nga luwas. Kabay nga ang aton Amay mangin kaupod mo, subong nga kaupod sia sang akon amay. ¹⁴Apang ipakita sa akon ang malig-on nga paghigugma sang aton Amay samtang buhi ako, agud indi ako mapatay. ¹⁵Indi gid pag-utda ang imo kaayo sa akon panimalay—bisan kon utdon sang aton Amay ang tagsa ka kaaway ni David sa kadaygan sang duta.” ¹⁶Naghimo si Jonatan sing katipan upod sa panimalay ni David, nga nagasiling, “Kabay nga sukton sang aton Amay ang mga kaaway ni David.” ¹⁷Ginpasumpa liwat ni Jonatan si David tungud sa iya paghigugma sa iya, kay ginhigugma niya sia subong sang iya kaugalingon nga kabuhi. ¹⁸Niyan nagsiling si Jonatan, “Buwas amo ang bag-ong bulan. Matalupangdan nga wala ka, kay mangin walay sulod ang imo pulungkoan. ¹⁹Sa masunod nga adlaw pagkatapos sang buwas, sa tion nga magab-i na, magdali-dali ka pakanaog sa lugar nga ginpanaguan mo sang nagsugod ini nga kagamo, kag magpabilin ka sa luyo sang bato nga Ezel. ²⁰Magapana ako sing tatlo ka baslay sa kilid sini, nga daw nagapuntariya sa isa ka talamaan. ²¹Ipadala ko ang bata kag magasiling, ‘Lakat, pangitaa ang mga baslay.’ Kon magsiling ako sa iya, ‘Yari karon, yara sila sa sini nga kilid mo—dalha diri,’ niyan kari ka; subong nga buhi ang aton Amay, luwas ka, wala sing katalagman. ²²Apang kon magsiling ako sa bata, ‘Yari karon, ang mga baslay yara sa unhan mo,’ lakat ka—ginpalakat ka sang aton Amay. ²³Kag nahanungod sa aton ginsugilanon—dumduma, ang aton Amay nagatindog nga saksi sa tunga mo kag sa akon sa walay katapusan.”

²⁴Gani nagpanago si David sa latagon. Sang nag-abut ang bag-ong bulan, naglingkod ang hari agud magkaon. ²⁵Naglingkod ang hari sa iya kinabatasan nga pulungkoan sa luyo sang dingding, si Jonatan sa atubang, si Abner sa luyo ni Saul—ang pulungkoan ni David walay sulod. ²⁶Sadto nga adlaw wala sing ginhambal si Saul, nga nagahunahuna, “May natabo kay David nga nakapahigko sa iya sa seremonya—pat-od gid nga indi sia matinlo.” ^b b v26 Ang pagkahigko sa seremonya isa ka umalagi nga kahimtangan sa ritwal — ginadala sang madamo nga ordinaryo nga mga butang — nga nagadili sa isa ka tawo sa pag-ambit sa balaan nga mga pagkaon ukon pagsimba.

²⁷Sa masunod nga adlaw, nga ikaduha sang bulan, walay sulod liwat ang pulungkoan ni David. Namangkot si Saul sa iya anak nga si Jonatan, “Ngaa wala makakadto ang anak ni Isai agud magkaon, kahapon ukon karon?”

²⁸Nagsabat si Jonatan, “Hugot nga nagpangabay sa akon si David nga tugutan sia nga magkadto sa Betlehem. ²⁹Nagsiling sia, ‘Tuguti ako nga maglakat—may halad ang amon panimalay sa banwa, kag ginsugo ako sang akon utod nga magkadto didto. Kon may kahamuot ka sa akon, tuguti ako nga magdulog kag magpakita sa akon mga utod.’ Amo ina nga wala sia makakadto sa lamesa sang hari.”

³⁰Nagsingkal si Saul kay Jonatan: “Anak ka sang isa ka rebelde kag malaut nga babayi! Wala bala ako makahibalo nga nagdampig ka sa anak ni Isai—sa imo kahuluy-an, kag sa kahuluy-an sang iloy nga nagbun-ag sa imo? ³¹Samtang buhi pa ang anak ni Isai sa duta, indi ka malig-on bisan ang imo ginharian. Magpadala ka kag dalha sia sa akon; kinahanglan sia mapatay.”

³²“Ngaa dapat sia patyon? Ano bala ang iya nahimo?” namangkot si Jonatan sa iya amay.

³³Ginbangkaw ni Saul sia agud mapatay, gani nahibaluan ni Jonatan nga desidido ang iya amay sa pagpatay kay David. ³⁴Nagtindog si Jonatan gikan sa lamesa nga nagadabdab ang kaakig, wala sing ginkaon sadto nga ikaduha nga adlaw sang bulan, nagkasubo sia tungud kay David kay ginpakahuy-an sia sang iya amay.

³⁵Pagkaaga naglakat si Jonatan pakadto sa latagon agud magkitaay kay David, upod sa iya ang isa ka bata nga lalaki. ³⁶Nagsiling sia sa iya bata, “Dalagan, pangitaa ang mga baslay nga akon ginapana.” Samtang nagadalagan sia, ginpana ni Jonatan ang baslay sa unhan niya. ³⁷Sang nag-abut ang bata sa baslay nga ginpana ni Jonatan, nagtawag si Jonatan sa iya, “Indi bala yara ang baslay sa unhan mo?” ³⁸Nagtawag si Jonatan sa bata, “Dalia! Dasiga! Indi ka magdulog!” Gintipon sang bata ang mga baslay kag nagbalik sa iya agalon. ³⁹Wala sing nahibaluan ang bata sa tanan sini; si Jonatan lamang kag si David ang nakahibalo kon ano ang kahulugan sini. ⁴⁰Niyan ginhatag ni Jonatan ang iya mga hinganiban sa bata kag nagsiling sa iya, “Lakat, dalha ini pabalik sa banwa.”

⁴¹Sang naghalin ang bata, nagbangon si David gikan sa bagatnan nga kilid sang bato, naghapa sia, kag nagyaub sing tatlo ka beses. Naghalukay sila kag naghibi sing tingob, apang si David ang labi nga naghibi. ⁴²Nagsiling si Jonatan kay David, “Lakat ka sa paghidait—nagsumpa kita nga duha sa ngalan sang aton Amay: ‘Ang aton Amay saksi sa tunga mo kag sa akon, kag sa tunga sang imo mga kaliwat kag sang akon, sa walay katapusan.’” Nagbangon si David kag naglakat; nagbalik si Jonatan sa banwa.